Kıssalar

1Ta-Sin-Mim. 2İşte bunlar, apaçık Kitab'ın ayetleridir. 3İman eden bir kavim için Musa ile Firavun'un haberinden bir kısmını sana hak olarak anlatıyoruz. 4Şüphesiz Firavun yeryüzünde büyüklük taslamış, halkını fırkalara ayırmıştı. Onlardan bir zümreyi zayıf düşürüyor, oğullarını boğazlıyor, kadınlarını sağ bırakıyordu. Gerçekten o, fesat çıkaranlardandı. 5Biz ise o yerde zayıf düşürülenlere lütufta bulunmak, onları imamlar yapmak ve onları varisler kılmak istiyorduk. 6ve onları yeryüzünde yerleşik kılmak; ve onlar aracılığıyla Firavun'un, Haman'ın ve askerlerinin korkularını hakikat kılmak.

7Musa'nın annesine şöyle vahyettik: "Onu emzir. Fakat onun için korktuğun zaman onu nehre bırak; korkma ve üzülme. Biz onu sana mutlaka geri döndüreceğiz ve onu peygamberlerden biri yapacağız." 8Firavun'un ailesi onu bulup aldı; (bu da) onlara düşman ve bir üzüntü kaynağı olsun diye. Şüphesiz Firavun, Haman ve askerleri günahkâr kimselerdi.

9Firavun'un karısı ona dedi ki: "Bu çocuk benim ve senin için bir göz aydınlığıdır. Onu öldürmeyin. Belki bize faydası dokunur veya onu evlat ediniriz." Onlar olacakları beklemiyorlardı. 10Musa'nın annesinin kalbi çok daralmıştı. Eğer kalbini pekiştirmeseydik ki Allah'ın vaadine inansın, neredeyse onu açığa vuracaktı. 11Kız kardeşine "Onu takip et!" dedi. O da onlar farkında değillerken onu uzaktan gözledi. 12Biz daha önce ona bütün sütannelerini yasaklamıştık. Bunun üzerine kız kardeşi dedi ki: "Size onu sizin için büyütecek ve ona iyi bakacak bir ev halkı göstereyim mi?" 13İşte böylece onu annesine geri döndürdük ki kalbi yatışsın, üzülmesin ve Allah'ın vaadinin gerçek olduğunu bilsin. Fakat insanların çoğu bilmezler. 14Sonra, o güçlenip kemale erince, Biz ona hikmet ve ilim verdik. İşte Biz iyilik edenleri böyle mükafatlandırırız.

15Bir gün, halkının haberi olmaksızın şehre girdi. Orada iki adamın kavga ettiğini gördü: biri kendi kavminden, diğeri ise 'Mısırlı' düşmanlarından. Kendi kavminden olan adam, rakibine karşı ondan yardım diledi. Bunun üzerine Musa ona bir yumruk vurdu ve ölümüne sebep oldu. Musa haykırdı: "Bu kesinlikle şeytanın işidir. O gerçekten apaçık, saptırıcı bir düşmandır." 16Dua etti: "Rabbim! Ben kesinlikle nefsime zulmettim, bu yüzden beni bağışla." Ve O onu bağışladı; O gerçekten Bağışlayandır, Merhametlidir. 17Musa söz verdi: "Rabbim! Bana lütfettiğin nimetlerine şükür olarak, asla zalimlere arka çıkmayacağım."

18Musa, şehirde bir olay çıkmasından çekinerek endişeliydi. Derken, önceki gün kendisinden yardım isteyen aynı adam, yine ondan yardımına çağırdı. Musa ona dedi ki: "Sen apaçık bir azgınsın." 19Fakat Musa, onların düşmanına el uzatmak üzereyken, Mısırlı (adam) dedi ki: "Ey Musa! Dün öldürdüğün adam gibi beni de mi öldürmek istiyorsun? Sen sadece yeryüzünde bozgunculuk yapmak istiyorsun, ıslah etmek değil!"

20Şehrin en uzak yerinden koşarak bir adam geldi. Dedi ki: "Ey Musa! İleri gelenler seni öldürmek için aralarında görüşüyorlar. Hemen çık git; doğrusu ben sana öğüt verenlerdenim." 21Bunun üzerine Musa, korku içinde ve etrafı gözetleyerek şehirden çıktı ve dedi ki: "Rabbim! Beni bu zalim kavimden kurtar!" 22Medyen'e doğru yöneldiğinde dedi ki: "Umulur ki Rabbim beni doğru yola iletir."

23Medyen kuyusuna vardığında, hayvanlarına su vermekte olan bir topluluk buldu. Ancak iki kadının koyunlarını geride tuttuğunu fark etti. Onlara sordu: "Neyiniz var?" Cevap verdiler: "Çobanlar çekilmeden hayvanlarımızı sulayamayız, babamız da çok yaşlı bir adamdır." 24Bunun üzerine onların koyunlarını suladı, sonra gölgeye çekildi ve dua etti: "Rabbim! Bana indireceğin her hayra muhtacım."

25Sonra o iki kadından biri utana utana yürüyerek ona geldi. Dedi ki: "Babam, hayvanlarımızı sulamanın karşılığını vermek üzere seni çağırıyor!" Musa ona gelip bütün hikayesini anlatınca, yaşlı adam dedi ki: "Korkma! Artık o zalim kavimden kurtuldun." 26İki kızdan biri dedi ki: "Ey babacığım! Onu ücretle tut. Çünkü işe alacağın en iyi kimse güçlü ve güvenilir olandır." 27Yaşlı adam dedi ki: "Bu iki kızımdan birini sana nikahlamak istiyorum, ancak sekiz yıl bana hizmet etmen şartıyla. Eğer on yılı tamamlarsan, bu senin bir ikramın olur. Ama sana zorluk çıkarmak istemem. İnşaallah beni iyi huylu bulacaksın." 28Musa dedi ki: "Bu, benimle senin aranda bir anlaşmadır. Hangi süreyi tamamlarsam tamamlayayım, bana karşı bir düşmanlık olmasın. Allah da söylediklerimize şahittir."

29Musa o müddeti tamamlayıp ailesiyle Mısır'a doğru yol alırken, Tur Dağı'nın yamacında bir ateş gördü. Ailesine dedi ki: "Burada bekleyin; ben bir ateş gördüm. Belki oradan size bir yol gösterici yahut ateşten bir kor getiririm de ısınırsınız." 30Fakat oraya vardığında, vadinin sağ tarafındaki mukaddes yerdeki çalılıktan ona şöyle seslenildi: "Ey Musa! Şüphesiz ben, âlemlerin Rabbi olan Allah'ım." 31Şimdi asanı yere bırak!" Fakat onu yılan gibi kıvrılır görünce, arkasına bakmadan kaçtı. Allah buyurdu ki: "Ey Musa! Yaklaş ve korkma. Sen eminlerdensin. Şimdi elini yakana sok; o, bir hastalık olmaksızın bembeyaz parlayarak çıkacak. Korkunu gidermek için kollarını kendine çek. Bunlar, Firavun ve ileri gelenlerine Rabbinden iki delildir; çünkü onlar gerçekten haddi aşmış bir kavimdir."

33Musa dedi ki: "Rabbim! Ben gerçekten onlardan birini öldürdüm, bu yüzden beni öldürmelerinden korkuyorum." 34Kardeşim Harun benden daha fasih konuşur. Onu benimle birlikte, sözlerimi tasdik edecek bir yardımcı olarak gönder; zira beni yalanlamalarından korkuyorum. 35Allah buyurdu: "Seni kardeşinle destekleyeceğiz ve ikinize de bir üstünlük vereceğiz; size ulaşamayacaklar. Ayetlerimizle siz ve size tabi olanlar mutlaka galip geleceksiniz."

36Fakat Musa onlara apaçık ayetlerimizle geldiğinde, onlar kibirle dediler ki: "Bu sadece uydurma bir sihirbazlıktır. Biz bunu atalarımızın tarihinde hiç duymadık." 37Musa cevap verdi ki: "Rabbim, kendi katından gerçek hidayetle kimin geldiğini ve sonunda kimin kazanacağını en iyi bilendir. Şüphesiz, zalimler asla iflah olmazlar." 38Firavun dedi ki: "Ey ileri gelenler! Ben sizin için benden başka bir ilah bilmiyorum. Öyleyse benim için, ey Haman, çamurdan tuğlalar pişir ve yüksek bir kule yap ki Musa'nın ilahına bir bakayım, gerçi onun yalancılardan olduğuna eminim."

39O ve askerleri yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladılar ve Bize döndürülmeyeceklerini düşündüler. 40Biz de onu ve askerlerini yakalayıp denize attık. Bak o zalimlerin sonu nasıl oldu! 41Onları ateşe çağıran önderler kıldık. Kıyamet Günü'nde ise onlara yardım olunmayacaktır. 42Bu dünyada laneti arkalarına taktık. Kıyamet Günü'nde ise onlar utandırılanlardan olacaklardır.

43Şüphesiz Biz, önceki nesilleri helak ettikten sonra, Musa'ya Kitab'ı verdik ki, insanlar için bir ibret, bir hidayet ve bir rahmet olsun; umulur ki öğüt alırlar.

44Musa'ya emri vahyettiğimizde sen dağın batı yakasında değildin ey Nebi; ve sen onun zamanında bile mevcut değildin. 45Fakat Biz daha sonra nice nesiller var ettik ki, onların üzerinden uzun zaman geçti de imanlarını kaybettiler. Sen Medyen halkı arasında da yaşamıyordun, onlara ayetlerimizi okuyarak. Fakat bütün bunlar Bizim katımızdan gönderilmiştir. 46Musa'ya nida ettiğimizde sen Tur'un tarafında değildin. Fakat sen Rabbin'den bir rahmet olarak geldin, senden önce kendilerine hiçbir uyarıcı gelmemiş bir kavmi uyarmak için; umulur ki öğüt alırlar. 47Ve kendi elleriyle yaptıkları yüzünden bir musibet kendilerine isabet ettiğinde, (şöyle) itiraz etmesinler diye: "Rabbimiz! Keşke bize bir elçi gönderseydin de Senin ayetlerine tabi olurduk ve müminlerden olurduk."

48Fakat onlara Bizden hakikat geldiği zaman dediler ki: "Musa'ya verilenin benzeri ona niçin verilmedi?" Daha önce Musa'ya verilenleri inkâr etmemişler miydi? Dediler ki: "İkisi de birbirini destekleyen iki sihirdir" ve "Biz ikisini de kesinlikle inkâr ediyoruz." 49De ki: "Öyleyse Allah katından bir kitap getirin ki o, bu ikisinden daha doğru bir yol gösterici olsun da ben ona uyayım, eğer doğru söylüyorsanız." 50Eğer sana icabet etmezlerse, bil ki onlar sadece kendi heva ve heveslerine uyuyorlardır. Allah'tan bir yol gösterici olmaksızın kendi heva ve heveslerine uyandan daha sapık kim olabilir? Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.

51Gerçekten Biz, o Mekkelilere Kelâmı indirdik ki öğüt alsınlar. 52Kendilerine bundan önce Kitap verdiklerimiz ise, ona iman ederler. 53Onlara okunduğu zaman derler ki: "Biz ona iman ettik. Bu, Rabbimizden gelen gerçektir. Biz zaten bundan önce de Müslüman olmuştuk." 54İşte bunlara, sabrettikleri, kötülüğü iyilikle savdıkları ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden infak ettikleri için iki kat ecir verilecektir. 55Boş söz işittikleri zaman onlardan yüz çevirirler ve derler ki: "Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz size. Size selam olsun. Biz cahillerle beraber olmayız."

56Sen, ey Peygamber, sevdiğini elbette hidayete erdiremezsin; ancak Allah dilediğini hidayete erdirir. Hidayete erecek olanları en iyi O bilir.

57Derler ki: "Eğer seninle birlikte doğru yolu izleseydik, yurdumuzdan kesinlikle sökülüp atılırdık." Biz onlara, katımızdan bir rızık olarak her türlü meyvelerin getirildiği güvenli bir harem (Mekke'yi) kılmadık mı? Fakat onların çoğu bilmezler. 58Nice kentleri helak ettik ki, rahatlıkları yüzünden şımarıp azmışlardı. İşte onların meskenleri, kendilerinden sonra pek az kimse oturmuştur orada. Sonunda Biz varis olduk. 59Rabbin hiçbir memleketi, ana kentine ayetlerimizi okuyan bir elçi göndermedikçe helak etmez. Ve Biz hiçbir memleketi, halkı zalim olmadıkça helak etmeyiz.

60Size verilen her ne zevk, dünya hayatının geçici bir zevki ve süsüdür. Fakat Allah katında olan daha hayırlı ve kalıcıdır. Hala akıl etmez misiniz? 61Kendilerine güzel bir vaatte bulunduğumuz ve o vaadin gerçekleştiğini görecek olan kimseler, dünya hayatının zevklerinden faydalanmaya bıraktığımız, fakat Kıyamet Günü azap içinde tutulacak olan kimseler gibi midir?

62Ve o gün onlara seslenecek: "Nerede o, Benim ortaklarım olduğunu iddia ettiğiniz düzmece ilahlar?" 63Helak olmayı hak eden o saptırıcılar diyecekler ki: "Rabbimiz! İşte bunlar, bizim saptırdığımız kimselerdir. Biz onları saptırdık, çünkü biz de kendimiz sapmıştık. Senin huzurunda onlardan uzağız. Onlar bize tapmıyorlardı." 64Ve o inkarcılara denilecek ki: "Yardım için düzmece ilahlarınızı çağırın!" Onlar da onları çağıracaklar, fakat onlardan hiçbir karşılık bulamayacaklar. Ve azabı görecekler, keşke hidayete ermiş olsaydık diyecekler! 65Ve o gün onlara seslenecek ve soracak: "Elçilere nasıl cevap verdiniz?" 66O gün şaşkınlıktan birbirlerine cevap soramayacaklar. 67Tevbe eden, iman eden ve dünyada salih ameller işleyenlere gelince, onların felaha erenlerden olmaları umulur.

68Rabbin dilediğini yaratır ve seçer. Seçim onlara ait değildir. Allah, onların ortak koştukları şeylerden münezzehtir ve çok yücedir. 69Rabbin, kalplerinin gizlediklerini de açığa vurduklarını da bilir. 70O, Allah'tır. O'ndan başka ilah yoktur. Hamd, dünyada da ahirette de O'na mahsustur. Hüküm yalnızca O'nundur. Ve O'na döndürüleceksiniz.

71De ki: Ey Peygamber! Düşünün ki Allah geceyi üzerinize kıyamet gününe kadar sürekli kılsa, Allah'tan başka hangi ilah size aydınlık getirebilir? Hala mı kulak vermeyeceksiniz? 72De ki: Düşünün ki Allah gündüzü üzerinize kıyamet gününe kadar sürekli kılsa, Allah'tan başka hangi ilah size içinde dinleneceğiniz bir gece getirebilir? Hala mı görmeyeceksiniz? 73O'nun rahmetindendir ki sizin için geceyi ve gündüzü var etti; ki onda dinlenesiniz ve onda O'nun lütfundan arayasınız. Umulur ki şükredersiniz.

74Yine o günü hatırla ki, onlara seslenecek: "Benim ortaklarım olduğunu iddia ettiğiniz o sahte ilahlarınız nerede?" 75Ve her ümmetten bir şahit çıkaracağız ve o putperestlere soracağız: "Delilinizi bize gösterin." İşte o zaman anlayacaklar ki, hakikat yalnızca Allah'ın yanındadır. Ve uydurdukları tüm ilahlar onları yüzüstü bırakacak.

76Şüphesiz Karun, Musa kavmindendi; fakat onlara karşı azgınlık etti. Biz ona öyle hazineler vermiştik ki, anahtarlarını taşımak bile güçlü bir topluluğa ağır geliyordu. Kavminden bazıları ona dedi ki: "Şımarma! Şüphesiz Allah şımaranları sevmez." 77Allah'ın sana verdikleriyle ahiret yurdunu ara, dünyadan da nasibini unutma. Allah sana ihsan ettiği gibi sen de (başkalarına) ihsan et. Yeryüzünde fesat çıkarmaya çalışma. Şüphesiz Allah fesat çıkaranları sevmez. 78O dedi ki: "Bunlar bana ancak bendeki bilgi sayesinde verildi!" Bilmiyor muydu ki Allah, ondan önceki nesillerden kendisinden kuvvetçe de, malca da daha üstün olan kimilerini helak etmişti? Günahkarlara günahları sorulmaz. 79Bir gün, bütün zinetiyle kavminin karşısına çıktı. Dünya hayatını arzulayanlar dedi ki: "Keşke Karun'a verilenin benzeri bize de verilseydi. Gerçekten o, büyük bir nasip sahibidir!" 80Kendilerine ilim verilenler ise dedi ki: "Vay halinize! İman edip salih amel işleyenler için Allah'ın sevabı daha hayırlıdır. Buna ise ancak sabredenler kavuşur." 81Sonunda onu da, evini de yere batırdık. Allah'a karşı ona yardım edecek kimse yoktu, kendi kendine de yardım edemedi. 82Dün onun yerinde olmayı arzu edenler, "Vay! Demek ki Allah, kullarından dilediğine rızkı bol verir, dilediğine daraltır. Eğer Allah'ın bize lütfu olmasaydı, bizi de yere batırırdı! Vay! Gerçekten de kâfirler asla iflah olmazlar" demeye başladılar.

83O 'ebedi' Ahiret Yurdu'nu, yeryüzünde büyüklük taslamayanlara ve fesat çıkarmayanlara ayırırız. Akıbet müminlerindir. 84Kim bir iyilikle gelirse, ona daha hayırlısı vardır. Kim de bir kötülükle gelirse, kötülük işleyenler ancak yaptıklarıyla cezalandırılırlar.

85Şüphesiz ki sana Kur'an'ı farz kılan, seni mutlaka dönülecek yere (Mekke'ye) döndürecektir. De ki: "Rabbim, kimin hidayetle geldiğini ve kimin apaçık bir sapıklık içinde olduğunu en iyi bilir." 86Sen bu Kitab'ın sana indirileceğini ummuyordun; ancak o, Rabbinden bir rahmet olarak geldi. O halde sakın inkârcılara arka çıkma. 87Sana indirildikten sonra sakın seni Allah'ın ayetlerinden alıkoymasınlar. Rabbine davet et ve sakın müşriklerden olma. 88Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarma. O'ndan başka ilah yoktur. O'nun zatından başka her şey helak olacaktır. Hüküm yalnızca O'nundur. Ve O'na döndürüleceksiniz.