உயர்ந்த இடங்கள்

65ஆத் சமூகத்தாரிடம் அவர்களின் சகோதரர் ஹூதை நாம் அனுப்பினோம்.

அவர் கூறினார்: "என் சமூகத்தாரே!

அல்லாஹ்வையே வணங்குங்கள் - அவனையன்றி உங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை.

நீங்கள் (அவனை) அஞ்சமாட்டீர்களா?

"

66அவருடைய சமூகத்தைச் சேர்ந்த நிராகரித்த தலைவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களை ஒரு முட்டாளாகவே காண்கிறோம்" மேலும், "நிச்சயமாக நீங்கள் பொய்யர்களில் ஒருவராகவே இருக்கிறீர்கள்

என்று நாங்கள் எண்ணுகிறோம்.

"

67அவர் பதிலளித்தார்: "என் சமூகத்தாரே!

நான் முட்டாள் அல்ல!

ஆனால், நான் அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த தூதன்.

"

68என் இறைவனின் தூதுச் செய்திகளை உங்களுக்கு எடுத்துரைக்கிறேன் மேலும், உங்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய நல்லுபதேசம் செய்கிறேன்.

69உங்களிடமிருந்தே ஒரு மனிதர் மூலம், உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு நினைவூட்டல் வந்து, உங்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்வதை நீங்கள் ஆச்சரியமாக கருதுகிறீர்களா?

நூஹ் சமூகத்திற்குப் பிறகு உங்களை (பூமியில்) வாரிசுகளாக்கினான் என்பதையும், உடலில் உங்களுக்கு வலிமையை அதிகப்படுத்தினான் என்பதையும் நினைவுபடுத்துங்கள்.

ஆகவே, நீங்கள் வெற்றி பெறுவதற்காக அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நினைவுபடுத்துங்கள்.

70அவர்கள் வாதிட்டனர்: 'அல்லாஹ் ஒருவனையே நாங்கள் வணங்குவதற்காகவும், எங்கள் மூதாதையர்கள் வணங்கிக் கொண்டிருந்தவற்றை நாங்கள் கைவிடுவதற்காகவும் நீ எங்களிடம் வந்திருக்கிறாயா?

நீ உண்மையாளனாக இருந்தால், நீ எங்களை அச்சுறுத்தும் (வேதனை)யை எங்களிடம் கொண்டு வா!

'

71அவர் பதிலளித்தார்: 'உங்கள் இறைவன் புறத்திலிருந்து வேதனையும் கோபமும் நிச்சயமாக உங்கள் மீது வந்துவிட்டது.

அல்லாஹ் எந்த ஆதாரத்தையும் இறக்காத, நீங்களும் உங்கள் மூதாதையர்களும் இட்டுக்கட்டிய சில பெயர்களைக் குறித்து என்னுடன் நீங்கள் தர்க்கிக்கிறீர்களா?

எனவே, நீங்கள் எதிர்பாருங்கள்!

நானும் உங்களுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

'

72ஆகவே, நாம் அவரையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும் நம்முடைய அருளால் காப்பாற்றினோம்.

நம்முடைய வசனங்களைப் பொய்யெனக் கருதியவர்களையும், நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களையும் நாம் வேரறுத்துவிட்டோம்.

73தமூத் சமூகத்தாரிடம் அவர்களின் சகோதரர் ஸாலிஹை நாம் அனுப்பினோம்.

அவர் கூறினார்: "என் சமூகத்தாரே!

அல்லாஹ்வையே வணங்குங்கள்.

உங்களுக்கு அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை.

உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு தெளிவான அத்தாட்சி வந்துள்ளது: இது அல்லாஹ்வின் ஒட்டகம், உங்களுக்கு ஒரு சான்றாக உள்ளது.

ஆகவே, அதை அல்லாஹ்வின் பூமியில் சுதந்திரமாக மேய விடுங்கள், அதற்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாதீர்கள்.

(அப்படிச் செய்தால்) ஒரு வேதனையான தண்டனை உங்களைத் தாக்கும்.

"

74'ஆதுக்குப் பிறகு உங்களைப் பூமியில் வாரிசுகளாக்கி, அதில் உங்களை நிலைப்படுத்தியதை நினைத்துப் பாருங்கள்.

அதன் சமவெளிகளில் மாளிகைகளைக் கட்டினீர்கள், மலைகளில் வீடுகளைச் செதுக்கினீர்கள்.

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை எப்போதும் நினைவில் கொள்ளுங்கள், பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பவர்களாகத் திரியாதீர்கள்.

"

75அவரது சமூகத்தின் அகம்பாவம் கொண்ட தலைவர்கள், அவர்களில் பலவீனர்களாகக் கருதப்பட்ட, நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம் கேட்டார்கள்: "ஸாலிஹ் தனது இறைவனால் அனுப்பப்பட்டவர் என்று நீங்கள் உறுதியாக

நம்புகிறீர்களா?

" அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "அவருடன் அனுப்பப்பட்ட செய்தியை நாங்கள் உறுதியாக நம்புகிறோம்.

"

76அகம்பாவம் கொண்டவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் எதை நம்புகிறீர்களோ அதை நாங்கள் நிச்சயமாக நிராகரிக்கிறோம்.

"

77பின்னர் அவர்கள் ஒட்டகத்தைக் கொன்றார்கள் - தங்கள் இறைவனின் கட்டளைகளை மீறி - மேலும் சவால் விட்டார்கள்: "ஓ ஸாலிஹ்!

நீர் உண்மையிலேயே ஒரு தூதராக இருந்தால், நீர் எங்களை அச்சுறுத்துவதைக் கொண்டு வாரும்.

"

78பின்னர் அவர்களை ஒரு கடுமையான நிலநடுக்கம் தாக்கியது, அவர்கள் தங்கள் வீடுகளில் மடிந்து விழுந்தனர்.

79எனவே அவர் அவர்களை விட்டு விலகி, "என் சமூகத்தாரே!

நான் என் இறைவனின் தூதை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்துவிட்டேன், மேலும் உங்களுக்கு நேர்மையான உபதேசம் செய்தேன்.

ஆனால் உபதேசம் செய்பவர்களை நீங்கள் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்.

80மேலும், லூத் தன் சமூகத்தாரிடம், "உலகத்தாரில் எவரும் இதற்கு முன் செய்திராத இத்தகைய மானக்கேடான செயலை நீங்கள் செய்கிறீர்களா?

" என்று கண்டித்துக் கூறினார்.

81"நீங்கள் உங்கள் மனைவியரை விட்டுவிட்டு ஆண்களுடன் உங்கள் இச்சையைத் தீர்த்துக்கொள்கிறீர்களா?

உண்மையில், நீங்கள் வரம்பு மீறிய சமூகத்தினர்!

"

82ஆனால், அவருடைய சமூகத்தாரின் பதில் இதுவேயன்றி வேறில்லை: "அவர்களை உங்கள் நகரத்திலிருந்து வெளியேற்றுங்கள்!

நிச்சயமாக அவர்கள் தூய்மையாக இருக்க விரும்பும் மக்கள்!

"

83எனவே, நாம் அவரையும் அவருடைய குடும்பத்தாரையும் காப்பாற்றினோம்; அவருடைய மனைவியைத் தவிர, அவள் அழிந்துபோனவர்களில் ஒருத்தி ஆவாள்.

84மேலும், நாம் அவர்கள் மீது (வேதனை) மழையைப் பொழிந்தோம்.

குற்றவாளிகளின் முடிவு என்னவாயிற்று என்பதைப் பாருங்கள்!

85மதியன் மக்களுக்கு அவர்களின் சகோதரர் ஷுஐபை (நாம்) அனுப்பினோம்.

அவர் கூறினார்: "என் மக்களே!

அல்லாஹ்வையே வணங்குங்கள் - அவனையன்றி உங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை.

உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவான அத்தாட்சி வந்துவிட்டது.

ஆகவே, அளவையும் நிறுவையையும் முழுமையாகக் கொடுங்கள்; மக்களுக்குரிய பொருட்களைக் குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள் (அல்லது மோசடி செய்யாதீர்கள்); பூமியில் சீர்திருத்தம் ஏற்பட்ட பிறகு அதில்

குழப்பம் விளைவிக்காதீர்கள்.

நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக இருந்தால், இதுவே உங்களுக்குச் சிறந்தது.

"

86ஒவ்வொரு பாதையிலும் அமர்ந்து, (மக்களை) அச்சுறுத்தி, அல்லாஹ்வை நம்பியவர்களை அவனது பாதையிலிருந்து தடுத்து, அதை வக்கிரமாக்க முயலாதீர்கள்.

நீங்கள் குறைவாக இருந்தீர்கள், பின்னர் அவன் உங்களை எண்ணிக்கையில் அதிகப்படுத்தினான் என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்.

குழப்பம் விளைவித்தவர்களின் முடிவு என்னவாயிற்று என்பதையும் கவனியுங்கள்!

87நான் எதனுடன் அனுப்பப்பட்டிருக்கிறேனோ, அதில் உங்களில் ஒரு சாரார் நம்பிக்கை கொண்டிருக்க, மற்றொரு சாரார் மறுக்கிறீர்கள்.

அல்லாஹ் நமக்கிடையே தீர்ப்பளிக்கும் வரை பொறுத்திருங்கள்.

அவனே தீர்ப்பளிப்பவர்களில் மிகச் சிறந்தவன்.

"

88அவரது சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெருமை கொண்ட தலைவர்கள் அச்சுறுத்தினார்கள்: "ஷுஐபே!

நீங்கள் எங்கள் மார்க்கத்திற்குத் திரும்பி வராவிட்டால், உங்களையும் உங்களோடு நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் எங்கள் நாட்டிலிருந்து நிச்சயமாக வெளியேற்றுவோம்.

" அவர் பதிலளித்தார்: "என்ன!

நாங்கள் அதை வெறுத்தாலுமா?

"

89அல்லாஹ் அதிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றிய பிறகு, நாங்கள் உங்கள் மார்க்கத்திற்குத் திரும்பினால், நிச்சயமாக நாங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்யை இட்டுக்கட்டியவர்களாகிவிடுவோம்.

எங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ் நாடினாலன்றி, நாங்கள் அதற்குத் திரும்ப முடியாது.

எங்கள் இறைவன் ஒவ்வொரு பொருளையும் அறிவால் சூழ்ந்திருக்கிறான்.

அல்லாஹ்வையே நாங்கள் நம்பியிருக்கிறோம்.

எங்கள் இறைவா!

எங்களுக்கும் எங்கள் மக்களுக்கும் இடையில் நீதியுடன் தீர்ப்பளிப்பாயாக.

நீயே தீர்ப்பளிப்பவர்களில் மிகச் சிறந்தவன்.

"

90அவரது சமுதாயத்தின் நிராகரிக்கும் தலைவர்கள் மற்றவர்களை எச்சரித்தனர்: "நீங்கள் ஷுஐபைப் பின்பற்றினால், நிச்சயமாக நஷ்டவாளிகளாவீர்கள்!

"

91பின்னர் ஒரு பயங்கரமான பூகம்பம் அவர்களைத் தாக்கியது, மேலும் அவர்கள் தங்கள் வீடுகளில் உயிரற்றவர்களாக வீழ்ந்தனர்.

92ஷுஐபை நிராகரித்தவர்கள், அவர்கள் அங்கே ஒருபோதும் வாழ்ந்திராதது போல அழிக்கப்பட்டனர்.

ஷுஐபை நிராகரித்தவர்களே உண்மையான நஷ்டவாளிகள்.

93எனவே அவர் அவர்களை விட்டு விலகி, "என் சமூகத்தாரே!

நான் ஏற்கனவே என் இறைவனின் தூதுச் செய்திகளை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்துவிட்டேன், மேலும் உங்களுக்கு உளமார்ந்த நல்லுபதேசம் செய்தேன்.

அப்படியிருக்க, நிராகரிக்க மறுத்தவர்களுக்காக நான் எப்படி கவலைப்பட முடியும்?

" என்று கூறினார்.

94நாம் எந்த ஒரு சமூகத்திற்கும் ஒரு தூதரை அனுப்பியபோதெல்லாம், அதன் மக்களைத் துன்பங்களாலும், கஷ்டங்களாலும் சோதித்தோம், அவர்கள் பணிவு கொள்வார்கள் என்பதற்காக.

95பின்னர் நாம் அவர்களின் கஷ்டங்களை செழிப்பாக மாற்றினோம், அவர்கள் மிகச் செழிப்படையும் வரை.

மேலும் 'எங்கள் மூதாதையர்களுக்கும் இன்ப துன்பங்கள் ஏற்பட்டன' என்று (தவறாக) வாதிட்டனர்.

எனவே அவர்கள் சற்றும் எதிர்பாராத நேரத்தில் நாம் அவர்களைத் திடீரெனப் பிடித்தோம்.

96அந்த ஊர் மக்கள் நம்பிக்கை கொண்டு அல்லாஹ்வை அஞ்சியிருந்தால், நாம் அவர்களுக்கு வானத்திலிருந்தும் பூமியிலிருந்தும் அருட்கொடைகளைப் பொழிந்திருப்போம்.

ஆனால் அவர்கள் (சத்தியத்தை) பொய்ப்பித்தார்கள், எனவே அவர்கள் சம்பாதித்துக் கொண்டிருந்தவற்றின் காரணமாக நாம் அவர்களை அழித்தோம்.

97அந்த ஊர் மக்கள், அவர்கள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது நமது வேதனை இரவில் அவர்களை வந்தடையாது என்று அச்சமற்று இருந்தார்களா?

98அல்லது அவர்கள் விளையாட்டில் மூழ்கியிருக்கும்போது நமது வேதனை பகலில் அவர்களை வந்தடையாது என்று அச்சமற்று இருந்தார்களா?

99அவர்கள் அல்லாஹ்வின் திட்டத்தைப் பற்றி அச்சமற்று இருந்தார்களா?

நஷ்டவாளிகளைத் தவிர வேறு எவரும் அல்லாஹ்வின் திட்டத்தைப் பற்றி அச்சமற்று இருக்க மாட்டார்கள்.

100பூமியின் முந்தைய மக்களை அழித்த பிறகு, அதன் வாரிசுகளானவர்களுக்கு இது தெளிவாகவில்லையா?

நாம் நாடினால், அவர்களின் பாவங்களின் காரணமாக அவர்களையும் நாம் தண்டிக்க முடியும் என்றும், அவர்கள் (சத்தியத்தை) செவியுறாதவாறு அவர்களின் உள்ளங்களை நாம் முத்திரையிட்டு விடுவோம் என்றும்?

101நபியே!

அந்த சமூகங்களின் சில வரலாறுகளை நாம் உமக்குக் கூறியிருக்கிறோம்.

நிச்சயமாக அவர்களின் தூதர்கள் அவர்களிடம் தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் வந்தார்கள்.

அப்படியிருந்தும், அவர்கள் முன்னரே நிராகரித்ததை அவர்கள் நம்பவில்லை.

இவ்வாறே அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களின் உள்ளங்களை முத்திரையிடுகிறான்.

102அவர்களில் பெரும்பாலானோரை அவர்களின் உடன்படிக்கைகளை நிறைவேற்றுபவர்களாக நாம் காணவில்லை.

மாறாக, அவர்களில் பெரும்பாலானோரை நிச்சயமாக வரம்பு மீறியவர்களாகவே நாம் கண்டோம்.

103பின்னர் அவர்களுக்குப் பிறகு நாம் மூஸாவை நம் அத்தாட்சிகளுடன் ஃபிர்அவ்னிடமும் அவனது பிரமுகர்களிடமும் அனுப்பினோம்.

ஆனால் அவர்கள் அவற்றை நிராகரித்து அநியாயம் செய்தார்கள்.

குழப்பவாதிகளின் முடிவு என்னவாயிற்று என்று பார்!

104மூஸா கூறினார்: "ஃபிர்அவ்னே!

நான் நிச்சயமாக அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதன்.

"

105அல்லாஹ்வின் மீது உண்மையைத் தவிர வேறெதையும் கூறாதிருப்பது என் மீது கடமையாகும்.

உங்கள் இறைவனிடமிருந்து ஒரு தெளிவான அத்தாட்சியுடன் நான் உங்களிடம் வந்துள்ளேன்.

ஆகவே இஸ்ராயீலின் மக்களை என்னுடன் அனுப்பிவிடுங்கள்.

106ஃபிர்அவ்ன் கேட்டான்: "நீ ஓர் அத்தாட்சியுடன் வந்திருந்தால், நீ சொல்வது உண்மையென்றால் அதை எங்களுக்குக் காட்டு.

"

107ஆகவே மூஸா தனது கைத்தடியை எறிந்தார்.

உடனே அது ஒரு தெளிவான பாம்பாக மாறியது.

108பின்னர் அவர் தனது கையை தனது மடியிலிருந்து வெளியே எடுத்தார், அப்போது அது பார்ப்போர் அனைவருக்கும் ஒளிவீசும் வெண்மையாக இருந்தது.

109ஃபிர்அவ்னின் சமூகத்தின் தலைவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக இவன் ஒரு திறமையான சூனியக்காரன்,

110உங்களது பூமியிலிருந்து உங்களையெல்லாம் வெளியேற்ற விரும்புகிறான்.

" எனவே ஃபிர்அவ்ன் கேட்டான்: "நீங்கள் என்ன ஆலோசனை கூறுகிறீர்கள்?

"

111அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "இவனையும் இவனது சகோதரனையும் தாமதிக்கச் செய்யுங்கள், மேலும் அனைத்து நகரங்களுக்கும் ஆட்களை அனுப்புங்கள்,

112உமக்கு ஒவ்வொரு திறமையான சூனியக்காரனையும் கொண்டு வர.

"

113பின்னர், சூனியக்காரர்கள் ஃபிர்அவ்னிடம் வந்து, "நாங்கள் வெற்றி பெற்றால் எங்களுக்குத் தகுந்த கூலி கிடைக்குமா?

" என்று கேட்டார்கள்.

114அவன் பதிலளித்தான்: "ஆம், மேலும் நீங்கள் எனக்கு மிக நெருக்கமானவர்களில் ஆவீர்கள்.

"

115அவர்கள் கேட்டார்கள்: "மூஸாவே!

நீர் எறிகிறீரா, அல்லது நாங்கள் முதலில் எறியட்டுமா?

"

116மூஸா கூறினார்: "நீங்களே முதலில் எறியுங்கள்.

" அவர்கள் எறிந்தபோது, மக்களின் கண்களை ஏமாற்றி, அவர்களைப் பீதியடையச் செய்து, ஒரு மகத்தான சூனியத்தைச் செய்தார்கள்.

117பின்னர் நாம் மூஸாவுக்கு வஹீ அறிவித்தோம்: "உமது கைத்தடியை எறியும்.

" அப்பொழுது, அது அவர்களின் சூனியப் பொருட்களை விழுங்கியது!

118ஆகவே சத்தியம் வென்றது, அவர்களின் மாயை பயனற்றுப் போனது.

119ஆகவே, ஃபிர்அவ்னும் அவனது சமுதாயமும் அங்கேயே தோற்கடிக்கப்பட்டு இழிவுபடுத்தப்பட்டனர்.

120பின்னர் சூனியக்காரர்கள் முழங்காலிட்டனர்.

121அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் இப்போது அகிலங்களின் இறைவனை ஈமான் கொள்கிறோம்.

122மூஸா மற்றும் ஹாரூனின் இறைவன்.

"

123ஃபிர்அவ்ன் மிரட்டினான்: "நான் உங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்பே நீங்கள் அவரை நம்பத் துணிந்தீர்களா?

இது நகரத்தின் மக்களை வெளியேற்றுவதற்காக நீங்கள் நகரத்தில் தீட்டிய ஒரு சதித்திட்டமாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் விரைவில் நீங்கள் அறிவீர்கள்.

"

124"நான் நிச்சயமாக உங்கள் கைகளையும் கால்களையும் குறுக்கு மறுக்காக வெட்டுவேன், பிறகு உங்கள் அனைவரையும் சிலுவையில் அறைவேன்.

"

125அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "நாங்கள் எங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவோம்.

"

126"எங்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகள் எங்களிடம் வந்தபோது நாங்கள் அவற்றை நம்பியதால் மட்டுமே நீங்கள் எங்கள் மீது கோபப்படுகிறீர்கள்.

எங்கள் இறைவா!

எங்களுக்குப் பொறுமையைப் பொழிவாயாக, மேலும் நாங்கள் உனக்கு முற்றிலும் அடிபணிந்தவர்களாக மரணிக்கச் செய்வாயாக.

"

127ஃபிர்அவ்னின் சமூகத்தின் தலைவர்கள், "மூசாவையும் அவரது சமூகத்தையும் பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க விட்டுவிட்டு, உன்னையும் உன் தெய்வங்களையும் கைவிடச் செய்வாயா?

" என்று எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர்.

அவன் பதிலளித்தான், "நாம் அவர்களின் மகன்களைக் கொல்வோம், அவர்களின் பெண்களை உயிரோடு விட்டுவைப்போம்.

நாம் அவர்களை முழுமையாகக் கட்டுக்குள் வைத்திருப்போம்.

"

128மூசா தன் சமூகத்தாரிடம் கூறினார், "அல்லாஹ்வின் உதவியை நாடுங்கள், பொறுமையாக இருங்கள்.

நிச்சயமாக, பூமி அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தமானது.

அவன் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்கு அதை வழங்குகிறான்.

இறுதி வெற்றி இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கே.

"

129அவர்கள் முறையிட்டனர், "நீர் எங்களிடம் வருவதற்கு முன்னரும், நீர் வந்த பின்னரும் நாங்கள் எப்போதும் துன்புறுத்தப்பட்டோம்.

" அவர் பதிலளித்தார், "உங்கள் இறைவன் உங்கள் எதிரியை அழித்து, நீங்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறீர்கள் என்று பார்ப்பதற்காக உங்களை பூமியில் ஆட்சியாளர்களாக்குவான்.

"

130மேலும், அவர்கள் சிந்தித்து திருந்துவதற்காக நாம் ஃபிர்அவ்னின் சமூகத்தாரை வறட்சியாலும், பயிர் விளைச்சல் குறைவாலும் தண்டித்தோம்.

131அவர்களுக்கு ஒரு நன்மை ஏற்பட்டால், "இது எங்களுக்குரியதுதான்" என்று பெருமையடித்தனர்.

ஆனால் அவர்களுக்கு ஒரு தீமை ஏற்பட்டால், அதை மூசாவின் மீதும், அவருடன் இருந்தவர்கள் மீதும் பழிசுமத்தினர்.

அனைத்தும் அல்லாஹ்விடமிருந்தே (பதிவு செய்யப்பட்டது), ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் அறியவில்லை.

132அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீ எங்களை வஞ்சிக்க எந்த அத்தாட்சியை கொண்டு வந்தாலும், நாங்கள் உன்னை ஒருபோதும் நம்ப மாட்டோம்.

"

133ஆகவே, நாம் அவர்கள் மீது வெள்ளங்கள், வெட்டுக்கிளிகள், பேன்கள், தவளைகள், மற்றும் இரத்தம் ஆகியவற்றைத் தெளிவான அத்தாட்சிகளாக ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அனுப்பினோம்.

ஆனால் அவர்கள் ஆணவமாக நடந்துகொண்டார்கள்; மேலும் அவர்கள் ஒரு பாவி சமூகமாக இருந்தார்கள்.

134ஒவ்வொரு முறையும் அவர்களுக்கு ஒரு துன்பம் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் கதறினார்கள்: "ஓ மூஸா!

உம்மோடு அவன் செய்துகொண்ட உடன்படிக்கையின் பொருட்டால், எங்களுக்காக உமது இறைவனிடம் பிரார்த்தியும்.

நீர் இந்த துன்பத்தை எங்களிடமிருந்து நீக்கினால், நாங்கள் நிச்சயமாக உம்மை நம்புவோம்; மேலும் இஸ்ராயீலின் மக்களை உம்மோடு செல்ல அனுமதிப்போம்.

"

135ஆனால் நாம் அவர்களின் துன்பத்தை நீக்கியவுடன் – அவர்கள் தங்கள் தவணையை அடையும் வரை – அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியை முறித்தார்கள்.

136ஆகவே, நாம் அவர்களை வேதனை கொண்டு பிடித்தோம்; அவர்களை கடலில் மூழ்கடித்தோம்.

ஏனெனில் அவர்கள் நமது அத்தாட்சிகளை நிராகரித்தார்கள்; மேலும் அவற்றை அலட்சியப்படுத்தினார்கள்.

137மேலும், நாம் பாக்கியம் அளித்த பூமியின் கிழக்கிலும் மேற்கிலுமுள்ள பகுதிகளை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உரிமையாக்கினோம்.

மேலும், பனூ இஸ்ராயீல் பொறுமையாக இருந்ததன் காரணமாக, உமது இறைவனின் நல்ல வாக்குறுதி அவர்களுக்கு நிறைவேறியது.

ஃபிர்அவ்னும் அவனது சமூகத்தாரும் செய்தவற்றையும், அவர்கள் கட்டியவற்றையும் நாம் அழித்தோம்.

138நாம் இஸ்ராயீல் சந்ததியினரைக் கடலைக் கடக்கச் செய்தோம்.

அவர்கள் சிலைகளை வணங்கும் ஒரு கூட்டத்தாரை அடைந்தார்கள்.

அவர்கள், "மூஸாவே!

இவர்களுக்குத் தெய்வங்கள் இருப்பது போல் எங்களுக்கும் ஒரு தெய்வத்தை நீர் ஆக்கித் தாரும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "நிச்சயமாக நீங்கள் அறியாத சமூகத்தார்!

" என்று பதிலளித்தார்.

139அவர்கள் பின்பற்றுவது அழிந்துவிடும், மேலும் அவர்கள் செய்து கொண்டிருப்பது வீணாகிவிடும்.

140அவர் மேலும் கூறினார், "அல்லாஹ் அல்லாத ஒரு தெய்வத்தை நான் உங்களுக்குத் தேடுவேனா?

அவன் உங்களை உலகத்தார் அனைவரையும் விட மேன்மைப்படுத்தியிருக்கும்போது?

"

141மேலும், ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தாரிடமிருந்து உங்களை நாம் காப்பாற்றியதை (நினைவு கூறுங்கள்).

அவர்கள் உங்களுக்குக் கொடிய வேதனையைச் சுமத்தினார்கள் – உங்கள் ஆண் குழந்தைகளைக் கொன்று, உங்கள் பெண்களை (மட்டும்) உயிரோடு விட்டு வைத்தார்கள்.

அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு பெரும் சோதனையாகும்.

142மூஸாவுக்கு முப்பது இரவுகளை நாம் நிர்ணயித்தோம், பின்னர் மேலும் பத்தினால், அவருடைய இறைவனின் நாற்பது இரவுகளின் காலத்தை நிறைவு செய்தோம்.

அதற்கு முன்னர், மூஸா தன் சகோதரர் ஹாரூனிடம், "என் சமூகத்தில் எனக்குப் பிரதிநிதியாக இரு, சீர்திருத்தம் செய், குழப்பவாதிகளின் வழியைப் பின்பற்றாதே" என்று கூறினார்.

143மூஸா (நாம்) குறித்த நேரத்திற்கு வந்தபோது, அவருடைய இறைவன் அவரிடம் பேசியபோது, அவர் கேட்டார், "என் இறைவா!

நான் உன்னைப் பார்க்கும்படி உன்னை எனக்கு வெளிப்படுத்து.

" அல்லாஹ் பதிலளித்தான், "நீ என்னைப் பார்க்க முடியாது!

ஆனால், அந்த மலையைப் பார்: அது தன் இடத்தில் உறுதியாக நின்றால், நீ என்னைப் பார்க்க முடியும்.

" அவருடைய இறைவன் மலைக்கு வெளிப்பட்டபோது, அது தூள்தூளாக நொறுங்கியது, மூஸா மயங்கி விழுந்தார்.

அவர் தெளிவடைந்தபோது, அவர் கூறினார், "நீயே பரிசுத்தமானவன்!

நான் உன்னிடம் மன்னிப்பு கோருகிறேன், நான் விசுவாசிகளில் முதல்வன்.

"

144அல்லாஹ் கூறினான், "ஓ மூஸா!

நான் உனக்குச் செய்தியை அளிப்பதன் மூலமும், உன்னுடன் பேசுவதன் மூலமும் மற்ற எல்லோரையும் விட உன்னை மேன்மைப்படுத்தியுள்ளேன்.

எனவே நான் உனக்குக் கொடுத்ததைப் பற்றிக்கொள், மேலும் நன்றி செலுத்து.

"

145நாம் அவருக்காகப் பலகைகளில் பொதுவான வழிகாட்டுதல்களை—அனைத்து விஷயங்களுக்கும் விதிகள் மற்றும் விளக்கங்களை—எழுதினோம்.

நாம் கட்டளையிட்டோம், 'இதை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள், மேலும் உன் சமூகத்தினர் அதன் சிறந்த போதனைகளைப் பின்பற்றும்படி கேள்.

கட்டுப்பாடு இழந்தவர்களின் விதியை நான் (உங்களுக்கு) காட்டுவேன்.

'

146பூமியில் நியாயமின்றி ஆணவத்துடன் செயல்படுபவர்களை என் அடையாளங்களிலிருந்து நான் திருப்பிவிடுவேன்.

அவர்கள் ஒவ்வொரு அடையாளத்தையும் கண்டாலும், அவர்கள் அவற்றை நம்ப மாட்டார்கள்.

அவர்கள் நேரான பாதையைக் கண்டால், அதை அவர்கள் பின்பற்ற மாட்டார்கள்.

ஆனால் அவர்கள் ஒரு கோணலான பாதையைக் கண்டால், அதை அவர்கள் பின்பற்றுவார்கள்.

இது ஏனென்றால், அவர்கள் நம் அடையாளங்களை நிராகரித்தார்கள், மேலும் அவற்றைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை.

147நமது வசனங்களையும், மறுமையில் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதையும் நிராகரிப்பவர்களின் செயல்கள் வீணாகிவிடும்.

அவர்கள் செய்தவற்றுக்கு இதுவே அவர்களுக்குரிய கூலி இல்லையா?

148மூஸா இல்லாத நேரத்தில், அவரது மக்கள் தங்கள் தங்க ஆபரணங்களிலிருந்து, கன்றுக்குட்டி போல் தோற்றமளிக்கும் மற்றும் சத்தமிடும் ஒரு சிலையை உருவாக்கினார்கள்.

அது அவர்களுடன் பேசவோ அல்லது எந்த வகையிலும் அவர்களுக்கு வழிகாட்டவோ முடியாது என்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா?

அப்படியிருந்தும், அவர்கள் அதை ஒரு கடவுளாக எடுத்துக்கொண்டு, பெரும் அநீதி இழைத்தார்கள்.

149பின்னர், அவர்கள் மனம் வருந்தி, தாங்கள் வழிதவறிவிட்டதை உணர்ந்தபோது, 'எங்கள் இறைவன் எங்களுக்கு கருணை காட்டாமலும், எங்களை மன்னிக்காமலும் இருந்தால், நாங்கள் நிச்சயமாக

இழப்பாளர்களாகிவிடுவோம்' என்று கூறினார்கள்.

150முன்னதாக, மூஸா தன் மக்களிடம் திரும்பியபோது, பெரும் கோபத்துடனும், மனவேதனையுடனும், 'நான் இல்லாத நேரத்தில் நீங்கள் செய்த இந்த மோசமான காரியம் என்ன!

உங்கள் இறைவனின் தண்டனையை இவ்வளவு விரைவாக விரும்பினீர்களா?

' என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர் (வேத) பலகைகளை கீழே போட்டு, தன் சகோதரரின் தலைமுடியைப் பிடித்து, அவரைத் தன் பக்கம் இழுத்தார்.

ஹாரூன் பதிலளித்தார், 'என் தாயின் மகனே!

இந்த மக்கள் என்னை விட எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்தனர், மேலும் என்னைக் கொல்லவும் முனைந்தனர்.

ஆகவே என் எதிரிகளுக்கு மகிழ்ச்சியடைய வாய்ப்பளிக்காதே, மேலும் அநீதி இழைத்தவர்களுடன் என்னையும் சேர்க்காதே.

'

151மூஸா பிரார்த்தித்தார், 'என் இறைவா!

என்னையும் என் சகோதரனையும் மன்னிப்பாயாக, மேலும் எங்களை உமது கருணையில் புகுத்துவாயாக.

கருணை காட்டுபவர்களில் நீயே மிகவும் கருணையாளன்.

'

152பொற்கன்றுக்குட்டியை வணங்கியவர்கள் தங்கள் இறைவனின் கோபத்திற்கும், அத்துடன் இவ்வுலக வாழ்வில் இழிவிற்கும் ஆளாவார்கள்.

பொய்களை இட்டுக்கட்டுபவர்களுக்கு நாம் இவ்வாறே கூலி கொடுக்கிறோம்.

153எவர்கள் தீமைகளைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் மனந்திருந்தி நம்பிக்கை கொள்கிறார்களோ, நிச்சயமாக உமது இறைவன் (அதன் பிறகு) மன்னிப்பவனாகவும், கிருபையுடையவனாகவும் இருக்கிறான்.

154மூசாவின் கோபம் தணிந்ததும், அவர் பலகைகளை எடுத்துக்கொண்டார்.

அவற்றில் தங்கள் இறைவனை மதிப்போருக்கு வழிகாட்டலும் அருளும் இருந்தன.

155மூசா தன் சமூகத்திலிருந்து எழுபது ஆண்களை நமது சந்திப்பிற்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

பின்னர், அவர்களை ஒரு நிலநடுக்கம் உலுக்கியபோது, அவர் பிரார்த்தித்தார்: "என் இறைவா!

நீ நாடியிருந்தால், இவர்களையும் என்னையும் முன்னரே அழித்திருக்கலாம்.

எங்களில் உள்ள அறிவிலிகள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா?

இது உன்னிடமிருந்து வரும் ஒரு சோதனையே—இதன் மூலம் நீ நாடியவரை வழிதவற விடுகிறாய், நீ நாடியவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறாய்.

நீயே எங்கள் பாதுகாவலன்.

எனவே, எங்களை மன்னிப்பாயாக, எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக.

மன்னிப்பவர்களில் நீயே சிறந்தவன்.

"

156"இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் எங்களுக்கு நன்மையை அருள்வாயாக.

நிச்சயமாக நாங்கள் உன்னிடமே திரும்பிவிட்டோம்.

" அல்லாஹ் பதிலளித்தான்: "எனது வேதனைக்குரியது என்றால், நான் நாடியவர் மீது அதை இறக்குவேன்.

ஆனால் எனது அருள் அனைத்தையும் சூழ்ந்துள்ளது.

தீமைகளைத் தவிர்த்து, ஸகாத் கொடுத்து, நமது வசனங்களை நம்புவோருக்கு இந்த 'அருளை' நான் வழங்குவேன்.

"

157அவர்கள்தான் தூதரைப் பின்பற்றுபவர்கள்—எழுதப் படிக்கத் தெரியாத நபி—தங்கள் தவ்ராத்திலும் இன்ஜீலிலும் விவரிக்கப்பட்டிருப்பவரை.

அவர் அவர்களுக்கு நன்மையை ஏவுகிறார், தீமையை விலக்குகிறார், அவர்களுக்கு நல்லவற்றை அனுமதிக்கிறார், கெட்டவற்றைத் தடை செய்கிறார், மேலும் அவர்களின் கடுமையான சட்டங்களிலிருந்தும்

நடைமுறைகளிலிருந்தும் அவர்களை விடுவிக்கிறார்.

அவரை நம்பி, அவரை மதித்து, அவருக்கு ஆதரவளித்து, அவருக்கு இறக்கப்பட்ட ஒளியைப் பின்பற்றுபவர்களே வெற்றி பெறுவார்கள்.

"

158(நபியே!

) கூறுவீராக: "மனிதர்களே!

நிச்சயமாக நான் உங்கள் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வால் அனுப்பப்பட்ட தூதன்—வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஆட்சிக்குரியவன் அவன்.

அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை.

அவனே உயிர் கொடுக்கிறான், மரணிக்கச் செய்கிறான்.

" எனவே, அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நம்புங்கள்—எழுதப் படிக்கத் தெரியாத நபி—அல்லாஹ்வையும் அவனது வசனங்களையும் நம்புபவர்.

அவரையே பின்பற்றுங்கள், நீங்கள் நேர்வழி பெறுவீர்கள்.

159மூசாவின் சமூகத்தாரில் சிலர் சத்தியத்தைக் கொண்டு வழிகாட்டுகின்றனர், அதைக் கொண்டே நீதமாகத் தீர்ப்பளிக்கின்றனர்.

160அவர்களை பன்னிரண்டு கோத்திரங்களாகப் பிரித்தோம், ஒவ்வொரு கோத்திரமும் ஒரு சமூகமாக.

மூசாவின் மக்கள் அவரிடம் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம் அவருக்கு வஹீ அறிவித்தோம்: 'உமது கைத்தடியால் கல்லை அடியும்.

' உடனே பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பீறிட்டு வெளிவந்தன.

ஒவ்வொரு கோத்திரமும் அதன் குடிக்கும் இடத்தைத் தெரிந்து கொண்டது.

நாம் அவர்களை மேகங்களால் நிழலிட்டோம், அவர்களுக்கு 'மன்னு'வையும் 'சல்வா'வையும் இறக்கி வைத்தோம், 'நாம் உங்களுக்கு அளித்த நல்ல உணவுகளில் இருந்து உண்ணுங்கள்' என்று கூறி.

அவர்கள் நமக்கு அநீதி இழைக்கவில்லை; தங்களுக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டார்கள்.

161மேலும், அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டதை 'நினைவு கூறுங்கள்': 'இந்த நகரத்தில் வசியுங்கள், நீங்கள் விரும்பியவாறு உண்ணுங்கள்.

'எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக' என்று கூறுங்கள், மேலும் இந்த வாயிலுக்கு பணிவுடன் நுழையுங்கள்.

நாம் உங்கள் பாவங்களை மன்னிப்போம், மேலும் நன்மை செய்பவர்களின் கூலியைப் பெருக்குவோம்.

'

162ஆனால் அவர்களில் அநீதி இழைத்தவர்கள், அவர்களுக்குக் கூறப்பட்ட வார்த்தைகளை மாற்றினார்கள்.

ஆகவே, அவர்கள் செய்த அநீதிக்காக, அவர்கள் மீது வானத்திலிருந்து ஒரு வேதனையை அனுப்பினோம்.

163நபியே!

கடலோரத்தில் இருந்த ஊரைப் பற்றி அவர்களிடம் கேளும்.

அதன் மக்கள் ஓய்வுநாளை மீறினார்கள்.

சனிக்கிழமைகளில் மீன்கள் நீரின் மேற்பரப்பில் நிரம்பி வழிந்தன; ஆனால் மற்ற நாட்களில் அவை காணப்படவில்லை.

அவர்கள் வரம்பு மீறிய காரணத்தால் இவ்வாறே நாம் அவர்களைச் சோதித்தோம்.

164அவர்களில் ஒரு சாரார் (நம்பிக்கையாளர்கள்) மற்றொரு சாராரிடம், 'அல்லாஹ்வால் அழிக்கப்படவோ அல்லது கடுமையாக தண்டிக்கப்படவோ போகிற அந்த ஓய்வுநாளை மீறியவர்களுக்கு ஏன் உபதேசம் செய்கிறீர்கள்?

' என்று கேட்டபோது, அவர்கள், 'உங்கள் இறைவனின் பழிச்சொல்லில் இருந்து தப்பிக்கவே; மேலும், ஒருவேளை அவர்கள் அஞ்சுவார்கள் என (நம்புகிறோம்)' என்று பதிலளித்தார்கள்.

165அவர்கள் அனைத்து எச்சரிக்கைகளையும் புறக்கணித்தபோது, தீமையை எதிர்த்து எச்சரித்தவர்களை நாம் காப்பாற்றினோம்.

மேலும், வரம்புகளை மீறிய தவறிழைத்தவர்களை ஒரு கொடிய வேதனையால் தண்டித்தோம்.

166இறுதியில், அவர்கள் தங்கள் குற்றத்தை மீண்டும் மீண்டும் செய்தபோது, நாம் அவர்களிடம், 'இழிவான குரங்குகளாக ஆகிவிடுங்கள்!

' என்று கூறினோம்.