கதைகள்

1தா-சீன்-மீம். 2இவை தெளிவான வேதத்தின் வசனங்கள். 3(நபியே!) நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்காக, மூஸா மற்றும் ஃபிர்அவ்னின் வரலாற்றிலிருந்து சில பகுதிகளை நாம் உமக்கு உண்மையாக எடுத்துரைக்கிறோம். 4நிச்சயமாக, ஃபிர்அவ்ன் நாட்டில் ஆணவமாக நடந்தான். அதன் மக்களைப் பல பிரிவுகளாகப் பிரித்தான். அவர்களில் ஒரு பிரிவினரை அவன் பலவீனப்படுத்தினான்; அவர்களின் ஆண் குழந்தைகளைக் கொன்று, அவர்களின் பெண்களை (உயிருடன்) விட்டு வைத்தான். நிச்சயமாக அவன் குழப்பம் செய்பவர்களில் ஒருவனாக இருந்தான். 5ஆனால், நாட்டில் பலவீனப்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு நாம் அருள் புரிய விரும்பினோம்; அவர்களை இமாம்களாக்கவும், (பூமிக்கு) வாரிசுகளாக்கவும். 6அவர்களை பூமியில் நிலைநிறுத்தவும்; மேலும், ஃபிர்அவ்ன், ஹாமானின் மற்றும் அவர்களது படையினரின் அச்சங்களை அவர்கள் மூலமாக மெய்ப்பிக்கவும்.

7மூஸாவின் தாய்க்கு நாம் வஹீ அறிவித்தோம்: "அவனுக்குப் பாலூட்டு! அவன் விஷயத்தில் நீ பயப்படும்போது, அவனை ஆற்றில் விட்டுவிடு! நீ அஞ்சாதே, கவலைப்படவும் வேண்டாம். நிச்சயமாக நாம் அவனை உன்னிடம் திருப்பித் தருவோம், மேலும் அவனைத் தூதர்களில் ஒருவனாகவும் ஆக்குவோம்." 8ஃபிர்அவ்னுடைய குடும்பத்தினர் அவனை எடுத்துக்கொண்டனர் – அவர்களுக்கு எதிரியாகவும், துயரத்தின் காரணமாகவும் ஆவதற்காகவே. நிச்சயமாக ஃபிர்அவ்னும், ஹாமானும், அவர்களுடைய படைகளும் பெரும் பாவம் செய்தவர்களாக இருந்தனர்.

9ஃபிர்அவ்னின் மனைவி அவனிடம் கூறினாள்: "இந்தக் குழந்தை எனக்கும் உமக்கும் கண்குளிர்ச்சியாகும். இவனைக் கொல்லாதீர்கள். ஒருவேளை இவன் நமக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கலாம், அல்லது இவனை நாம் மகனாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்." அவர்கள் என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை அறியாதவர்களாக இருந்தனர். 10மூஸாவின் தாயின் உள்ளம் மிகவும் கலக்கமடைந்தது. நாம் அவளது உள்ளத்தை உறுதிப்படுத்தியிருக்காவிட்டால், அவள் அவனைப் பற்றி வெளிப்படுத்தியிருக்க நெருங்கினாள்; அவள் அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை நம்புவதற்காக (அவளது உள்ளத்தை உறுதிப்படுத்தினோம்). 11அவள் அவனது சகோதரியிடம், "இவனைப் பின்தொடர்!" என்று கூறினாள். எனவே, அவர்கள் அறியாத நிலையில், அவள் அவனை தூரத்திலிருந்து கவனித்தாள். 12ஆரம்பத்தில், பாலூட்டும் எந்தப் பெண்களையும் அவன் ஏற்காதவாறு நாம் செய்திருந்தோம். எனவே அவனது சகோதரி (அவர்களிடம்), "இவனை உங்களுக்காக வளர்த்து, நல்ல முறையில் கவனித்துக்கொள்ளும் ஒரு குடும்பத்தை நான் உங்களுக்குக் காட்டட்டுமா?" என்று கூறினாள். 13இவ்வாறே நாம் அவனை அவனது தாயிடம் திருப்பிக் கொடுத்தோம்; அவளது உள்ளம் அமைதியடைவதற்காகவும், அவள் துக்கப்படாமல் இருப்பதற்காகவும், அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி எப்போதும் உண்மையே என்பதை அவள் அறிவதற்காகவும் (அவ்வாறு செய்தோம்). ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் அறியமாட்டார்கள். 14பின்னர், அவன் பலமடைந்து பக்குவமடைந்தபோது, நாம் அவனுக்கு ஞானத்தையும் அறிவையும் வழங்கினோம். நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் இவ்வாறே கூலி கொடுக்கிறோம்.

15ஒரு நாள் அவர் நகரத்திற்குள் நுழைந்தார், அதன் மக்கள் அவரைக் கவனிக்கவில்லை. அங்கே அவர் இரண்டு மனிதர்கள் சண்டையிடுவதைக் கண்டார்: ஒருவர் அவருடைய சொந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர், மற்றவர் அவருடைய 'எகிப்திய' எதிரிகளில் ஒருவர். அவருடைய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர், தனது எதிரிக்கு எதிராக அவருக்கு உதவி செய்யும்படி கெஞ்சினார். எனவே மூஸா அவனை ஒரு குத்து குத்தினார், அதனால் அவன் இறந்துவிட்டான். மூஸா புலம்பினார், "இது ஷைத்தானின் வேலையாக இருக்க வேண்டும். அவன் நிச்சயமாக ஒரு தெளிவான, வழிதவறச் செய்யும் எதிரி." 16அவர் பிரார்த்தித்தார், "என் இறைவா! நான் நிச்சயமாக என் ஆத்மாவுக்கு அநீதி இழைத்துவிட்டேன், எனவே என்னை மன்னிப்பாயாக." மேலும் அவர் அவரை மன்னித்தார்; நிச்சயமாக அவரே மன்னிப்பவரும், நிகரற்ற அன்புடையவரும் ஆவார். 17மூஸா உறுதிபூண்டார், "என் இறைவா! என் மீது நீ செய்த அருட்கொடைகளுக்காக, நான் ஒருபோதும் அநியாயக்காரர்களுக்குத் துணை நிற்கமாட்டேன்."

18அவ்வாறிருக்க, மூஸா நகரில் ஏதேனும் குழப்பம் ஏற்படுமோ என்று அஞ்சியவராக, கவனமாக இருந்தார். அப்போது, முந்தைய நாள் அவரிடம் உதவி கோரிய அதே மனிதன், மீண்டும் உதவி கேட்டு அவரை அழைத்தான். மூஸா அவனிடம், "நீ ஒரு தெளிவான குழப்பவாதிதான்!" என்றார். 19ஆனால், மூஸா அவர்களின் எதிரியின் மீது கை வைக்க முற்பட்டபோது, அந்த எகிப்தியன் எதிர்த்து, "ஓ மூஸா! நேற்று நீ கொன்ற மனிதனைப் போல் என்னையும் கொல்ல விரும்புகிறாயா? நீ சமாதானத்தை ஏற்படுத்தாமல், குழப்பத்தை மட்டுமே ஏற்படுத்த விரும்புகிறாய்!" என்றான்.

20நகரத்தின் மறுமுனையிலிருந்து ஒரு மனிதர் விரைந்து வந்தார். அவர் கூறினார்: "மூஸாவே! பிரதானிகள் உம்மைக் கொல்ல சதி செய்கிறார்கள். எனவே நீர் புறப்படுவீராக! இதுவே உமக்கு நான் கூறும் ஆலோசனை." 21மூஸா அச்சத்துடனும் முன்னெச்சரிக்கையுடனும் நகரத்தை விட்டுப் புறப்பட்டார். "என் இறைவா! அந்த அநியாயக்கார சமூகத்தாரிடமிருந்து என்னைப் பாதுகாப்பாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார். 22மத்யனை நோக்கி அவர் பயணப்பட்டபோது, அவர் கூறினார்: "என் இறைவன் எனக்கு நேரான வழியைக் காட்டுவான்."

23அவர் மதியன் கிணற்றை அடைந்தபோது, அங்கே ஒரு கூட்டத்தினர் தங்கள் மந்தைகளுக்கு நீர் புகட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். ஆனால், இரண்டு பெண்கள் தங்கள் ஆடுகளைத் தடுத்து நிறுத்தி வைத்திருப்பதைக் கண்டார். அவர் அவர்களிடம், "உங்கள் நிலை என்ன?" என்று கேட்டார். அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "மற்ற மேய்ப்பர்கள் தங்கள் வேலைகளை முடிக்கும் வரை, எங்கள் கால்நடைகளுக்கு நீர் புகட்ட எங்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. மேலும், எங்கள் தந்தை மிகவும் வயதானவர்." 24எனவே, அவர் அவர்களுக்காக அவர்களின் ஆடுகளுக்கு நீர் புகட்டினார். பின்னர் ஒரு நிழலிடத்திற்குச் சென்று பிரார்த்தித்தார்: "என் இறைவா! எனக்கு நீ அருளும் எந்த நல்லவற்றிற்கும் நான் தேவையுடையவனாக இருக்கிறேன்."

25அப்போது அவ்விரு பெண்களில் ஒருத்தி வெட்கத்துடன் நடந்து அவனிடம் வந்தாள். அவள் கூறினாள்: "எங்களுக்காக நீர் எங்கள் கால்நடைகளுக்கு நீர் புகட்டியதற்குப் பிரதிபலனாக, என் தந்தை உங்களை அழைக்கிறார்!" மூஸா அவரிடம் வந்து தன் முழு கதையையும் சொன்னபோது, அந்த முதியவர் கூறினார்: "பயப்படாதே! நீ இப்போது அந்த அக்கிரமக்காரர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்." 26அவ்விரு பெண்களில் ஒருத்தி பரிந்துரைத்தாள்: "என் அருமைத் தந்தையே! இவரை வேலைக்கு அமர்த்திக் கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக, பலசாலியும் நம்பிக்கைக்குரியவருமே வேலைக்கு அமர்த்தப்படுவதற்கு மிகச் சிறந்தவர்." 27அந்த முதியவர் முன்மொழிந்தார்: "என் இந்த இரு மகள்களில் ஒருத்தியை உமக்கு மணமுடித்து வைக்க நான் விரும்புகிறேன். ஆனால், நீர் எட்டு ஆண்டுகள் என் சேவையில் இருக்க வேண்டும். நீர் பத்து ஆண்டுகளைப் பூர்த்தி செய்தால், அது உம்மிடமிருந்து ஒரு உபகாரமாக இருக்கும். நான் உமக்கு சிரமத்தை ஏற்படுத்த விரும்பவில்லை. இன்ஷா அல்லாஹ், நீர் என்னைப் பணிவானவனாகக் காண்பீர்." 28மூஸா பதிலளித்தார்: "நமக்கிடையே ஒரு ஒப்பந்தம் உள்ளது. நான் எந்தக் கால அளவை பூர்த்தி செய்தாலும், அதற்கு மேல் என்னிடம் கேட்கப்படக்கூடாது. நாம் பேசுவதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சி."

29மூசா அந்தக் காலப்பகுதியை நிறைவு செய்து, தனது குடும்பத்துடன் எகிப்துக்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, தூர் மலையின் ஓரத்தில் ஒரு நெருப்பைக் கண்டார். அவர் தனது குடும்பத்தினரிடம், "இங்கு காத்திருங்கள்; நான் ஒரு நெருப்பைக் கண்டேன். ஒருவேளை அங்கிருந்து நான் உங்களுக்கு சில வழிகாட்டுதல்களைக் கொண்டு வரலாம் அல்லது நெருப்பிலிருந்து ஒரு தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு வரலாம், நீங்கள் உங்களை சூடாக்கிக்கொள்வதற்காக" என்று கூறினார். 30ஆனால் அவர் அதனருகில் வந்தபோது, பள்ளத்தாக்கின் வலதுபுறத்தில் உள்ள புனிதமான இடத்தில் இருந்த புதரிலிருந்து அவர் அழைக்கப்பட்டார்: "ஓ மூசா! நான் அல்லாஹ் - அகிலங்களின் இறைவன்." 31"இப்போது, உமது கைத்தடியைப் போடுங்கள்!" ஆனால் அது ஒரு பாம்பைப் போல ஊர்ந்து செல்வதைக் கண்டபோது, அவர் திரும்பிப் பார்க்காமல் ஓடினார். அல்லாஹ் கூறினான், "ஓ மூசா! அருகில் வாருங்கள், பயப்பட வேண்டாம். நீங்கள் முற்றிலும் பாதுகாப்பாக இருக்கிறீர்கள். இப்போது உமது கையை உமது மார்புப் பகுதிக்குள் நுழைக்கவும், அது நோயின்றி வெண்மையாகப் பிரகாசித்து வெளிவரும். உமது அச்சங்களை அமைதிப்படுத்த உமது கைகளை உமது மார்போடு அணைத்துக் கொள்ளுங்கள். இவை உமது இறைவனிடமிருந்து ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது தலைவர்களுக்கும் உள்ள இரண்டு அத்தாட்சிகள்; அவர்கள் உண்மையில் வரம்பு மீறிவிட்டார்கள்."

33மூஸா கூறினார்: "என் இறைவா! நான் அவர்களில் ஒருவனைக் கொன்றுவிட்டேன். எனவே அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிடுவார்கள் என்று அஞ்சுகிறேன்." 34என் சகோதரன் ஹாரூன் என்னை விட நாவன்மை மிக்கவர். எனவே, நான் சொல்வதை உறுதிப்படுத்த என் உதவியாளராக அவரை என்னுடன் அனுப்புவாயாக. அவர்கள் என்னைப் பொய்யாக்குவார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன். 35அல்லாஹ் பதிலளித்தான்: "உம் சகோதரரைக் கொண்டு நாம் உமக்கு பலமளிப்போம். மேலும், உங்கள் இருவருக்கும் அதிகாரத்தை வழங்குவோம். அவர்கள் உங்களை அணுக முடியாது. நம் அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு நீங்களும் உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களும் நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவீர்கள்."

36ஆனால் மூஸா அவர்களிடம் நமது தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் வந்தபோது, அவர்கள் (பெருமையுடன்) கூறினார்கள்: "இது வெறும் புனையப்பட்ட சூனியம் தான். எங்கள் மூதாதையர் காலத்தில் இதை நாங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லை." 37மூஸா பதிலளித்தார்: "யார் அவனிடமிருந்து நேரான வழிகாட்டுதலுடன் வந்திருக்கிறார், இறுதியில் வெற்றி பெறுபவர் யார் என்பதை என் இறைவன் நன்கறிவான். நிச்சயமாக அநியாயக்காரர்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெற மாட்டார்கள்." 38ஃபிர்அவ்ன் பிரகடனம் செய்தான்: "அதிகாரிகளே! என்னைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு எந்தக் கடவுளும் இருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. எனவே, ஹாமானே! எனக்கு களிமண்ணால் செங்கற்களை சுட்டு, ஒரு உயரமான கோபுரத்தைக் கட்டு. மூஸாவின் கடவுளை நான் பார்க்க வேண்டும். அவன் பொய் சொல்கிறான் என்று நான் உறுதியாக நம்பினாலும் கூட."

39அவனும் அவனது படைகளும் பூமியில் நியாயமின்றி ஆணவமாக நடந்துகொண்டனர், தாங்கள் நம்மிடம் ஒருபோதும் திரும்பக் கொண்டுவரப்பட மாட்டார்கள் என்று எண்ணியவர்களாக. 40ஆகவே, நாம் அவனையும் அவனது படைகளையும் பிடித்து கடலில் மூழ்கடித்தோம். அநியாயம் செய்தவர்களின் முடிவு என்னவாயிற்று என்று பாருங்கள்! 41நாம் அவர்களை நரகத்திற்கு அழைக்கும் தலைவர்களாக்கினோம். மேலும், மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு உதவி செய்யப்பட மாட்டாது. 42நாம் இவ்வுலகில் அவர்களை ஒரு சாபம் தொடரச் செய்தோம். மேலும், மறுமை நாளில் அவர்கள் இழிவுபடுத்தப்பட்டவர்களில் இருப்பார்கள்.

43நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு வேதத்தைக் கொடுத்தோம் - முன்னிருந்த சமுதாயங்களை அழித்த பின்னர் - மக்களுக்குத் தெளிவான ஆதாரமாகவும், வழிகாட்டியாகவும், அருளாகவும் - அவர்கள் படிப்பினை பெறுவதற்காக.

44நீர் அங்கு இருக்கவில்லை, ஓ நபியே, மலையின் மேற்குப் பக்கத்தில், நாம் மூஸாவுக்கு செய்தியை ஒப்படைத்தபோது. மேலும் நீர் அவரது காலத்தில் இருந்திருக்கவுமில்லை. 45ஆனால் நாம் பின்னர் பல தலைமுறைகளை உருவாக்கினோம், அவர்கள் காலப்போக்கில் தங்கள் நம்பிக்கையை இழந்தனர். மேலும் நீர் மத்யன் மக்களிடையே வாழவில்லை, அவர்களுடன் நமது வசனங்களை ஓதிக்கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால் இவை அனைத்தும் நம்மால் அனுப்பப்பட்டவையே. 46மேலும், நாம் மூஸாவை அழைத்தபோது நீர் தூர் மலையின் பக்கத்தில் இருக்கவில்லை. ஆனால் நீர் வந்தீர், உமது இறைவனிடமிருந்து ஒரு அருட்கொடையாக, உமக்கு முன் எந்த எச்சரிக்கை செய்பவரும் இல்லாத ஒரு சமூகத்தை எச்சரிப்பதற்காக, அவர்கள் ஒருவேளை நல்லுணர்வு பெறுவார்கள் என்பதற்காக. 47மேலும், அவர்கள் செய்தவற்றுக்காக ஒரு பேரழிவு அவர்களைத் தாக்கும்போது, "எங்கள் இறைவா! நீ எங்களுக்கு ஒரு தூதரை அனுப்பியிருந்தால், நாங்கள் உமது வசனங்களைப் பின்பற்றி விசுவாசிகளாக ஆகியிருப்போம்" என்று வாதிடாதிருக்க.

48ஆனால், நம்மிடமிருந்து அவர்களுக்கு சத்தியம் வந்தபோது, அவர்கள், "மூஸாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதைப் போன்றது இவருக்கு ஏன் கொடுக்கப்படவில்லை?" என்று வாதிட்டார்கள். மூஸாவுக்கு முன்னர் கொடுக்கப்பட்டதையும் இவர்கள் நிராகரிக்கவில்லையா? "இந்த இரண்டு 'வேதங்களும்' வெறும் சூனிய வேலைகள், ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரிகின்றன" என்றும், "நிச்சயமாக நாங்கள் இரண்டையும் நிராகரிக்கிறோம்" என்றும் அவர்கள் கூறினார்கள். 49(நபியே!) நீர் கூறும்: "அப்படியானால், இந்த இரண்டையும் விட சிறந்த வழிகாட்டியாக இருக்கும் ஒரு வேதத்தை அல்லாஹ்விடமிருந்து கொண்டு வாருங்கள்; உங்களது கூற்று உண்மையானால் அதை நான் பின்பற்றுகிறேன்." 50ஆகவே, அவர்கள் உமக்கு பதிலளிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் தங்கள் மன இச்சைகளையே பின்பற்றுகிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்வீராக. அல்லாஹ்விடமிருந்து எந்த வழிகாட்டுதலும் இல்லாமல் தங்கள் மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுபவர்களை விட வழிகெட்டவர்கள் யார்? நிச்சயமாக அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு வழிகாட்ட மாட்டான்.

51நிச்சயமாக, நாம் இந்த வேதத்தை அவர்களுக்கு இறக்கிக்கொண்டே இருக்கிறோம், அவர்கள் படிப்பினை பெறுவதற்காக. 52இந்த (குர்ஆனுக்கு) முன் நாம் வேதம் கொடுத்தவர்கள், இதை நிச்சயமாக ஈமான் கொள்கிறார்கள். 53இது அவர்களுக்கு ஓதப்படும்போது, அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நாங்கள் இதில் ஈமான் கொள்கிறோம். இது நிச்சயமாக எங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த உண்மை. நாங்கள் இதற்கு முன்னரே (அல்லாஹ்வுக்கு) கட்டுப்பட்டிருந்தோம்." 54இந்த (ஈமான் கொண்ட)வர்களுக்கு, அவர்கள் பொறுமையாக இருந்ததற்காகவும், தீமையை நன்மையால் தடுத்ததற்காகவும், நாம் அவர்களுக்கு அளித்தவற்றிலிருந்து அவர்கள் தானம் செய்ததற்காகவும் இரு மடங்கு கூலி வழங்கப்படும். 55அவர்கள் தீங்கு தரும் வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போது, அதைவிட்டு விலகிச் சென்று, "எங்களுக்கு எங்கள் செயல்கள், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்கள். உங்களுக்கு ஸலாம். அறியாதவர்களுடன் நாங்கள் சேர விரும்பவில்லை" என்று கூறுகிறார்கள்.

56நபியே! நீர் விரும்பியவரை நிச்சயமாக நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது. ஆனால் அல்லாஹ்வே தான் விரும்பியவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான். நேர்வழி பெறத் தகுதியானவர்களை அவனே நன்கறிவான்.

57அவர்கள் (நபியிடம்) கூறினார்கள்: "உங்களோடு நேர்வழியைப் பின்பற்றினால், நாங்கள் நிச்சயமாக எங்கள் நாட்டிலிருந்து அப்புறப்படுத்தப்படுவோம்." மக்காவில் அவர்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடத்தை நாம் ஏற்படுத்தவில்லையா? அங்கு எல்லா வகையான கனிகளும் நம்மிடமிருந்து வாழ்வாதாரமாக கொண்டுவரப்படுகின்றனவே? ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் இதை அறிவதில்லை. 58தங்கள் சுகபோக வாழ்க்கையால் சீரழிந்திருந்த எத்தனை சமூகங்களை நாம் அழித்திருக்கிறோம் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்! அவைதான் அவர்களின் வீடுகள்; அவர்களுக்குப் பிறகு அங்கு எவரும் குடியிருப்பதில்லை. முடிவில் நாமே (அவற்றைக்) கைப்பற்றினோம். 59உமது இறைவன் ஒரு சமூகத்தை அதன் தலைநகருக்கு ஒரு தூதரை அனுப்பாமல், அவர்களுக்கு நமது வசனங்களை ஓதிக் காட்டாமல் ஒருபோதும் அழிப்பதில்லை. மேலும், அதன் மக்கள் அநியாயக்காரர்களாக இருந்தாலன்றி நாம் ஒரு சமூகத்தை ஒருபோதும் அழிப்பதில்லை.

60உங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட எந்த இன்பமும் இவ்வுலக வாழ்வின் அற்ப சுகமும் ஆடம்பரமுமேயாகும். ஆனால் அல்லாஹ்விடம் இருப்பது மிகச் சிறந்தது, நிலையானதுமாகும். நீங்கள் அப்பொழுது விளங்கிக் கொள்ள மாட்டீர்களா? 61நாம் எவர்களுக்கு ஒரு நல்ல வாக்குறுதியை அளித்திருக்கிறோமோ, அது நிறைவேறக் காண்பார்களோ அவர்கள், இவ்வுலக வாழ்வின் இன்பங்களை அனுபவிக்க நாம் விட்டுவிட்டு, நியாயத் தீர்ப்பு நாளில் வேதனையில் சிக்கிக் கொள்வோரைப் போல் ஆவார்களா?

62அவன் அவர்களை அழைத்து, "நான் என்னுடைய கூட்டாளிகள் என்று நீங்கள் கூறிவந்த அந்தப் பொய்த் தெய்வங்கள் எங்கே?" என்று கேட்கும் நாளை (நினைத்துப் பாருங்கள்). 63நாசத்திற்குரிய வழிகெடுத்தவர்கள் கதறி, "எங்கள் இறைவா! இந்த மக்களை நாங்கள் தான் வழிகெடுத்தோம். நாங்களே வழிகெட்டிருந்ததால், இவர்களையும் வழிகெடுத்தோம். உன் முன்னிலையில் இவர்களை விட்டும் நாங்கள் விலகிக் கொள்கிறோம். இவர்கள் எங்களை வணங்கவில்லை" என்று கூறுவார்கள். 64மீண்டும் நிராகரிப்பாளர்களிடம், "உங்களுடைய பொய்த் தெய்வங்களை உதவிக்கு அழையுங்கள்!" என்று கூறப்படும். அவர்கள் அவற்றை அழைப்பார்கள், ஆனால் அவை அவர்களுக்குப் பதிலளிக்காது. அவர்கள் வேதனையைச் சந்திப்பார்கள், தாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க வேண்டுமே என்று விரும்புவார்கள்! 65அன்றியும், அவன் அவர்களை அழைத்து, "தூதர்களுக்கு நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளித்தீர்கள்?" என்று கேட்கும் நாளை (நினைத்துப் பாருங்கள்). 66அந்த நாளில் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பதில்களைக் கேட்க முடியாத அளவுக்கு மிகவும் திகைத்துப்போவார்கள். 67எவர்கள் மனந்திருந்தி, நம்பிக்கை கொண்டு, இவ்வுலகில் நற்செயல்கள் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் வெற்றியாளர்களில் ஆவார்கள் என்று நம்புவது தகும்.

68உங்கள் இறைவன் தான் விரும்புவதைப் படைக்கிறான், தேர்ந்தெடுக்கிறான். அவர்களுக்குத் தேர்வு இல்லை. அவர்கள் இணைவைப்பவைகளை விட்டும் அல்லாஹ் மிகத் தூய்மையானவன், மிக உயர்ந்தவன். 69மேலும் உங்கள் இறைவன் அவர்களின் உள்ளங்கள் மறைப்பவற்றையும், அவர்கள் வெளிப்படுத்துபவற்றையும் அறிவான். 70அவனே அல்லாஹ். அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு எவனுமில்லை. இம்மையிலும் மறுமையிலும் எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே உரியது. அதிகாரம் அனைத்தும் அவனுக்கே. மேலும் நீங்கள் அனைவரும் அவனிடமே திருப்பப்படுவீர்கள்.

71(நபியே!) நீர் அவர்களிடம் கேட்பீராக: "அல்லாஹ் இரவை உங்களுக்கு மறுமை நாள் வரை நிரந்தரமாக்கிவிட்டால், அல்லாஹ்வையன்றி வேறு எந்த இறைவன் உங்களுக்கு ஒளியைக் கொண்டுவர முடியும்? நீங்கள் செவியுற மாட்டீர்களா?" 72மேலும் அவர்களிடம் கேட்பீராக: "அல்லாஹ் பகலை உங்களுக்கு மறுமை நாள் வரை நிரந்தரமாக்கிவிட்டால், அல்லாஹ்வையன்றி வேறு எந்த இறைவன் உங்களுக்கு ஓய்வெடுப்பதற்கு இரவைக் கொண்டுவர முடியும்? நீங்கள் பார்க்க மாட்டீர்களா?" 73அவனுடைய அருட்கொடையினாலேயே அவன் உங்களுக்கு இரவையும் பகலையும் ஏற்படுத்தினான் – நீங்கள் இரவில் ஓய்வெடுப்பதற்காகவும், பகலில் அவனுடைய அருளைத் தேடுவதற்காகவும் – நீங்கள் நன்றி செலுத்துவீர்கள் என்பதற்காக.

74அன்றியும், அவன் அவர்களை அழைத்து, 'நீங்கள் எனக்கு இணையாகக் கருதிய அந்தப் பொய்த் தெய்வங்கள் எங்கே?' என்று கேட்கும் நாளை (நினைவுறுத்துகிறோம்). 75அன்றியும், ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, அந்த இணைவைப்பவர்களிடம், 'உங்களுடைய ஆதாரத்தைக் காட்டுங்கள்' என்று கேட்போம். அப்போது, சத்தியம் அல்லாஹ் ஒருவனிடமே இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள். மேலும் அவர்கள் இட்டுக்கட்டிய தெய்வங்கள் அவர்களைக் கைவிட்டுவிடும்.

76நிச்சயமாக, காரூன் மூசாவின் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவன்; ஆனால் அவன் அவர்களுக்கு எதிராக ஆணவமாக நடந்துகொண்டான். அவனுக்கு நாம் அத்தகைய பொக்கிஷங்களை வழங்கினோம், அவற்றின் சாவிகள் கூட ஒரு வலிமையான குழுவினருக்குச் சுமையாக இருக்கும். அவனுடைய சமூகத்தினர் சிலர் அவனுக்கு அறிவுரை கூறினர்: "ஆணவம் கொள்ளாதே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஆணவம் கொண்டோரை விரும்புவதில்லை." 77மாறாக, அல்லாஹ் உனக்கு அளித்தவற்றைக் கொண்டு மறுமையின் வெகுமதியைத் தேடு; இவ்வுலகில் உனக்குரிய பங்கை மறந்துவிடாதே. அல்லாஹ் உனக்கு நன்மை செய்ததுபோல நீயும் (மற்றவர்களுக்கு) நன்மை செய். பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க முயலாதே. நிச்சயமாக அல்லாஹ் குழப்பம் விளைவிப்போரை விரும்புவதில்லை. 78அவன் பெருமையடித்துக் கூறினான்: "இவை அனைத்தும் என்னுடைய அறிவின் காரணமாகவே எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன!" அவனுக்கு முன் வாழ்ந்த தலைமுறைகளில், அவனைவிட அதிக சக்தியும் செல்வமும் கொண்டோரை அல்லாஹ் அழித்திருக்கிறான் என்பதை அவன் அறியவில்லையா? குற்றவாளிகள் தங்கள் பாவங்களைப் பற்றி விசாரிக்கப்பட வேண்டியதில்லை.¹⁰ 79ஒரு நாள், அவன் தனது ஆடம்பரங்கள் அனைத்துடன் தனது சமூகத்தினர் முன் வந்தான். இவ்வுலக வாழ்வை விரும்பியவர்கள் கூறினர்: "காரூனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது போன்ற ஒன்று எங்களுக்கும் கிடைத்திருக்கக்கூடாதா என்று விரும்புகிறோம். நிச்சயமாக அவன் பெரும் பாக்கியசாலி!" 80ஆனால் அறிவு வழங்கப்பட்டவர்கள் பதிலளித்தனர்: "உங்களுக்குக் கேடு! அல்லாஹ்வின் வெகுமதி, நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல் புரிவோருக்கு மிகச் சிறந்தது. ஆனால் பொறுமையாளர்களன்றி வேறு எவரும் இதை அடைய மாட்டார்கள்." 81இறுதியில், அவனையும் அவனது வீட்டையும் நாம் பூமியில் புதையச் செய்தோம். அல்லாஹ்வுக்கு எதிராக அவனுக்கு உதவ எவரும் இருக்கவில்லை; அவனால் தனக்குத்தானே உதவி செய்துகொள்ளவும் இயலவில்லை. 82முந்தைய நாள் அவனது நிலையை விரும்பியவர்கள் கூறத் தொடங்கினார்கள்: "ஆஹா! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்கு செல்வத்தை விசாலமாக்குகிறான் அல்லது சுருக்குகிறான். அல்லாஹ்வின் அருள் இல்லையென்றால், அவன் எங்களையும் பூமியில் புதையச் செய்திருப்பான்! ஓ, நிச்சயமாக! நிராகரிப்பவர்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெற மாட்டார்கள்!"

83மறுமையில் உள்ள அந்த 'நிலையான' இல்லத்தை, பூமியில் ஆணவத்தையும் சீர்கேட்டையும் தேடாதவர்களுக்கே நாம் ஒதுக்கி வைத்துள்ளோம். இறுதியில் வெற்றி விசுவாசிகளுக்கே. 84எவர் ஒரு நன்மையுடன் வருகிறாரோ, அவருக்கு அதைவிடச் சிறந்தது உண்டு. எவர் ஒரு தீமையுடன் வருகிறாரோ, தீமை செய்தவர்கள் அவர்கள் செய்ததற்கு மட்டுமே கூலி கொடுக்கப்படுவார்கள்.

85நிச்சயமாக, உமக்கு குர்ஆனை கடமையாக்கியவன், உம்மை மீண்டும் மக்காவிற்குத் திரும்பக் கொண்டு வருவான். நீர் கூறும்: "யார் நேரான வழியுடன் வந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும், யார் பகிரங்கமான வழிகேட்டில் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் என் இறைவன் நன்கறிவான்." 86இந்த வேதம் உமக்கு அருளப்படும் என்று நீர் ஒருபோதும் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால், இது உம் இறைவனிடமிருந்துள்ள ஒரு ரஹ்மத்தாக (அருளாக) மட்டுமே வந்தது. ஆகவே, நிராகரிப்பவர்களுக்கு ஒருபோதும் துணையாக இருக்காதீர். 87அல்லாஹ்வுடைய வசனங்கள் உமக்கு அருளப்பட்ட பின்னர், அவை உம்மைவிட்டுத் திருப்பிவிட அவர்கள் ஒருபோதும் இடமளிக்காதீர். அதற்குப் பதிலாக, உம் இறைவனின் வழியின் பால் (அனைவரையும்) அழைப்பீராக. மேலும், இணை வைப்பவர்களில் ஒருவராக ஆகிவிடாதீர். 88அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்தக் கடவுளையும் நீர் அழைக்காதீர். அவனைத் தவிர வேறு எந்தக் கடவுளும் இல்லை. அவனது திருமுகத்தைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் அழிந்து போகக்கூடியவை. ஆட்சி அவனுக்கே உரியது. மேலும், அவனிடமே நீங்கள் அனைவரும் திரும்பக் கொண்டு வரப்படுவீர்கள்.