கவிஞர்கள்

1தா-சீன்-மீம்.

2இவை தெளிவான வேதத்தின் வசனங்கள்.

3அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மறுத்தால், நீர் (நபியே) உம்மையே அழித்துக் கொள்வீரா?

4நாம் நாடினால், வானத்திலிருந்து அவர்கள் மீது ஓர் ஆற்றல்மிக்க அத்தாட்சியை இறக்குவோம்; அதனால் அவர்களின் கழுத்துகள் பணிந்து குனியும்.

5அளவற்ற அருளாளனிடமிருந்து அவர்களுக்குப் புதியதோர் நினைவூட்டல் வரும்போதெல்லாம், அவர்கள் அதை விட்டு விலகியே செல்கிறார்கள்.

6அவர்கள் ஏற்கனவே சத்தியத்தை மறுத்துவிட்டார்கள், எனவே அவர்கள் விரைவில் தங்கள் பரிகாசத்தின் விளைவுகளை சந்திப்பார்கள்.

7அவர்கள் பூமியைப் பார்க்கவில்லையா? அதில் எத்தனை வகையான அழகிய தாவரங்களை நாம் வளரச் செய்திருக்கிறோம் என்று?

8நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது. ஆயினும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்.

9மேலும் உமது இறைவன் நிச்சயமாக சர்வவல்லமை மிக்கவன், அளவற்ற அருளாளன்.

10நினைவு கூர்வீராக, உங்கள் இறைவன் மூஸாவை அழைத்து, "அநியாயம் செய்பவர்களிடம் செல்லுங்கள்-

11ஃபிர்அவ்னின் சமூகத்தாரிடம். அவர்கள் என்னை அஞ்ச மாட்டார்களா?"

12அவர் பதிலளித்தார், "என் இறைவா! அவர்கள் என்னை நிராகரித்து விடுவார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.

13என் நெஞ்சம் சுருங்கிவிடும், என் நாவு தடைபட்டுவிடும். எனவே, ஹாரூனையும் தூதராக அனுப்புவாயாக.

14மேலும், என் மீது அவர்களுக்கு ஒரு குற்றச்சாட்டு உள்ளது, எனவே, அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிடுவார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்."

15அல்லாஹ் கூறினான்: "ஒருபோதும் இல்லை! ஆகவே, நீங்கள் இருவரும் எங்கள் அடையாளங்களுடன் செல்லுங்கள். நாங்கள் உங்களுடன் இருந்து கேட்போம்."

16ஃபிர்அவ்னிடம் சென்று சொல்லுங்கள்: 'நாங்கள் அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த தூதர்கள்,

17'கூறும்படி கட்டளையிடப்பட்டவர்கள்: 'இஸ்ராயீலின் சந்ததியினரை எங்களுடன் செல்ல விடுங்கள்.'"

18ஃபிர்அவ்ன் சத்தமிட்டான்: "நாம் உன்னை குழந்தையாக நம்மிடையே வளர்க்கவில்லையா? மேலும் உன் வாழ்வின் பல வருடங்கள் எங்கள் பராமரிப்பில் இருக்கவில்லையா?"

19"பின்னர் நீ செய்த காரியத்தைச் செய்தாய், முற்றிலும் நன்றி கெட்டவனாக!"

20மூஸா பதிலளித்தார்: "நான் அதை அப்போது செய்தேன், எனக்கு வழிகாட்டுதல் இல்லாதபோது."

21"எனவே நான் உங்களை அஞ்சியபோது உங்களிடமிருந்து ஓடினேன். பின்னர் என் இறைவன் எனக்கு ஞானத்தை அளித்து, என்னை தூதர்களில் ஒருவனாக ஆக்கினான்."

22"நீங்கள் இஸ்ரவேலர்களை அடிமைகளாக நடத்தியபோது, அதை எனக்கு ஒரு அருட்கொடையாக நீங்கள் எப்படி கருத முடியும்?"

23ஃபிர்அவ்ன் கேட்டான்: "அகிலத்தாரின் இறைவன் யார்?"

24மூஸா பதிலளித்தார்: "நீங்கள் உறுதியாக நம்புபவர்களாக இருந்தால், வானங்கள், பூமி, அவற்றுக்கு இடைப்பட்டவை அனைத்திற்கும் அவனே இறைவன் ஆவான்."

25ஃபிர்அவ்ன் தன்னைச் சுற்றியிருந்தவர்களிடம் கூறினான்: "நீங்கள் கேட்டீர்களா?"

26மூஸா மேலும் கூறினார்: "அவன் உங்கள் இறைவனும், உங்கள் முன்னோர்களின் இறைவனுமாவான்."

27ஃபிர்அவ்ன் ஏளனமாகச் சொன்னான்: "உங்களிடம் அனுப்பப்பட்டுள்ள இந்தத் தூதர் நிச்சயமாக பைத்தியக்காரன்."

28மூசா பதிலளித்தார்: "கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும், அவற்றுக்கிடையில் உள்ள அனைத்திற்கும் இறைவன் அவனே; நீங்கள் உணர்ந்து கொண்டால்."

29ஃபிர்அவ்ன் மிரட்டினான்: "என்னை அன்றி வேறு எந்த இறைவனையும் நீ ஏற்றுக்கொண்டால், நான் உன்னைச் சிறைப்படுத்துவேன்."

30மூஸா பதிலளித்தார்: "நான் உமக்குத் தெளிவான அத்தாட்சியை கொண்டு வந்தாலும் கூடவா?"

31ஃபிர்அவ்ன் கேட்டான்: "நீ உண்மையாளனாக இருந்தால், அதைக் கொண்டு வா!"

32எனவே அவர் தனது கைத்தடியை எறிந்தார் - அப்பொழுது! - அது ஒரு தெளிவான பாம்பாக மாறியது.

33பின்னர் அவர் தனது கையை தனது மார்பிலிருந்து வெளியே எடுத்தார் - அப்பொழுது! - அது பார்ப்பவர்களுக்குப் பிரகாசமான வெள்ளையாக ஒளிர்ந்தது.

34ஃபிர்அவ்ன் அவனைச் சுற்றியிருந்த தலைவர்களுக்குக் கூறினான்: "இவன் நிச்சயமாக ஒரு திறமைமிக்க சூனியக்காரன்,

35உங்கள் நாட்டிலிருந்து தன் சூனியத்தால் உங்களை வெளியேற்ற விரும்புகிறான். ஆகவே நீங்கள் என்ன ஆலோசனை கூறுகிறீர்கள்?"

36அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவனையும் இவன் சகோதரனையும் சற்று தாமதிக்கச் செய்யுங்கள்; மேலும் எல்லா நகரங்களுக்கும் தூதுவர்களை அனுப்புங்கள்,

37உங்களிடம் ஒவ்வொரு நிபுணத்துவம் வாய்ந்த சூனியக்காரனையும் கொண்டு வர."

38ஆகவே, நிர்ணயிக்கப்பட்ட நாளுக்காக சூனியக்காரர்கள் ஒன்று திரட்டப்பட்டனர்.

39மக்களிடம் வினவப்பட்டது: "நீங்கள் கூட்டத்தில் சேரப் போகிறீர்களா,

40அவர்கள் வென்றால் சூனியக்காரர்களைப் பின்பற்றுவதற்கா?"

41சூனியக்காரர்கள் வந்தபோது, அவர்கள் ஃபிர்அவ்னிடம், "நாங்கள் வெற்றி பெற்றால், எங்களுக்கு ஒரு தகுந்த பரிசு கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள்.

42அவன் பதிலளித்தான், "ஆம், மேலும் நீங்கள் எனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்களாகவும் இருப்பீர்கள்."

43மூஸா அவர்களிடம், "நீங்கள் எதை எறிய விரும்புகிறீர்களோ அதை எறியுங்கள்!" என்று கூறினார்.

44எனவே அவர்கள் தங்கள் கயிறுகளையும் கைத்தடிகளையும் எறிந்து, "ஃபிர்அவ்னின் வல்லமையின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவோம்" என்று கூறினார்கள்.

45பின்னர் மூஸா தனது கைத்தடியை எறிந்தார், அப்பொழுது அது அவர்களின் சூனியப் பொருட்களை விழுங்கியது!

46எனவே, சூனியக்காரர்கள் சிரம் பணிந்தனர்.

47அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நாங்கள் இப்பொழுது அகிலங்களின் இறைவனை ஈமான் கொண்டோம்.

48மூஸா மற்றும் ஹாரூனின் இறைவன் (மீது)."

49ஃபிர்அவ்ன் அச்சுறுத்தினான்: "நான் உங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்னரே நீங்கள் அவர் மீது ஈமான் கொள்ள எப்படித் துணிந்தீர்கள்? நிச்சயமாக இவன் உங்களுக்கு சூனியத்தைக் கற்றுக்கொடுத்த உங்கள் தலைவனாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஆனால் விரைவில் நீங்கள் அறிவீர்கள். நிச்சயமாக நான் உங்கள் கைகளையும் கால்களையும் மாறி மாறி வெட்டுவேன்; பின்னர் உங்கள் அனைவரையும் சிலுவையில் அறைவேன்."

50அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "அது ஒரு பொருட்டல்ல; நாங்கள் எங்கள் இறைவனிடம் மீள்வோம்."

51எங்கள் இறைவன் எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பார் என்று நாங்கள் பெரிதும் நம்புகிறோம், ஏனெனில் நாங்கள் முதலில் ஈமான் கொண்டவர்கள்.

52நாம் மூசாவுக்கு வஹீ அறிவித்தோம்: "என் அடியார்களுடன் இரவில் புறப்படுவீராக! நிச்சயமாக நீங்கள் பின்தொடரப்படுவீர்கள்."

53பின்னர் ஃபிர்அவ்ன் அனைத்து நகரங்களுக்கும் தூதுவர்களை அனுப்பினான்.

54(அவன் கூறினான்:) "இவர்கள் ஒரு சிறு கூட்டத்தினர்,

55நம்மை மிகவும் கோபப்படுத்தியவர்கள்,

56ஆனால் நாம் அனைவரும் எச்சரிக்கையாக இருக்கிறோம்."

57எனவே, அநியாயக்காரர்களை அவர்களின் தோட்டங்களிலிருந்தும், நீரூற்றுகளிலிருந்தும் நாங்கள் வெளியேற்றினோம்.

58பொக்கிஷங்களிலிருந்தும், அழகான வீடுகளிலிருந்தும்.

59அவ்வாறே ஆயிற்று. மேலும், இஸ்ராயீலின் சந்ததியினருக்கு இதே போன்றவற்றை நாங்கள் வழங்கினோம்.

60அவ்வாறே, சூரிய உதயம் நேரத்தில் படை அவர்களைத் துரத்தியது.

61இரு கூட்டங்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தபோது, மூஸாவுடன் இருந்தவர்கள், "நிச்சயமாக நாங்கள் பிடிபடுவோம்" என்று கூச்சலிட்டனர்.

62மூசா பதிலளித்தார்: "ஒருபோதும் இல்லை! என் இறைவன் நிச்சயமாக என்னுடன் இருக்கிறான்; அவன் எனக்கு நேர்வழி காட்டுவான்."

63ஆகவே, நாம் மூசாவுக்கு வஹீ அறிவித்தோம்: "உமது கைத்தடியால் கடலை அடியும்," கடல் பிளந்தது; ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒரு பிரம்மாண்டமான மலை போல் இருந்தது.

64துரத்துபவர்களை நாம் அந்த இடத்திற்குக் கொண்டு வந்தோம்.

65மேலும், மூசாவையும் அவருடன் இருந்த அனைவரையும் நாம் காப்பாற்றினோம்.

66பின்னர் நாம் மற்றவர்களை மூழ்கடித்தோம்.

67நிச்சயமாக இதிலே ஓர் அத்தாட்சி உண்டு. எனினும், அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்பவர்களாக இல்லை.

68மேலும், உமது இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், கிருபையுடையோனுமாக இருக்கிறான்.

69(நபியே!) அவர்களுக்கு இப்ராஹீமின் வரலாற்றைச் சொல்லுங்கள்.

70அவர் தன் தந்தையையும் தன் சமூகத்தாரையும் நோக்கி, "நீங்கள் எதை வணங்குகிறீர்கள்?" என்று கேட்டபோது.

71அவர்கள், "நாங்கள் சிலைகளை வணங்குகிறோம்; அவற்றின் வணக்கத்தில் நாங்கள் நிலைத்திருப்பவர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

72இப்ராஹீம் கேட்டார்: "நீங்கள் அவற்றை அழைக்கும்போது அவை உங்களைக் கேட்குமா?

73அல்லது அவை உங்களுக்கு நன்மை செய்யவோ தீமை செய்யவோ சக்தி பெறுமா?"

74அவர்கள் கூறினார்கள், "இல்லை! ஆனால் எங்கள் மூதாதையர்கள் அவ்வாறே செய்வதை நாங்கள் கண்டோம்."

75இப்ராஹீம் கூறினார், "நீங்கள் வணங்குபவை பற்றி நீங்கள் உண்மையில் சிந்தித்துப் பார்த்தீர்களா?

76நீங்களும் உங்கள் மூதாதையர்களும்?

77அகிலங்களின் இறைவனைத் தவிர, அவை அனைத்தும் எனக்கு எதிரிகள்.

78அவனே என்னைப் படைத்தான், மேலும் அவனே எனக்கு வழிகாட்டுகிறான்.

79அவனே எனக்கு உணவளிப்பவனும், பானம் அருந்தச் செய்பவனும் ஆவான்.

80மேலும், நான் நோயுற்றிருக்கும்போது அவனே எனக்கு குணமளிப்பவன்.

81மேலும், அவனே என்னை மரணிக்கச் செய்வான், பின்னர் என்னை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பான்.

82மேலும், நியாயத் தீர்ப்பு நாளில் அவனே என் பிழைகளை மன்னிப்பான் என நான் நம்புகிறேன்.

83என் இறைவா! எனக்கு ஞானத்தை அளிப்பாயாக, மேலும் என்னை விசுவாசிகளுடன் சேர்ப்பாயாக.

84பிற்காலத்தவர்களிடையே எனக்கு நற்புகழை அருள்புரிவாயாக.

85இன்பச் சுவனபதியை அருளப்பட்டவர்களில் ஒருவனாக என்னை ஆக்குவாயாக.

86என் தந்தையை மன்னிப்பாயாக; அவர் மெய்யாகவே வழிகெட்டவர்களில் ஒருவர்.

87அனைவரும் மீண்டும் எழுப்பப்படும் அந்நாளில் என்னை இழிவுபடுத்தாதே.

88செல்வமோ குழந்தைகளோ உதவ முடியாத அந்நாள்.

89தூய்மையான உள்ளத்துடன் அல்லாஹ்விடம் வருபவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இரட்சிக்கப்பட மாட்டார்கள்.

90அந்த நாளில் சுவர்க்கம் விசுவாசிகளுக்கு நெருக்கமாக்கப்படும்.

91மேலும் நரகம் வழிதவறியவர்களுக்குக் காட்டப்படும்.

92அப்போது அவர்களிடம் கூறப்படும்: "நீங்கள் வணங்கிய அந்த சிலைகள் எங்கே?

93அல்லாஹ்வையன்றி? அவர்கள் உங்களுக்கு உதவ முடியுமா? அல்லது தங்களுக்குத் தாமே உதவ முடியுமா?"

94பின்னர் அந்த சிலைகள் வழிதவறியவர்களுடன் நரகத்தில் தள்ளப்படும்.

95மற்றும் இப்லீஸின் படைகள் ஒட்டுமொத்தமாக.

96அங்கே வழிதவறியவர்கள் தங்கள் சிலைகளை நோக்கி கத்தியவாறே அழுவார்கள்,

97"அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நாங்கள் வெளிப்படையாகவே தவறிழைத்தோம்,

98அகிலங்களின் இறைவனுக்கு உங்களை நாங்கள் சமமாக்கியபோது.

99அக்கிரமக்காரர்களைத் தவிர வேறு யாரும் எங்களை வழிதவறச் செய்யவில்லை.

100இப்போது எங்களுக்காகப் பரிந்து பேச யாரும் இல்லை,

101அல்லது ஓர் உற்ற நண்பர் கூட இல்லை.

102எங்களுக்கு ஒரு மறுவாய்ப்பு கிடைக்குமானால், நாங்கள் நிச்சயமாக நம்பிக்கை கொண்டவர்களாகி இருப்போம்."

103நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது. ஆயினும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்.

104மேலும் உமது இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், அளவற்ற அருளாளனுமாக இருக்கிறான்.

105நூஹின் சமூகத்தார் தூதர்களைப் பொய்ப்பித்தார்கள்.

106அவர்களுடைய சகோதரர் நூஹ் அவர்களை நோக்கி, "நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சமாட்டீர்களா?" என்று கூறியபோது.

107நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய தூதராவேன்.

108ஆகவே, அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்; மேலும் எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

109நான் உங்களிடம் இந்தத் தூதுப்பணிக்காக எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை. என்னுடைய கூலி அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்தே தவிர வேறில்லை.

110ஆகையால், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள், எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

111அவர்கள் வாதிட்டனர்: "உங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் மிகத் தாழ்ந்தவர்கள் மட்டுமேயாக இருக்கும்போது, நாங்கள் உங்களை எப்படி நம்புவது?"

112அவர் பதிலளித்தார்: "அவர்கள் உண்மையில் என்ன செய்ய நாடுகிறார்கள் என்று நான் எப்படி அறிவேன்?

113அவர்களின் தீர்ப்பு என் இறைவனிடம் இருக்கிறது, உங்களுக்கு அறிவு இருந்தால்!

114நான் விசுவாசிகளை வெளியேற்றப் போவதில்லை.

115நான் ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கை செய்பவனாகவே அனுப்பப்பட்டிருக்கிறேன்.

116அவர்கள் அச்சுறுத்தினார்கள்: "நூஹே! நீ விலகிக்கொள்ளவில்லை என்றால், நிச்சயமாக நீ கல்லெறிந்து கொல்லப்படுவாய்."

117நூஹ் பிரார்த்தித்தார்: "என் ரப்பே! என் சமுதாயம் என்னை நிராகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது."

118ஆகவே, எங்களுக்கு இடையில் ஒரு முடிவான தீர்ப்பளிப்பாயாக, மேலும் என்னையும் என்னுடன் உள்ள நம்பிக்கையாளர்களையும் காப்பாற்றுவாயாக.

119ஆகவே, நாம் அவரையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும் சுமையேற்றப்பட்ட கப்பலில் காப்பாற்றினோம்.

120பின்னர் நாம் மற்றவர்களை மூழ்கடித்தோம்.

121நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது. ஆயினும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்.

122மேலும் உமது இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், நிகரற்ற அன்புடையவனுமாக இருக்கிறான்.

123ஆது சமுதாயத்தினர் தூதர்களைப் பொய்ப்பித்தார்கள்.

124அவர்களுடைய சகோதரர் ஹூத் அவர்களை நோக்கி, "நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சமாட்டீர்களா?" என்று கூறியபோது.

125நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய தூதர் ஆவேன்.

126ஆகவே, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; மேலும் எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

127இதற்காக நான் உங்களிடம் எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை. எனது கூலி அகிலங்களின் இறைவனிடமே அன்றி வேறில்லை.

128ஒவ்வொரு மேடான இடத்திலும் வீண் விளையாட்டாக ஏன் அடையாளச் சின்னங்களை அமைக்கிறீர்கள்?

129மேலும், நீங்கள் என்றென்றும் வாழப்போவது போல பிரம்மாண்டமான கோட்டைகளை உருவாக்குகிறீர்கள்?

130மேலும், நீங்கள் மற்றவர்களைத் தாக்கும்போது மிகக் கொடூரமாக செயல்படுகிறீர்கள்?

131ஆகவே, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி, எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

132நீங்கள் அறிந்த எல்லா அருட்கொடைகளையும் உங்களுக்கு வழங்கியவருக்கு அஞ்சுங்கள்.

133அவன் உங்களுக்கு கால்நடைகளையும், பிள்ளைகளையும் அளித்தான்.

134தோட்டங்களையும், நீரூற்றுகளையும்.

135ஒரு கொடிய நாளின் வேதனை உங்களுக்கு வந்துவிடுமோ என்று நான் நிச்சயமாக அஞ்சுகிறேன்.

136அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "நீங்கள் எச்சரித்தாலும், எச்சரிக்காவிட்டாலும் எங்களுக்கு அது ஒரு பொருட்டல்ல."

137நாங்கள் கடந்த காலத்தில் மற்றவர்கள் செய்ததையே செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.

138மேலும், நாங்கள் ஒருபோதும் வேதனை செய்யப்பட மாட்டோம்.

139அவர்கள் அவரை நிராகரித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். எனவே, நாம் அவர்களை அழித்தோம். நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது. எனினும், அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை.

140மேலும், உமது இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், பேரன்புடையவனுமாக இருக்கிறான்.

141ஸமூதுடைய மக்கள் தூதர்களைப் பொய்ப்பித்தார்கள்.

142அவர்களுடைய சகோதரர் ஸாலிஹ் அவர்களிடம், "நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சமாட்டீர்களா?" என்று கூறியபோது.

143நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய தூதன்.

144ஆகவே அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்; எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

145நான் இதற்காக உங்களிடம் எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை. என்னுடைய கூலி அகிலங்களின் இறைவனிடமே அன்றி வேறில்லை.

146இங்கு நீங்கள் வைத்திருக்கும் அனைத்திலும் நீங்கள் எப்போதும் பாதுகாப்பாக விடப்படுவீர்கள் என்று எண்ணுகிறீர்களா?

147சோலைகளிலும் நீரூற்றுகளிலும்,

148பலவகைப்பட்ட பயிர்களிலும், பழுத்த கனிகளால் நிரம்பிய பேரீச்ச மரங்களிலும்,

149மலைகளில் ஆடம்பரமான வீடுகளைக் குடைவதிலும்?

150ஆகவே, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள், மற்றும் எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

151மேலும், வரம்பு மீறியவர்களின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியாதீர்.

152அவர்கள் பூமியில் குழப்பம் விளைவித்து, சீர்திருத்தம் செய்யாதவர்கள்.

153அவர்கள், "நீர் சூனியம் செய்யப்பட்டவரே!" என்று கூறினார்கள்.

154நீர் எங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதரே அன்றி வேறில்லை; ஆகவே, நீர் உண்மையாளராக இருந்தால் ஓர் அத்தாட்சியை கொண்டு வாரும்.

155ஸாலிஹ் கூறினார்: "இதோ ஒரு பெண் ஒட்டகம். அதற்கு நீர் அருந்த ஒரு நாள்; உங்களுக்கும் ஒரு நாள்."

156அவளுக்குத் தீங்கு இழைக்காதீர்கள், இல்லையெனில் ஒரு பயங்கரமான நாளின் வேதனை உங்களைத் தாக்கும்.

157ஆனால் அவர்கள் அவளைக் கொன்று விரைவில் வருந்தினார்கள்.

158எனவே வேதனை அவர்களைத் தீண்டியது. நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி உள்ளது. ஆயினும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை.

159மேலும் உம்முடைய இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், மகா கருணையாளனுமாவான்.

160லூத் சமூகத்தினர் தூதர்களைப் பொய்ப்பித்தார்கள்.

161அவர்களின் சகோதரர் லூத் அவர்களிடம், "நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சமாட்டீர்களா?" என்று கூறியபோது.

162நான் நிச்சயமாக உங்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய தூதர் ஆவேன்.

163ஆகவே, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; மேலும் எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

164இந்தத் தூதுப்பணிக்காக நான் உங்களிடம் எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை. எனது கூலி அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்துதான்.

165ஏன் நீங்கள் உங்கள் இச்சையை மற்ற ஆண்களுடன் தீர்த்துக்கொள்கிறீர்கள்,

166உங்கள் இறைவன் உங்களுக்காகப் படைத்த மனைவிகளை விட்டுவிட்டு? உண்மையில், நீங்கள் எல்லா வரம்புகளையும் மீறிவிட்டீர்கள்.

167அவர்கள் மிரட்டினார்கள், "லூத்தே! நீ நிறுத்தவில்லை என்றால், நிச்சயமாக வெளியேற்றப்படுவாய்."

168லூத் பதிலளித்தார், "நான் நிச்சயமாக உங்கள் அருவருப்பான செயலை வெறுப்பவர்களில் ஒருவன்."

169என் இறைவா! அவர்கள் செய்யும் தீமையிலிருந்து என்னையும் என் குடும்பத்தையும் காப்பாற்று.

170ஆகவே நாம் அவரையும் அவரது குடும்பத்தினர் அனைவரையும் காப்பாற்றினோம்.

171ஒரு கிழவியைத் தவிர, அவள் அழிவுக்குள்ளானவர்களில் ஒருத்தியாக இருந்தாள்.

172பின்னர் நாம் மீதமுள்ளவர்களை முற்றிலும் அழித்தோம்.

173அவர்கள் மீது வேதனையை மழையாகப் பொழிந்தோம். எச்சரிக்கப்பட்டவர்கள் மீது பொழிந்த அந்த மழை எவ்வளவு கெட்டது!

174நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி உள்ளது. ஆயினும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்.

175இன்னும், உமது இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், அளவற்ற அருளாளனுமாவான்.

176அய்வா மக்கள் தூதர்களைப் பொய்ப்பித்தார்கள்.

177ஷுஐப் (அலை) அவர்கள் அவர்களிடம், "நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்ச மாட்டீர்களா?" என்று கூறியபோது.

178நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய தூதன் ஆவேன்.

179ஆகவே, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள், எனக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.

180நான் இதற்காக உங்களிடம் எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை. எனது கூலி அகிலங்களின் இறைவனிடமே அன்றி வேறில்லை.

181அளவை முழுமையாகக் கொடுங்கள், மற்றவர்களுக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தாதீர்கள்.

182நீதியான தராசால் நிறுங்கள்,

183மக்களின் பொருட்களை ஏமாற்றிப் பறிக்காதீர்கள். பூமியில் சீர்கேட்டைப் பரப்பாதீர்கள்.

184உங்களையும் முந்தைய சமுதாயத்தினரையும் படைத்தவனுக்கு அஞ்சுங்கள்.

185அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "உமக்கு சூனியம் பீடித்துள்ளது!"

186நீங்கள் எங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதர் தான்; மேலும், நீங்கள் நிச்சயமாகப் பொய் சொல்பவர் என்றே நாம் எண்ணுகிறோம்.

187ஆகவே, நீர் உண்மையாளராயிருப்பின், வானத்திலிருந்து துண்டுகளை எங்கள் மீது விழச்செய்யும்."⁹

188ஷுஐப் பதிலளித்தார்: "நீங்கள் செய்வதை என் இறைவன் நன்கறிவான்."

189அவர்கள் அவரை நிராகரித்துக் கொண்டேயிருந்தனர். ஆகவே, நிழலிட்ட மேகத்தின் நாளின் வேதனை அவர்களைப் பிடித்துக்கொண்டது. நிச்சயமாக, அது ஒரு பயங்கரமான நாளின் வேதனையாக இருந்தது.¹⁰

190நிச்சயமாக, இதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது. எனினும், அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்.

191இன்னும், உம்முடைய இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனும், நிகரற்ற அன்புடையவனுமாவான்.

192இந்தக் குர்ஆன் நிச்சயமாக அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து இறக்கப்பட்டது,

193அதை நம்பிக்கைக்குரிய ரூஹ் ஜிப்ரீல் இறக்கினார்,

194(நபியே!) நீர் எச்சரிக்கை செய்பவர்களில் ஒருவராக இருப்பதற்காக உமது உள்ளத்தில் (அதை) இறக்கினார்,

195தெளிவான அரபி மொழியில்.

196மேலும் நிச்சயமாக அது முன்னுள்ளவர்களின் வேதங்களிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

197இஸ்ரவேலர்களின் அறிஞர்களால் இது ஏற்கனவே அறியப்பட்டுவிட்டது என்பது அவர்களுக்குப் போதிய அத்தாட்சி இல்லையா?

198நாம் இதை ஓர் அரபியல்லாதவருக்கு அருளியிருந்தாலும்,

199அவர் அதை மறுப்பவர்களுக்குத் தெளிவான அரபியில் ஓதிக் காண்பித்தாலும், அப்போதும் அவர்கள் இதை ஈமான் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்!

200இவ்வாறே நாம் மறுப்பை குற்றவாளிகளின் உள்ளங்களில் நுழைய விடுகிறோம்.

201அவர்கள் கடுமையான வேதனையைக் காணும் வரை இதை ஈமான் கொள்ள மாட்டார்கள்.

202அவர்கள் சற்றும் எதிர்பாராத நிலையில் அது அவர்களைத் திடீரெனப் பிடித்துக்கொள்ளும்.

203அப்போது அவர்கள் கதறுவார்கள்: "ஐயோ! எங்களுக்கு இன்னும் அவகாசம் கிடைக்குமா?"

204அவர்கள் நமது வேதனையை விரைவுபடுத்துவதற்கு உண்மையில் விரும்புகிறார்களா?

205நபியே! நாம் அவர்களைப் பல வருடங்கள் இன்பம் அனுபவிக்க விட்டால் என்னவாகும் என்று சிந்தித்துப் பார்.

206பின்னர், அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட வேதனை உண்மையில் அவர்களை வந்தடைந்தால்,

207அந்த கடந்தகால இன்பம் அனைத்தும் அவர்களுக்குச் சிறிதளவேனும் உதவுமா?

208எச்சரிக்கை செய்பவர்களை அனுப்பாமல் நாம் ஒரு சமூகத்தையும் ஒருபோதும் அழித்ததில்லை.

209முதலில் அதன் மக்களுக்கு நினைவூட்ட; நாம் ஒருபோதும் அநீதி இழைப்பவர்கள் அல்ல.

210இந்த குர்ஆனை ஷைத்தான்கள் இறக்கவில்லை.

211அவர்களுக்கு அது சாத்தியமில்லை, மேலும் அவர்களால் சற்றும் முடியாது.

212அவர்கள் இரகசியமாகக் கேட்பதிலிருந்து கூட கடுமையாகத் தடுக்கப்பட்டுள்ளனர்.¹²

213ஆகவே, அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எந்தக் கடவுளையும் ஒருபோதும் அழைக்காதீர்; இல்லையேல், நீங்கள் தண்டிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவராகிவிடுவீர்கள்.

214உமது நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்வீராக.

215மேலும், உம்மைப் பின்பற்றும் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுடன் மென்மையாக நடந்துகொள்வீராக.

216ஆனால், அவர்கள் உமக்கு மாறு செய்தால், 'உங்களது செயல்களிலிருந்து நான் விலகியவன்' என்று கூறுவீராக.

217சர்வ வல்லமை மிக்கவனும், அளவற்ற அருளாளனுமானவன் மீது நீர் நம்பிக்கை வைப்பீராக.

218நீ இரவில் (வணங்குவதற்காக) எழும்பொழுது உன்னைப் பார்ப்பவன் யார்?

219அத்துடன், (மற்ற) தொழுபவர்களுடன் தொழுகையில் உனது அசைவுகளையும்.

220நிச்சயமாக அவன் செவியுறுகிறான், அனைத்தையும் அறிகிறான்.

221நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா, ஷைத்தான்கள் யார் மீது இறங்குகிறார்கள் என்று?

222அவர்கள் ஒவ்வொரு பெரும் பாவியான, பொய்யன் மீதும் இறங்குகிறார்கள்.

223அவர்கள் செவிமடுக்கிறார்கள்; அவர்களில் பெரும்பாலானோர் பொய்களைப் பரப்புபவர்கள்.