நபிகள்

1மக்களின் கணக்குத் தீர்க்கப்படும் நேரம் மிக நெருங்கிவிட்டது, ஆனாலும் அவர்கள் அலட்சியமாகப் புறக்கணித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். 2அவர்களின் இறைவனிடமிருந்து அவர்களுக்கு ஒரு புதிய நினைவூட்டல் வரும்போதெல்லாம், அவர்கள் அதைப் பரிகாசம் செய்யாமல் கேட்பதில்லை. 3அவர்களின் உள்ளங்கள் முற்றிலும் கவனச்சிதறலுடன் இருக்கின்றன. அநியாயக்காரர்கள் இரகசியமாக 'ஒருவருக்கொருவர்' பேசிக்கொள்கிறார்கள்: 'இந்தத் தூதர்' உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதர் இல்லையா? நீங்கள் 'தெளிவாக' பார்க்க முடிந்தும், இந்த 'சூனியத்திற்கு' எப்படி மயங்க முடியும்? 4அந்தத் தூதர் பதிலளித்தார்: 'என் இறைவன் வானங்களிலும் பூமியிலும் பேசப்படும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் முழுமையாக அறிவான். அவன் 'எல்லாவற்றையும்' கேட்கிறான், அறிகிறான்.' 5ஆனாலும் அவர்கள் சொல்கிறார்கள்: 'இந்தக் குர்ஆன்' குழப்பமான கனவுகளின் தொகுப்பு! இல்லை, இவன் இதை இட்டுக்கட்டிவிட்டான்! இல்லை, இவன் ஒரு கவிஞனாகத்தான் இருக்க வேண்டும்! எனவே, முந்தைய தூதர்களைப் போல ஒரு உண்மையான அத்தாட்சியை இவன் நமக்குக் கொண்டுவரட்டும்.' 6அவர்களுக்கு முன் நாம் அழித்த எந்த சமூகமும், அவர்கள் கோரிய அத்தாட்சிகள் வந்த பின்னரும் விசுவாசிக்கவில்லை. இவர்கள்தாம் (மக்காவாசிகள்) விசுவாசிப்பார்களா?

7உமக்கு முன்னரும், (நபியே), நாம் மனிதர்களையே வஹி அறிவிக்கப்பட்டவர்களாக அனுப்பினோம். நீங்கள் (இணைவைப்பவர்கள்) இதை அறியாதிருந்தால், அறிவுடையோரிடம் கேளுங்கள். 8நாம் அவர்களுக்கு உணவு உண்ணாத உடல்களை ஆக்கவில்லை, மேலும் அவர்கள் நிரந்தரமாக வாழ்பவர்களாக இருக்கவில்லை. 9பின்னர் நாம் அவர்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினோம், அவர்களையும், நாம் விரும்பியவர்களையும் காப்பாற்றினோம், மேலும் தீமையில் வரம்பு மீறியவர்களை அழித்தோம்.

10நிச்சயமாக நாம் உமக்கு ஒரு வேதத்தை இறக்கி அருளினோம், அது உங்களுக்கு பெரும் கண்ணியத்தைத் தரும். நீங்கள் விளங்கிக் கொள்ள மாட்டீர்களா? 11எத்தனை அக்கிரமக்கார சமூகங்களை நாம் அழித்தோம், அவர்களுக்குப் பிறகு வேறு சமூகங்களை நாம் உருவாக்கினோம் என்பதை நீர் பாரும்! 12அந்த அக்கிரமக்காரர்கள் நமது வேதனை வருவதை உணர்ந்தபோது, அவர்கள் உடனே ஓடத் தொடங்கினார்கள். 13அவர்களிடம் கூறப்பட்டது: "ஓடாதீர்கள்! உங்கள் ஆடம்பரத்திற்கும் உங்கள் வீடுகளுக்கும் திரும்பிச் செல்லுங்கள், நீங்கள் விசாரிக்கப்படுவதற்காக." 14அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்கள் கேடே! நாங்கள் அழிந்தோம்! நிச்சயமாக நாங்கள் அநியாயம் செய்துவிட்டோம்." 15அவர்கள் இந்தக் கூக்குரலை மீண்டும் மீண்டும் எழுப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள், நாம் அவர்களை அறுத்து வீழ்த்தி, உயிரற்ற சடலங்களாக மாற்றும் வரை.

16நாம் வானங்களையும் பூமியையும் அவற்றுக்கு இடைப்பட்ட அனைத்தையும் விளையாட்டாகப் படைக்கவில்லை. 17நாம் ஒரு பொழுதுபோக்கை நாடியிருந்தால், அதை நம்மிடமே கண்டிருப்போம். ஆனால் நாம் அவ்வாறு செய்யமாட்டோம். 18மாறாக, நாம் உண்மையைக் கொண்டு பொய்யை அடித்து நொறுக்குகிறோம், அது உடனே மறைந்துவிடும். உங்கள் பொய்யான கூற்றுக்களுக்காக உங்களுக்குக் கேடுதான்!? 19வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள அனைவரும் அவருக்கே உரியவர்கள். அவனுக்கு நெருக்கமான வானவர்கள் அவனை வணங்குவதில் பெருமையடிக்க மாட்டார்கள், சோர்வடையவும் மாட்டார்கள். 20அவர்கள் இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் அவனைத் துதிக்கிறார்கள்.

21அவர்கள் பூமியிலிருந்து, இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிக்கக்கூடிய தெய்வங்களை (கடவுள்களை) எடுத்துக் கொண்டார்களா? 22வானங்களிலோ அல்லது பூமியிலோ அல்லாஹ்வையன்றி வேறு தெய்வங்கள் இருந்திருந்தால், அவை இரண்டும் நிச்சயமாக சீர்குலைந்திருக்கும். அர்ஷின் அதிபதியான அல்லாஹ், அவர்கள் வர்ணிப்பதை விட்டும் மிகத் தூய்மையானவன். 23அவன் செய்வதைப் பற்றி கேள்வி கேட்கப்பட மாட்டான்; ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் கேள்வி கேட்கப்படுவார்கள். 24அவர்கள் அவனையன்றி வேறு தெய்வங்களை எடுத்துக் கொண்டார்களா? (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: 'உங்கள் ஆதாரத்தைக் கொண்டு வாருங்கள். இது என்னுடன் இருப்பவர்களுக்கான வேதம்; எனக்கு முன்னிருந்தவர்களுக்கான வேதங்களும் இருக்கின்றன.' ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் உண்மையை அறிய மாட்டார்கள்; ஆகவே அவர்கள் புறக்கணிப்பார்கள். 25உமக்கு முன்னர் எந்த ஒரு தூதரையும் நாம் அனுப்பவில்லை (நபியே!) அவருக்கு வஹீ அறிவிக்காமல்: 'என்னைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரியவன் இல்லை; ஆகவே என்னையே வணங்குங்கள்' என்று (அறிவித்தே தவிர).

26அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: 'அளவற்ற அருளாளனுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள்!' அவன் தூயவன்! உண்மையில், அந்த 'வானவர்கள்' அவனுடைய கண்ணியப்படுத்தப்பட்ட அடியார்களே ஆவர். 27அவன் பேசாமல் அவர்கள் பேசமாட்டார்கள்; அவன் கட்டளையிடுவதை மட்டுமே செய்கிறார்கள். 28அவர்களுக்கு முன்னுள்ளதையும், அவர்களுக்குப் பின்னுள்ளதையும் அவன் முழுமையாக அறிவான். அவன் அனுமதித்தவரைத் தவிர வேறு எவரையும் பரிந்து பேசமாட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் அவனுக்கு அஞ்சி நடுங்குவார்கள். 29அவர்களில் எவரேனும் துணிந்து: 'அவனை அன்றி நான் ஒரு கடவுள்' என்று கூறினால், அத்தகையவனுக்கு நரகத்தை நாம் கூலியாகக் கொடுப்போம். அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு நாம் இவ்வாறே கூலி கொடுப்போம்.

30நிராகரிப்பவர்கள் பார்க்கவில்லையா, வானங்களும் பூமியும் ஒரே பிண்டமாக இருந்தன என்பதை, பின்னர் நாம் அவற்றைப் பிரித்தோம் என்பதை? மேலும், ஒவ்வொரு உயிருள்ள பொருளையும் நீரிலிருந்து நாம் படைத்தோம். அப்படியிருந்தும் அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்களா? 31மேலும், பூமியின் மீது அசையாத மலைகளை நாம் அமைத்தோம், அது அவர்களை அசைக்காதிருக்க; மேலும், அதில் விசாலமான பாதைகளை நாம் அமைத்தோம், அவர்கள் வழி கண்டறியும் பொருட்டு. 32மேலும், வானத்தை ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட கூரையாக நாம் ஆக்கினோம். ஆயினும், அவர்கள் அதன் அத்தாட்சிகளைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். 33மேலும், அவன்தான் இரவையும் பகலையும், சூரியனையும் சந்திரனையும் படைத்தான்; ஒவ்வொன்றும் ஒரு சுற்றுப்பாதையில் நீந்துகின்றன.

34நபியே! உமக்கு முன் எந்த மனிதருக்கும் நாம் சாகா வாழ்வை வழங்கவில்லை. நீர் மரணித்தால், அந்த இணைவைப்பவர்கள் நிரந்தரமாக வாழ்வார்களா? 35ஒவ்வொரு ஆத்மாவும் மரணத்தைச் சுவைக்கும். மேலும், நன்மையாலும் தீமையாலும் நாம் உங்களை சோதிப்போம். பின்னர் நம்மிடமே நீங்கள் மீள்வீர்கள்.

36நிராகரிப்பவர்கள் உம்மை (நபியே!) காணும்போது, உம்மைப் பரிகசிப்பதைத் தவிர வேறெதுவும் செய்வதில்லை. (அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) "இவன்தானா உங்கள் தெய்வங்களுக்கு எதிராகப் பேசுகிறவன்?" ஆனால், அளவற்ற அருளாளன் குறிப்பிடப்படும்போதெல்லாம் அவர்கள் அவரை நிராகரிக்கிறார்கள். 37மனிதன் அவசரக்காரனாகவே படைக்கப்பட்டான். விரைவில் என் அத்தாட்சிகளை நான் உங்களுக்குக் காண்பிப்பேன். ஆகவே, அவற்றை விரைவுபடுத்துமாறு என்னிடம் கேட்காதீர்கள். 38அவர்கள் (நம்பிக்கையாளர்களைக்) கேட்கிறார்கள்: "நீங்கள் சொல்வது உண்மையானால், இந்த அச்சுறுத்தல் எப்போது நிகழும்?" 39நிராகரிப்பவர்கள், ஒரு காலம் வரும் என்பதை அறிந்திருந்தால் (எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்), அப்போது அவர்கள் நரக நெருப்பைத் தங்கள் முகங்களிலிருந்தோ அல்லது முதுகுகளிலிருந்தோ தடுக்க முடியாமல் போவார்கள், மேலும் அவர்களுக்கு உதவப்பட மாட்டார்கள். 40உண்மையில், அந்த வேளை (நியாயத்தீர்ப்பு நாள்) அவர்களைத் திடீரெனப் பிடித்துக்கொள்ளும், அவர்களைத் திகைப்பில் ஆழ்த்திவிடும். ஆகவே, அவர்களால் அதை நிறுத்த முடியாது, மேலும் அவர்களுக்கு எந்த அவகாசமும் கொடுக்கப்படாது. 41உமக்கு முன் மற்ற தூதர்களும் ஏற்கனவே பரிகசிக்கப்பட்டனர். ஆனால், அவர்களைப் பரிகசித்தவர்களை, அவர்கள் பரிகசித்துக் கொண்டிருந்ததே சூழ்ந்துகொண்டது.

42நபியே, அவர்களிடம் கேளும்: "பகலிலோ இரவிலோ அளவற்ற அருளாளனுக்கு எதிராக உங்களைக் காப்பவர் யார்?" அப்படியிருந்தும் அவர்கள் தங்கள் இறைவனை நினைவுகூர்வதிலிருந்து விலகிச் செல்கிறார்கள். 43நம்மைத் தவிர, அவர்களைக் காக்கக்கூடிய வேறு தெய்வங்கள் அவர்களுக்கு இருக்கின்றனவா? ஆனால் அவர்களால் தங்களையே காத்துக்கொள்ள முடியாது, மேலும் நமக்கு எதிராக அவர்களுக்கு எவரும் உதவ முடியாது. 44உண்மையில், இந்த நிராகரிப்பாளர்களையும் அவர்களின் தந்தையரையும் நாம் நீண்ட காலம் அனுபவிக்க விட்டோம், அதனால் அவர்கள் அதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொண்டார்கள். நாம் அவர்களை நிலைகுலையச் செய்கிறோம் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லையா? முடிவில் வெற்றி பெறுபவர்கள் அவர்கள்தானா?

45சொல்வீராக, 'நபியே! நான் உங்களுக்கு வஹீயின் மூலமாகவே எச்சரிக்கிறேன்.' ஆனால், செவிடர்கள் எச்சரிக்கப்படும்போது அழைப்பைக் கேட்க மாட்டார்கள்! 46உமது இறைவனின் வேதனையிலிருந்து ஒரு சிறு பகுதி அவர்களைத் தீண்டினால், அவர்கள் நிச்சயமாகக் கூறுவார்கள்: 'எங்களுக்குக் கேடு! நாங்கள் அநியாயம் செய்துவிட்டோம்!' 47மேலும், நியாயத் தீர்ப்பு நாளில் நீதியின் தராசுகளை நாம் நிறுவுவோம். ஆகவே, எந்த ஆத்மாவும் எவ்வகையிலும் அநியாயம் செய்யப்படாது. ஒரு கடுகு மணியின் எடை அளவு ஒரு செயல் இருந்தாலும், அதையும் நாம் கொண்டுவருவோம். மேலும், கணக்கெடுப்பதில் நாமே போதுமானவர்கள்.

48நிச்சயமாக, நாம் மூசாவுக்கும் ஹாரூனுக்கும் (சத்தியத்தையும் அசத்தியத்தையும் பிரித்தறியும்) ஃபுர்கானை – ஒளியாகவும், நம்பிக்கை கொண்டோருக்கு ஒரு நினைவூட்டலாகவும் கொடுத்தோம். 49அவர்கள் தங்கள் இறைவனை மறைவில் அஞ்சுவார்கள்; மேலும், அந்த வேளையைப் பற்றி எப்போதும் அஞ்சிக் கொண்டிருப்பார்கள். 50மேலும், நாம் அருளிய இந்த குர்ஆன் ஒரு பாக்கியமிக்க நினைவூட்டலாகும். நீங்கள் இதை எப்படி மறுக்கிறீர்கள்?

51நிச்சயமாக நாம் இப்ராஹீமுக்கு முன்னரே நேர்வழியை அளித்திருந்தோம்; நாம் அவரை நன்கு அறிந்திருந்தோம். 52அவர் தன் தந்தையையும் தன் சமூகத்தாரையும் நோக்கி, "நீங்கள் வணங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த சிலைகள் யாவை?" என்று கேட்டதை (நினைவு கூர்வீராக!). 53அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் எங்கள் தந்தையர்கள் இவற்றை வணங்கிக் கொண்டிருக்கக் கண்டோம்." 54அவர் கூறினார்: "நிச்சயமாக நீங்களும் உங்கள் தந்தையர்களும் தெளிவான வழிகேட்டில் இருக்கிறீர்கள்." 55அவர்கள் கேட்டார்கள்: "நீர் எங்களிடம் உண்மையுடன் வந்தீரா? அல்லது இது ஒரு விளையாட்டா?" 56அவர் பதிலளித்தார்: 'நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இறைவன் ஆவான்; அவ்விரண்டையும் படைத்தவன் அவனே. இதற்கு நான் சாட்சியாவேன்.' 57பிறகு அவன் தனக்குள்ளேயே சொல்லிக்கொண்டான்: 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் புறமுதுகிட்டுச் சென்ற பிறகு, உங்கள் சிலைகளை நான் உடைத்து விடுவேன்.' 58ஆகவே அவன் அவற்றை துண்டு துண்டாக உடைத்தான், அவற்றில் பெரியதை தவிர; அவர்கள் அதனிடம் (விசாரிக்க) திரும்பலாம் என்பதற்காக.

59அவர்கள் கூறினார்கள்: 'எங்கள் தெய்வங்களுக்கு இதைச் செய்யத் துணிந்தவன் யார்? இவன் பெரும் அநியாயக்காரன்!' 60சிலர் கூறினார்கள்: 'இப்ராஹீம் எனப்படும் ஒரு இளைஞன் அவர்களுக்கு எதிராகப் பேசுவதை நாங்கள் கேட்டோம்.' 61அவர்கள் கோரினார்கள்: 'அவனை மக்களின் பார்வைக்குக் கொண்டு வாருங்கள், அவனது விசாரணையை அவர்கள் காணட்டும்.' 62அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'எங்கள் தெய்வங்களுக்கு இதைச் செய்தது நீதானா, இப்ராஹீமே?' 63அவன் பரிகாசமாகப் பதிலளித்தான்: 'இல்லை, அவர்களில் பெரியவனான இவன் தான் இதைச் செய்தான்! ஆகவே, அவர்கள் பேசக்கூடியவர்களாக இருந்தால், அவர்களிடம் கேளுங்கள்!' 64அவர்கள் தங்களுக்குள்ளே சிந்தித்து, 'நிச்சயமாக நீங்களே அநியாயக்காரர்கள்!' என்று ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக்கொண்டனர். 65பின்னர் அவர்கள் தங்கள் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொண்டு, 'நிச்சயமாக அந்த சிலைகள் பேசாது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்' என்று வாதிட்டனர். 66அவர் கூறினார்: 'அப்படியிருக்க, அல்லாஹ்வையன்றி, உங்களுக்கு எந்த வகையிலும் நன்மை செய்யவோ தீமை செய்யவோ முடியாதவற்றை நீங்கள் எப்படி வணங்குகிறீர்கள்?' 67'உங்களுக்கும், அல்லாஹ்வையன்றி நீங்கள் வணங்கும் அனைத்திற்கும் நாசம்! உங்களுக்குச் சிந்திக்கும் ஆற்றல் இல்லையா?' 68அவர்கள் கூச்சலிட்டனர்: 'நீங்கள் (ஏதேனும்) செய்ய நாடினால், உங்கள் தெய்வங்களுக்காகப் பழிவாங்குவதற்காக இவரை எரித்து விடுங்கள்!'

69நாம் கூறினோம்: "நெருப்பே! நீ இப்ராஹீம் மீது குளிர்ச்சியாகவும், பாதுகாப்பாகவும் ஆகிவிடு!" 70அவர்கள் அவருக்குத் தீங்கிழைக்க முயன்றனர்; ஆனால் நாம் அவர்களையே மிகப் பெரிய நஷ்டவாளிகளாக்கினோம். 71பின்னர் நாம் அவரையும் லூத்தையும் பாதுகாப்பாக, உலக மக்கள் அனைவருக்கும் நாம் அருள் புரிந்த பூமிக்குக் கொண்டு வந்தோம். 72மேலும் நாம் அவருக்கு இஷாக்கையும், யஃகூபையும் மேலதிகமாக வழங்கினோம்; மேலும் அனைவரையும் நல்லோர்களாக்கினோம். 73மேலும் நமது கட்டளைப்படி நேர்வழி காட்டும் தலைவர்களாக்கினோம்; நல்ல காரியங்களைச் செய்யவும், தொழுகையை நிலைநிறுத்தவும், ஜகாத் கொடுக்கவும் அவர்களுக்கு வஹீ அறிவித்தோம். மேலும் அவர்கள் நம்மையே வழிபட்டார்கள்.

74லூத்துக்கு ஞானத்தையும் அறிவையும் வழங்கினோம்; அருவருப்பான செயல்களில் ஈடுபட்ட சமூகத்திலிருந்து அவரைக் காப்பாற்றினோம். நிச்சயமாக அவர்கள் ஒரு தீய, பாவம் செய்த சமூகமாக இருந்தனர். 75மேலும், நாம் அவரை நமது அருளில் புகுத்தினோம் - நிச்சயமாக அவர் விசுவாசிகளில் ஒருவராக இருந்தார்.

76மேலும், நூஹ் முன்னரே நம்மை அழைத்தபோது (நினைவு கூறுங்கள்); அப்போது நாம் அவருக்கு பதிலளித்தோம்; அவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் பெரும் துயரத்திலிருந்து நாம் காப்பாற்றினோம். 77மேலும், நம்முடைய அத்தாட்சிகளை நிராகரித்தவர்களுக்கு எதிராக நாம் அவருக்கு உதவி செய்தோம். அவர்கள் நிச்சயமாக ஒரு தீய சமூகமாக இருந்தனர்; ஆகவே நாம் அவர்கள் அனைவரையும் மூழ்கடித்தோம்.

78தாவூதும் சுலைமானும் ஒரு சமூகத்தாரின் ஆடுகள் இரவில் பயிர்களை மேய்ந்துவிட்ட வழக்கில் தீர்ப்பளித்ததை (நினைவுபடுத்துங்கள்). மேலும், அவர்களின் தீர்ப்புக்கு நாம் சாட்சியாக இருந்தோம். 79நாம் இளைய சுலைமானுக்கு சிறந்த தீர்வை வழிகாட்டினோம். மேலும், அவர்கள் இருவருக்கும் ஞானத்தையும் அறிவையும் கொடுத்தோம். தாவூதுடன் மலைகளையும் பறவைகளையும் (நம்மைத் துதிக்குமாறு) நாம் வசப்படுத்தினோம். நாம் இவற்றைச் செய்தோம். 80மேலும், போரில் உங்களைப் பாதுகாக்க கவச ஆடை செய்யும் கலையை நாம் அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தோம். நீங்கள் நன்றி செலுத்துவீர்களா? 81மேலும், நாம் சுலைமானுக்கு வீசும் காற்றை வசப்படுத்திக் கொடுத்தோம்; அது அவரது கட்டளைப்படி நாம் அருள் புரிந்த பூமிக்கு பயணம் செய்யும். நாம் எல்லாவற்றையும் நன்கு அறிந்திருந்தோம். 82மேலும், நாம் ஜின்களில் சிலவற்றை அவருக்காக (கடலில்) மூழ்கி எடுக்கச் செய்தோம்; மேலும், வேறு வேலைகளையும் செய்யச் செய்தோம். நாம் அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்தோம்.

83மேலும், அய்யூப் தன் இறைவனை அழைத்தபோது, 'நான் துன்பத்தால் பீடிக்கப்பட்டுள்ளேன்; மேலும் நீயே இரக்கம் காட்டுவோரில் மிக்க இரக்கமுடையவன்' என்று நினைவு கூருங்கள். 84ஆகவே, நாம் அவருக்கு பதிலளித்தோம்; அவரது துன்பத்தை நீக்கினோம்; மேலும் அவருக்கு அவரது குடும்பத்தையும், அதே எண்ணிக்கையில் இரு மடங்காக, நம்மிடமிருந்துள்ள அருளாகவும், (நம்பிக்கையுள்ள) வணங்குபவர்களுக்கு ஒரு படிப்பினையாகவும் திருப்பிக் கொடுத்தோம்.

85மேலும் இஸ்மாயீல், இத்ரீஸ், துல்கிஃப்ல் ஆகியோரை நினைவுகூர். அவர்கள் அனைவரும் பொறுமையாளர்கள். 86நாம் அவர்களை நம்முடைய அருளில் புகுத்தினோம், நிச்சயமாக அவர்கள் விசுவாசிகளில் உள்ளவர்கள்.

87மேலும், திமிங்கலத்தின் தோழர் (யூனுஸ்), நாம் அவரைப் பிடித்துக் கொள்ள மாட்டோம் என்று எண்ணியவராக, கோபத்துடன் (தன் சமூகத்தை விட்டு)ச் சென்றதை (நினைவு கூர்வீராக). பின்னர், அவர் இருளின் ஆழங்களில் (இறைவனை) அழைத்து, 'உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு எவருமில்லை. நீயே பரிசுத்தமானவன்! நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகிவிட்டேன்' என்று கூறினார். 88ஆகவே, நாம் அவருக்குப் பதிலளித்தோம்; மேலும் அவரைத் துயரத்திலிருந்து காப்பாற்றினோம். இவ்வாறே நாம் முஃமின்களைக் காப்பாற்றுகிறோம்.

89நினைவு கூர்வீராக, ஸக்கரியா தன் இறைவனை அழைத்தபோது: 'என் இறைவா! என்னை வாரிசற்றவனாக விட்டுவிடாதே. நீயே வாரிசுதாரர்களில் மிகச் சிறந்தவன்.' 90ஆகவே, நாம் அவருக்கு பதிலளித்தோம்; அவருக்கு யஹ்யாவை வழங்கினோம்; மேலும் அவருடைய மனைவியை (குழந்தை பெறும் தகுதியுடையவளாக) சீராக்கினோம். நிச்சயமாக அவர்கள் நன்மைகளைச் செய்வதில் விரைபவர்களாக இருந்தனர்; மேலும் நம்பிக்கையோடும் அச்சத்தோடும் நம்மை அழைப்பார்கள்; மேலும் நமக்கு பணிந்து நடப்பவர்களாகவும் இருந்தனர்.

91தன் கற்பைக் காத்தவளையும் (நினைவு கூர்வீராக!) அவளுக்குள் நாம் நம்முடைய ரூஹை ஊதினோம். அவளையும் அவளுடைய மகனையும் அகிலத்தாருக்கு ஓர் அத்தாட்சியாக ஆக்கினோம்.

92யா இறைத்தூதர்களே! நிச்சயமாக, உங்களது இந்த மார்க்கம் ஒன்றே ஒன்றுதான்; நான் உங்கள் இறைவன். ஆகவே, என்னையே வணங்குங்கள். 93ஆயினும், மக்கள் அதை பல குழுக்களாகப் பிரித்துவிட்டனர். ஆனால், அவர்கள் அனைவரும் நம்மிடமே திரும்புவார்கள். 94ஆகவே, எவர் நற்செயல் புரிகிறாரோ, அவர் முஃமினாகவும் இருந்தால், அவருடைய முயற்சிக்குரிய கூலி ஒருபோதும் மறுக்கப்படாது. நிச்சயமாக நாம் அதையெல்லாம் பதிவு செய்கிறோம்.

95நாங்கள் அழித்த எந்த சமூகமும் மீண்டும் தலைதூக்க முடியாது. 96யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் தடுப்பிலிருந்து வெளிவந்து, ஒவ்வொரு மேட்டிலிருந்தும் திரண்டு வரும் வரை. 97இப்போதே, உண்மையான வாக்குறுதி (நியாயத்தீர்ப்பு) நெருங்கிவிட்டது. அப்போது நிராகரிப்பவர்கள் உடனடியாக திகிலுடன் உற்று நோக்கி, 'ஐயோ! நாங்கள் நாசமானோம்! நாங்கள் இதைப்பற்றி உண்மையிலேயே அலட்சியமாக இருந்தோம். உண்மையில், நாங்கள் தவறிழைத்தோம்' என்று கதறுவார்கள். 98நிச்சயமாக நீங்கள் (நிராகரிப்பவர்களே) மற்றும் அல்லாஹ்வையன்றி நீங்கள் வணங்கும் எவையெல்லாம் நரகத்தின் எரிபொருளாவீர்கள். நீங்கள் அனைவரும் அதில் நுழைவீர்கள். 99அந்த சிலைகள் உண்மையான தெய்வங்களாக இருந்திருந்தால், அவை அதில் நுழைந்திருக்காது. ஆனால் அவை அனைத்தும் அங்கே நிரந்தரமாக சிக்கிக்கொள்ளும். 100அதில் அவர்கள் மூச்சுத்திணறிக் கொண்டிருப்பார்கள், மேலும் அவர்களால் கேட்க இயலாது.

101யாருக்கு நம்மிடமிருந்து நன்மைகள் முந்திவிட்டதோ, அவர்கள் நரகத்திலிருந்து வெகுதூரம் விலக்கி வைக்கப்படுவார்கள். 102அதன் சப்தத்தைக் கூட அவர்கள் கேட்க மாட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்கள் விரும்பியதை என்றென்றும் அனுபவிப்பார்கள். 103அந்த நாளின் பெரும் திகில் அவர்களைத் துயரப்படுத்தாது. மேலும், வானவர்கள் அவர்களை வரவேற்று, "இதுதான் உங்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட உங்கள் நாள்" என்று கூறுவார்கள். 104அந்நாளில், ஒரு சுருளேட்டைச் சுருட்டுவதைப் போன்று வானத்தை நாம் சுருட்டிவிடுவோம். முதலில் நாம் படைத்ததைப் போலவே, அவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்போம். இது நம்மிடமிருந்து ஒரு உண்மையான வாக்குறுதி. நாம் நிச்சயமாக நம் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவோம். 105நிச்சயமாக நாம் வேதங்களில் எழுதியுள்ளோம், (அதுபோலவே) மூல நூலிலும் எழுதியுள்ளோம்: 'என் நல்லடியார்கள் பூமியை மரபுரிமையாகப் பெறுவார்கள்.'

106நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் விசுவாசிகளுக்கு ஒரு நினைவூட்டலாகப் போதுமானது. 107(நபியே!) நாம் உம்மை அகிலத்தாருக்கு ஓர் அருளாகவே அன்றி அனுப்பவில்லை. 108கூறுவீராக: "எனக்கு அருளப்பட்டது இதுதான்: உங்கள் நாயன் ஒருவனே. ஆகவே நீங்கள் அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவீர்களா?" 109அவர்கள் புறக்கணித்தால், நீர் கூறுவீராக: "நான் உங்கள் அனைவருக்கும் சமமாக எச்சரிக்கை செய்துள்ளேன். நீங்கள் அச்சுறுத்தப்படும் காரியம் அருகிலா அல்லது தூரத்திலா என்று எனக்குத் தெரியாது." 110நீங்கள் வெளிப்படையாகக் கூறுவதையும், நீங்கள் மறைத்து வைப்பவற்றையும் அவன் நிச்சயமாக அறிவான். 111இந்த 'தாமதம்' உங்களுக்கு ஒரு சோதனையா, அல்லது 'சிறிது காலம் மட்டும்' வாழ்க்கையை அனுபவிக்க ஒரு வாய்ப்பா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. 112இறுதியில், நபி கூறினார்: 'என் இறைவனே! 'எங்களுக்கு இடையே' உண்மையுடன் தீர்ப்பளிப்பாயாக. மேலும் எங்கள் இறைவன் மகா கருணையாளன் - உங்கள் கூற்றுக்களுக்கு எதிராக நாங்கள் அவனது உதவியை நாடுகிறோம்.'