Introduction

Ta medyńska sura dotyczy zdarzenia, które miało miejsce w domu Proroka. Prorok (ﷺ) zwykł odwiedzać wszystkie swoje żony wieczorem. Zdarzyło się, że pozostał dłużej niż zwykle w domu Zajnab bint Dżahsz, gdzie poczęstowano go miodem — czymś, co bardzo lubił. Z zazdrości dwie inne żony (Hafsa i Aisza) umówiły się między sobą, aby powiedzieć Prorokowi (ﷺ), kiedy odwiedzi każdą z nich, że z jego ust wydobywa się nieprzyjemny zapach, wiedząc, że on (ﷺ) nie lubił nieprzyjemnych zapachów. Ostatecznie Prorok złożył przysięgę, że nigdy więcej nie zje miodu, i powiedział Hafsie, aby nikomu o tym nie mówiła. Ale ona powiedziała Aiszy, że ich plan zadziałał. Obie żony są subtelnie pouczone, aby uczyły się na przykładzie dwóch wierzących kobiet wspomnianych na końcu sury — Mariam i Asiji, żony Faraona — i wyciągnęły lekcję z losu żon Noego i Lota, które obie zostały zniszczone, mimo że były żonami proroków. W tej surze wzywa się wierzących, aby poprawili swoje postępowanie i szczerze pokutowali przed Allahem, aby zdobyć Jego wieczną nagrodę, natomiast niewierzący są ostrzegani przed strasznym losem. Los niewierzących jest szerzej opisany w następnej surze. W Imię Allaha — Najbardziej Współczującego, Najbardziej Miłosiernego