Al-Mumtaḥanah (Sura 60)

Ta medyńska sura została objawiona przed podbojem Mekki przez Proroka, po naruszeniu traktatu pokojowego, który poganie podpisali z muzułmanami w Hudajbijji. Pomimo rozkazów Proroka, aby utrzymać ten plan w tajemnicy, jeden z towarzyszy, Ḥâṭib ibn Abi Balta’ah, wysłał list ostrzegawczy do Mekkańczyków, mając nadzieję, że w zamian ochronią jego rodzinę – która wciąż przebywała w Mekce – na wypadek, gdyby muzułmanom nie udało się wejść do miasta. Wkrótce Prorok (ﷺ) otrzymał objawienie o tym, co uczynił Ḥâṭib. List został przechwycony, a Ḥâṭibowi później wybaczono. Mekka poddała się pokojowo muzułmanom, a jej mieszkańcy zostali ułaskawieni przez Proroka (ﷺ). Muzułmanie są pouczeni, aby być lojalnymi wobec Allaha i współwyznawców, idąc za przykładem Proroka Abrahama (ﷺ) (wersety 4-6). Wierzącym nie zabrania się uprzejmości wobec niemuzułmanów, o ile ci nie prześladują muzułmanów (wersety 8-9). Ta sura bierze swoją nazwę od sprawdzania wiary kobiet uciekających z Mekki, pytając je na przykład, czy wyemigrowały dla islamu, czy tylko po to, by rozstać się ze swoimi pogańskimi mężami (werset 10). Inne pouczenia dla wierzących są podane na końcu tej sury i na początku następnej sury. W Imię Allaha – Najbardziej Współczującego, Najbardziej Miłosiernego