Ṭâ-Hâ (Sura 20)

Wprowadzenie

Ponieważ Mojżesz (pokój z nim) i Adam (pokój z nim) zostali mimochodem wspomniani w poprzedniej surze, ich historie są tutaj przedstawione ze szczegółami. Ta mekkańska sura zapewnia Proroka (pokój z nim), że prawda zawsze zwycięża, nawet wobec najbardziej tyrańskiego sprzeciwu (w postaci Faraona), i że Allah jest w stanie otworzyć nawet najtwardsze serca (w postaci magów Faraona). Zarówno początek, jak i koniec sury podkreślają boską naturę Koranu jako źródła przewodnictwa i wiecznej błogości. Ci, którzy odwracają się od koranicznego napomnienia, są ostrzegani przed nieszczęściem na tym świecie i przerażającą karą w Dniu Sądu Ostatecznego. Prorokowi (pokój z nim) radzi się, aby szukał pocieszenia w cierpliwości i modlitwie wobec pogańskiego zaprzeczenia, które jest szczegółowo opisane na początku następnej sury. W Imię Allaha, Miłosiernego, Litościwego.