This translation is done through Artificial Intelligence (AI) modern technology. Moreover, it is based on Dr. Mustafa Khattab's "The Clear Quran".
Ṭâ-Hâ (Surah 20)
طه (Ta-Ha)
Makki SurahIntroduction
Ponieważ Mojżesz (pokój z nim) i Adam (pokój z nim) zostali mimochodem wspomniani w poprzedniej surze, ich historie są tutaj przedstawione ze szczegółami. Ta mekkańska sura zapewnia Proroka (pokój z nim), że prawda zawsze zwycięża, nawet wobec najbardziej tyrańskiego sprzeciwu (w postaci Faraona), i że Allah jest w stanie otworzyć nawet najtwardsze serca (w postaci magów Faraona). Zarówno początek, jak i koniec sury podkreślają boską naturę Koranu jako źródła przewodnictwa i wiecznej błogości. Ci, którzy odwracają się od koranicznego napomnienia, są ostrzegani przed nieszczęściem na tym świecie i przerażającą karą w Dniu Sądu Ostatecznego. Prorokowi (pokój z nim) radzi się, aby szukał pocieszenia w cierpliwości i modlitwie wobec pogańskiego zaprzeczenia, które jest szczegółowo opisane na początku następnej sury. W Imię Allaha, Miłosiernego, Litościwego.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
In the Name of Allah—the Most Compassionate, Most Merciful.
Przesłanie Koranu
1. Ṭâ-Hâ. 2. Nie objawiliśmy ci Koranu, o Proroku, aby cię trapić, 3. lecz jako przypomnienie dla bogobojnych. 4. Objawienie od Tego, który stworzył ziemię i wysokie niebiosa— 5. Miłosierny, który zasiadł na Tronie. 6. Do Niego należy to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi, i to, co jest pomiędzy nimi, i to, co jest pod ziemią. 7. Czy mówisz głośno, czy też szepczesz, On z pewnością wie, co jest tajemne i co jest jeszcze bardziej ukryte. 8. Allah – nie ma boga, jak tylko On. Do Niego należą Najpiękniejsze Imiona.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 1-8
Wielkie Spotkanie Mojżesza
9. Czy doszła do ciebie opowieść o Mojżeszu? 10. Kiedy zobaczył ogień, powiedział swojej rodzinie: „Zaczekajcie tutaj, bo dostrzegłem ogień. Być może przyniosę wam z niego pochodnię albo znajdę przy ogniu jakieś przewodnictwo.” 11. Lecz kiedy się do niego zbliżył, został zawołany: „O Mojżeszu! 12. Zaprawdę, to Ja. Ja jestem twoim Panem! Zatem zdejmij swoje sandały, bo jesteś w świętej dolinie Ṭuwa. 13. Wybrałem cię, więc słuchaj, co jest objawiane: 14. Zaprawdę, to Ja jestem. Ja jestem Allah! Nie ma boga oprócz Mnie. Więc czcij Mnie i ustanawiaj modlitwę dla Mojego wspominania. 15. Godzina z pewnością nadejdzie. Moją Wolą jest, aby ją ukryć, tak aby każda dusza mogła być nagrodzona według swoich wysiłków. 16. Więc niech ci, którzy w nią nie wierzą i podążają za swoimi żądzami, nie odwrócą cię od niej, bo inaczej zginiesz.’”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 9-16
Dwa Znaki dla Mojżesza
17. A co to jest w twojej prawej ręce, o Mojżeszu?” 18. To jest moja laska! Opieram się na niej, i nią strącam liście dla moich owiec, i mam w niej inne pożytki.” 19. Rzekł Allah: „Zrzuć to, o Mojżeszu!” 20. I uczynił tak, a wtedy — oto! — stało się wężem pełzającym. 21. Rzekł Allah: „Weź to i nie lękaj się. Przywrócimy to do jego poprzedniego stanu.” 22. I włóż rękę pod pachę, a wyjdzie biała, lśniąca, bez skazy, jako kolejny znak, 23. abyśmy ci ukazali niektóre z Naszych największych znaków. 24. Udaj się do Faraona, bo on prawdziwie przekroczył wszelkie granice.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 17-24
Mojżesz Modli się o Pomoc
25. Mojżesz modlił się: „Mój Panie! Rozszerz moją pierś, 26. i ułatw mi moją sprawę, 27. i rozwiąż węzeł z mojego języka, 28. aby ludzie zrozumieli moją mowę, 29. i ustanów mi pomocnika z mojej rodziny, 30. Aarona, mojego brata. 31. Wzmocnij mnie przez niego, 32. i uczyń go wspólnikiem w moim zadaniu, 33. abyśmy Ciebie wiele wielbili. 34. i wspominać Cię wiele, 35. albowiem zaprawdę Ty zawsze nad nami czuwałeś.” 36. Allah odpowiedział: „Wszystko, o co prosiłeś, zostało udzielone, o Mojżeszu!”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 25-36
Łaski Allaha dla Młodego Mojżesza
37. I z pewnością obdarzyliśmy cię łaską już wcześniej, 38. gdy natchnęliśmy twoją matkę takimi słowami: 39. „Włóż go do skrzyni, następnie wrzuć ją do rzeki. Rzeka wyrzuci ją na brzeg, i zabierze go (Faraon,) wróg Mój i jego.’ I obdarzyłem cię miłością ode Mnie (O Mojżeszu), abyś był wychowany pod Moim okiem. 40. Pamiętaj, kiedy twoja siostra przyszła i rzekła: „Czy mam wskazać ci kogoś, kto go nakarmi?” W ten sposób zjednoczyliśmy cię z twoją matką, aby jej serce zaznało ukojenia i aby nie smuciła się. (Później) zabiłeś człowieka (nieumyślnie), ale My wybawiliśmy cię od strapienia, jak również od innych prób, którym cię poddaliśmy. Potem przebywałeś przez wiele lat wśród ludu Madian. Potem przyszedłeś tutaj, zgodnie z przeznaczeniem, o Mojżeszu! 41. I wybrałem cię dla Mojej służby.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 37-41
Rozkazy dla Mojżesza i Aarona
42. Idźcie, ty i twój brat, z Moimi znakami i nie ustawajcie w wspominaniu Mnie. 43. Idźcie obaj do Faraona, bo on prawdziwie przekroczył wszelkie granice. 44. Mówcie do niego łagodnie, być może on się opamięta albo będzie się bał. 45. Obaj błagali: „Panie nasz! Boimy się, że on może szybko nas skrzywdzić albo będzie tyranizował.” 46. Allah zapewnił (ich): „Nie lękajcie się! Ja jestem z wami, słyszący i widzący. 47. Idźcie więc do niego i powiedzcie: „Zaprawdę, my obaj jesteśmy posłańcami od twego Pana, pozwól więc Dzieciom Izraela odejść z nami i nie uciskaj ich. Przyszliśmy do ciebie ze znakiem od twego Pana. A zbawienie będzie dla tego, kto pójdzie za przewodnictwem. 48. Zaprawdę, zostało nam objawione, że kara spadnie na tego, kto zaprzecza i odwraca się.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 42-48
Arogancja Faraona
49. Faraon zapytał: „Kto więc jest Panem was obydwu, o Mojżeszu?” 50. Odpowiedział: „Nasz Pan jest Tym, Który nadał każdej rzeczy jej kształt, a potem poprowadził.” 51. Zapytał Faraon: „A co z poprzednimi ludami?” 52. Odpowiedział: „Ta wiedza jest u mojego Pana w Księdze. Mój Pan nie błądzi ani nie zapomina.” 53. On jest Tym, który uczynił dla was ziemię łożem i wytyczył w niej dla was drogi, i spuszcza z nieba wodę, przez którą sprawia, że wyrastają różnego rodzaju rośliny, 54. jedzcie i paście wasze trzody. Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi posiadających rozsądek. 55. Z ziemi was stworzyliśmy, i do niej was zwrócimy, i z niej was ponownie wyprowadzimy.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 49-55
Wyzwanie
56. I z pewnością pokazaliśmy Faraonowi wszystkie Nasze znaki, lecz on je odrzucił i odmówił. 57. On powiedział: „Czy przyszedłeś, aby nas wypędzić z naszej ziemi swoją magią, o Mojżeszu?” 58. Z pewnością możemy cię spotkać podobną magią. Ustal więc dla nas termin, którego żaden z nas nie złamie, w centralnym miejscu.” 59. Mojżesz powiedział: „Wasz termin jest w Dzień Święta, i niech ludzie zbiorą się w połowie przedpołudnia.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 56-59
Ostrzeżenie Mojżesza
60. Faraon następnie się wycofał, uknuł swój spisek, po czym powrócił. 61. Mojżesz ostrzegł magów: „Biada wam! Nie zmyślajcie kłamstwa na Allaha, bo On zniszczy was karą. Ktokolwiek zmyśla, poniesie klęskę.” 62. Więc magowie spierali się w tej sprawie między sobą, rozmawiając potajemnie. 63. Oni doszli do wniosku: „Ci dwaj to tylko magowie, którzy chcą wypędzić was z waszej ziemi swoją magią i zniszczyć wasze najcenniejsze tradycje.” 64. Więc zorganizujcie swój plan, a następnie wystąpcie w doskonałych szeregach. A kto dziś zwycięży, ten z pewnością odniesie sukces.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 60-64
Mojżesz Zwycięża
65. Powiedzieli: „O Mojżeszu! Albo ty rzucisz, albo my będziemy pierwsi rzucać.” 66. Mojżesz odpowiedział: „Nie, wy rzucajcie pierwsi.” I nagle ich liny i laski wydały mu się — za sprawą ich magii — pełzające. 67. Zatem Mojżesz ukrył w sobie strach. 68. Uspokoiliśmy (go): „Nie lękaj się! To ty z pewnością będziesz górą. 69. Rzuć to, co masz w prawej ręce, a to pochłonie to, co oni stworzyli, bo to, co oni stworzyli, to nic innego jak sztuczka magiczna. A czarownicy nigdy nie odniosą sukcesu, gdziekolwiek by się udali.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 65-69
Czarownicy Stają się Wierzącymi
70. Więc magowie padli na twarz w pokłonie, oświadczając: „Wierzymy w Pana Aarona i Mojżesza.” 71. Faraon zagroził: „Jak śmiecie wierzyć w niego, zanim wam na to pozwolę? On musi być waszym mistrzem, który nauczył was magii. Z pewnością poobcinam wam ręce i nogi na krzyż i ukrzyżuję was na pniach palm. Naprawdę zobaczycie, czyja kara jest surowsza i bardziej trwała.” 72. Oni odpowiedzieli: „Na Tego, który nas stworzył! Nigdy nie przedłożymy ciebie nad jasne dowody, które do nas przyszły. Więc rób, co chcesz! Twoja władza obejmuje tylko (przemijające) życie tego świata.” 73. Zaprawdę, uwierzyliśmy w naszego Pana, aby On przebaczył nam nasze grzechy i tę magię, którą nas zmusiłeś uprawiać. A Bóg jest o wiele lepszy (w nagrodzie) i bardziej trwały (w karze).
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 70-73
Nagroda Niewierzących i Wierzących
74. Ktokolwiek przyjdzie do swojego Pana jako złoczyńca, z pewnością czeka go Piekło, gdzie nie będzie mógł ani żyć, ani umrzeć. 75. Lecz ktokolwiek przyjdzie do Niego jako wierzący, czyniąc dobro, będzie miał najwyższe stopnie: 76. Ogrody Wieczności, pod którymi płyną rzeki, w których będą przebywać na wieki. Taka jest nagroda dla tych, którzy się oczyszczają.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 74-76
Zagłada Faraona
77. I objawiliśmy Mojżeszowi: „Wyrusz z Moimi sługami (w nocy) i utwórz dla nich suchą drogę przez morze. Nie obawiaj się, że zostaniesz dogoniony, ani nie martw się (o utonięcie).” 78. Faraon ścigał ich ze swoimi wojskami — lecz jakże przytłaczające były wody, które ich pochłonęły! 79. I Faraon zwiódł swój lud i nie kierował nim właściwie.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 77-79
Łaski Allaha dla Izraelitów
80. O Dzieci Izraela! Ocaliliśmy was od waszego wroga i wyznaczyliśmy wam spotkanie po prawej stronie Góry Tur, i zesłaliśmy wam mannę i przepiórki, 81. (mówiąc:) „Jedzcie z dobrych rzeczy, którymi was zaopatrzyliśmy, ale nie przekraczajcie w nich granic, bo inaczej spadnie na was Mój gniew. A kogokolwiek dotknie Mój gniew, ten z pewnością jest zgubiony.” 82. Zaiste, Ja jestem Najbardziej Wybaczający temu, kto się nawróci, uwierzy i czyni dobro, a potem trwa na właściwym przewodnictwie.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 80-82
Złoty Cielec
83. Dlaczego przyszedłeś z takim pośpiechem przed swoim ludem, o Mojżeszu? 84. Oni są tuż za mną. I pospieszyłem do Ciebie, Panie mój, abyś był zadowolony. 85. Allah odpowiedział: „Zaprawdę, wystawiliśmy na próbę twój lud podczas twojej nieobecności, i Samiri wprowadził ich w błąd.” 86. Więc Mojżesz powrócił do swojego ludu, rozgniewany i zasmucony. Powiedział: „O mój ludu! Czyż wasz Pan nie dał wam dobrej obietnicy? Czy moja nieobecność była dla was zbyt długa? Albo czy pragnęliście, aby spadł na was gniew od waszego Pana, i dlatego złamaliście mi obietnicę?”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 83-86
Czciciele Cielca
87. Odpowiedzieli: „Nie złamaliśmy ci obietnicy z własnej woli, lecz zostaliśmy zmuszeni do niesienia ciężaru ozdób ludu, następnie wrzuciliśmy je (do ognia), i tak samo uczynił Samiri.” 88. Potem ulepił dla nich bożka cielca, który muczał. Powiedzieli: „To jest wasz bóg i bóg Mojżesza, ale Mojżesz zapomniał!” 89. Czyż nie widzieli, że on im nie odpowiadał, ani nie mógł ich ani ochronić, ani im przynieść korzyści?
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 87-89
Postawa Aarona
90. Aaron już wcześniej ich ostrzegał: „O mój ludu! Jesteście przez to tylko doświadczani, albowiem zaprawdę wasz Pan jest Najmiłosierniejszy. Więc podążajcie za mną i bądźcie posłuszni moim rozkazom.” 91. Odparli: „Nie przestaniemy go czcić, aż Mojżesz do nas nie wróci”. 92. Mojżesz zgromił (swojego brata): „O Aaronie! Co cię powstrzymało, kiedy widziałeś, jak błądzą, 93. przed podążaniem za mną? Jak mogłeś nie usłuchać moich rozkazów?” 94. Aaron błagał: „O synu mojej matki! Nie chwytaj mnie za brodę ani za włosy mojej głowy. Naprawdę obawiałem się, że powiesz: «Spowodowałeś podział wśród Dzieci Izraela i nie przestrzegałeś mojego słowa»”.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 90-94
Kara Samiriego
95. Wtedy Mojżesz zapytał: „Co zamierzałeś zrobić, o Samiri?” 96. On powiedział: „Ja widziałem to, czego oni nie widzieli, więc wziąłem garść (prochu) ze śladów kopyt (konia) posłańca-anioła (Gabriela), a następnie rzuciłem to (na uformowanego cielca). To jest to, do czego skusiła mnie moja niższa jaźń”. 97. Mojżesz powiedział: „Odejdź więc! I przez całe życie będziesz z pewnością wołał: ‘Nie dotykaj!’ Wtedy na pewno spotka cię los, którego nie unikniesz. Spójrz teraz na twojego boga, któremu się oddałeś: spalimy go, a potem rozrzucimy go doszczętnie w morzu.” 98. Wasz Bóg jest jeden – Allah. Nie ma boga poza Nim. On obejmuje wszystko wiedzą.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 95-98
Zaprzeczający Koranowi
99. W ten sposób opowiadamy tobie (O Proroku) niektóre historie z przeszłości. I z pewnością daliśmy ci Przypomnienie od Nas. 100. Ktokolwiek się od niego odwróci, z pewnością poniesie brzemię (grzechu) w Dniu Sądu Ostatecznego. 101. Ponosząc jego skutki na wieki. Jakże złe brzemię będą dźwigać w Dniu Zmartwychwstania! 102. (Strzeżcie się) Dnia, kiedy zostanie zadęta Trąba, i My zgromadzimy w tym Dniu bezbożnych, sinych na twarzach (z przerażenia i pragnienia). 103. Będą szeptać między sobą: „Nie pozostaliście dłużej niż dziesięć dni (na ziemi).” 104. My najlepiej wiemy, co oni powiedzą — najrozsądniejszy z nich powie: „Nie pozostaliście dłużej niż dzień.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 99-104
Góry w Dniu Sądu
105. I (jeśli) zapytają cię (O Proroku) o góry, (wtedy) powiedz: „Mój Pan zetrze je doszczętnie,” 106. pozostawiając ziemię równą i nagą, 107. bez widocznych zagłębień ani wzniesień.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 105-107
Ludzie w Dniu Sądu
108. Tego Dnia wszyscy podążą za wzywającym (na zgromadzenie), i nikt nie ośmieli się zboczyć. Wszystkie głosy umilkną przed Najmiłosierniejszym. Słychać będzie tylko szepty. 109. W Dniu tym żadne wstawiennictwo nie przyniesie korzyści, z wyjątkiem tych, którym zezwolił Najmiłosierniejszy i których słowa są Mu miłe. 110. On wie, co jest przed nimi i co jest za nimi, lecz oni nie mogą Go objąć swoją wiedzą. 111. I wszystkie oblicza skłonią się w pokorze przed Wiecznie Żywym, Samowystarczalnym. A ci, którzy dźwigają ciężar niesprawiedliwości, poniosą stratę. 112. Kto zaś czyni dobro i jest wierzący, ten nie będzie się obawiał niesprawiedliwości ani pomniejszenia (nagrody).
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 108-112
Koran
113. I tak zesłaliśmy go jako arabski Koran i zróżnicowaliśmy w nim ostrzeżenia, być może, aby oni uniknęli zła albo by to ich skłoniło do opamiętania. 114. Wywyższony jest Allah, Prawdziwy Król! Nie spiesz się z (recytowaniem) Koranu, zanim zostanie ci w pełni objawiony, i mów: „Panie mój! Pomnóż moją wiedzę.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 113-114
Szatan przeciwko Adamowi
115. A My już wcześniej zawarliśmy przymierze z Adamem, lecz on zapomniał, i nie znaleźliśmy w nim stanowczości. 116. I kiedy powiedzieliśmy aniołom: „Oddajcie pokłon Adamowi!” – oni wszyscy to uczynili, oprócz Iblîsa, który odmówił (z pychy). 117. Więc ostrzegliśmy: „O Adamie! Zaprawdę, on jest wrogiem dla ciebie i dla twojej żony. Niech więc on nie wypędzi was obojga z Ogrodu, bo wtedy będziesz cierpiał.” 118. Tutaj masz zagwarantowane, że nigdy nie będziesz głodny ani nagi, 119. ani nie będziesz cierpiał pragnienia ani upału.”
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 115-119
Pokusa
120. Lecz szatan szepnął mu, mówiąc: „O Adamie! Czy mam ci pokazać Drzewo Nieśmiertelności i królestwo, które nie przeminie?” 121. Zatem oboje zjedli z drzewa i wtedy ukazała się im ich nagość, i zaczęli okrywać się liśćmi z Raju. Tak więc Adam był nieposłuszny swojemu Panu i zbłądził. 122. Następnie jego Pan wybrał go, przyjął jego skruchę i pokierował go.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 120-122
Upadek
123. Allah powiedział: „Zejdźcie oboje stąd, jedni dla drugich wrogami. A kiedy przyjdzie do was ode Mnie przewodnictwo, to ktokolwiek pójdzie za Moim przewodnictwem, nie zbłądzi ani nie będzie nieszczęśliwy.” 124. A ktokolwiek odwróci się od Mojego Napomnienia, będzie miał z pewnością nędzne życie, a potem wskrzesimy go ślepego w Dniu Zmartwychwstania. 125. Zawołają: „O mój Panie! Dlaczego wskrzesiłeś mnie ślepego, chociaż widziałem?” 126. Allah odpowie: „Tak to jest! Jak Nasze znaki przyszły do ciebie, a ty je zaniedbałeś, tak i dzisiaj jesteś zaniedbany.” 127. W ten sposób nagradzamy każdego, kto przekracza granice i nie wierzy w objawienia swojego Pana. A kara życia ostatecznego jest o wiele surowsza i trwalsza.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 123-127
Ostrzeżenie dla Mekkańskich Pogan
128. Czyż nie jest dla nich jeszcze jasne, ile ludów zniszczyliśmy przed nimi, których ruiny wciąż mijają? Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi rozsądnych. 129. Gdyby nie wcześniejsze postanowienie od twojego Pana (O Proroku) i wyznaczony już termin, ich (natychmiastowa) zagłada byłaby nieunikniona.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 128-129
Rada dla Proroka
130. Więc bądź cierpliwy (O Proroku) wobec tego, co mówią. I wysławiaj chwałę twojego Pana przed wschodem słońca i przed zachodem słońca, i wysławiaj Go w godzinach nocy i na obu krańcach dnia, abyś mógł być zadowolony (z nagrody). 131. Niech twoje oczy nie łakną tego, czym pozwoliliśmy cieszyć się niektórym niewiernym; przemijającego blasku życia doczesnego, którym ich doświadczamy. Lecz zaopatrzenie twojego Pana (w życiu ostatecznym) jest o wiele lepsze i bardziej trwałe. 132. Nakazuj swojemu ludowi modlitwę i bądź w niej wytrwały. Nie prosimy cię o utrzymanie. To My zaopatrujemy ciebie. A ostateczny koniec jest (tylko) dla pobożnych.
Surah 20 - طه (Ṭâ-Hâ) - Verses 130-132
Ostrzeżenie dla Pogan
133. Mówią: „Gdyby tylko przyniósł nam znak od swojego Pana!” Czyż nie przyszło do nich (już) potwierdzenie tego, co jest w dawniejszych Pismach? 134. Gdybyśmy ich zniszczyli karą przed tym, z pewnością by powiedzieli: „Panie nasz! Gdybyś tylko posłał nam posłańca, poszlibyśmy za Twoimi objawieniami, zanim zostaliśmy upokorzeni i okryci hańbą.” 135. Powiedz: „Każdy (z nas) czeka, więc czekajcie! Wkrótce poznacie, kto jest na Drodze Prostej i jest prowadzony.”