Łupy

1Pytają cię, o Proroku, o zdobycze wojenne. Powiedz: „Ich podział należy do Allaha i Jego Posłańca. Więc bójcie się Allaha, zawrzyjcie pokój między sobą i bądźcie posłuszni Allahowi i Jego Posłańcowi, jeśli jesteście prawdziwymi wierzącymi”. 2Prawdziwi wierzący to tylko ci, których serca drżą, kiedy wspomina się Allaha, których wiara wzrasta, kiedy recytuje się im Jego objawienia, i którzy pokładają ufność w swoim Panu. 3To ci, którzy odprawiają modlitwę (salat) i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy. 4To są prawdziwi wierzący. Będą mieli wysokie stopnie, przebaczenie i hojne zaopatrzenie od swojego Pana.

5Podobnie, gdy twój Pan wyprowadził cię (O Proroku) z twojego domu dla słusznej sprawy, niektórzy z wierzących byli całkowicie przeciwni walce. 6Spierali się z tobą o prawdę, po tym jak stała się ona jasna, jakby byli pędzeni na śmierć z szeroko otwartymi oczami. 7Pamiętajcie, o wierzący, gdy Allah obiecał dać wam kontrolę nad jednym z dwóch celów. Pragnęliście zdobyć cel nieuzbrojony. Lecz Allah chciał potwierdzić prawdę Swoimi Słowami i wykorzenić niewiernych; 8aby umocnić prawdę i zetrzeć fałsz, choćby nie wiem jak bardzo źli byli temu przeciwni. 9Pamiętajcie, gdy wołaliście do waszego Pana o pomoc, On odpowiedział: "Wspomogę was tysiącem aniołów, a za nimi pójdą następni." 10Allah uczynił swoje wsparcie jedynie dobrą nowiną i pocieszeniem dla waszych serc. Zwycięstwo pochodzi jedynie od Allaha. Zaprawdę, Allah jest Wszechmocny i Mądry. 11Pamiętajcie, gdy zesłaliśmy na was drzemkę, dając wam poczucie spokoju. I zesłał z nieba deszcz, aby was oczyścić, uwolnić was od podszeptów szatana, umocnić wasze serca i uczynić wasze kroki pewnymi. 12Pamiętaj, o Proroku, gdy twój Pan objawił aniołom: "Zaprawdę, jestem z wami. Umocnijcie więc wierzących. Ja wrzucę przerażenie w serca niewiernych. Uderzcie więc ich po karkach i uderzcie ich po palcach." 13To dlatego, że sprzeciwili się Allahowi i Jego Posłańcowi. A ktokolwiek sprzeciwia się Allahowi i Jego Posłańcowi, niech wie, że Allah jest zaprawdę surowy w karaniu. 14To jest to, na co zasłużyliście, więc smakujcie to! A ponadto, niewierni będą cierpieć karę Ognia.

15O wy, którzy wierzycie! Kiedy spotykacie niewiernych w bitwie, nie odwracajcie się plecami. 16A ktokolwiek uczyni to w tym dniu – chyba że jest to manewr wojenny lub powrót do własnego oddziału – ściągnie na siebie gniew Allaha, a jego schronieniem będzie Gehenna. Jakże nieszczęsne to miejsce przeznaczenia! 17To nie wy ich zabiliście, lecz to Allah ich zabił. I to nie ty rzuciłeś, lecz to Allah rzucił, aby wyświadczyć wierzącym piękną łaskę. Zaprawdę, Allah jest Słyszący, Wszechwiedzący. 18A także, Allah udaremni podstępy niewiernych. 19Jeśli szukacie rozstrzygnięcia, oto ono przyszło do was. A jeśli przestaniecie, będzie to dla was lepsze. Lecz jeśli powrócicie, My powrócimy. I wasze wojska – choćby były liczne – nie pomogą wam w niczym. Zaprawdę, Allah jest z wierzącymi. 20O wy, którzy wierzycie! Bądźcie posłuszni Allahowi i Jego Posłańcowi i nie odwracajcie się od Niego, kiedy słyszycie Jego wezwanie. 21Nie bądźcie jak ci, którzy mówią: „Słyszymy”, lecz nie słuchają. 22Zaprawdę, najgorszymi ze stworzeń w oczach Allaha są ci, którzy nie wierzą, którzy są głusi i niemi, i nic nie rozumieją. 23Gdyby Allah znalazł w nich jakiekolwiek dobro, sprawiłby, że usłyszeliby. Lecz nawet gdyby sprawił, że usłyszeliby, odwróciliby się obojętnie.

24O wy, którzy wierzycie! Odpowiedzcie Allahowi i Jego Posłańcowi, kiedy on wzywa was do tego, co daje wam życie. I wiedzcie, że Allah staje między człowiekiem a jego sercem i że do Niego wszyscy zostaniecie zebrani na sąd. 25Strzeżcie się próby, która nie dotknie tylko tych, którzy czynią zło spośród was. I wiedzcie, że Allah jest srogi w karaniu. 26Pamiętajcie, kiedy byliście nieliczni i uciskani na ziemi, zawsze obawiając się ataków waszego wroga, wtedy On dał wam schronienie, wspomógł was Swoją pomocą i zaopatrzył was w dobre rzeczy, być może będziecie wdzięczni. 27O wy, którzy wierzycie! Nie zdradzajcie Allaha i Posłańca i nie zdradzajcie waszych powierzeń umyślnie. 28I wiedzcie, że wasze bogactwa i wasze dzieci są jedynie próbą i że u Allaha jest wielka nagroda. 29O wy, którzy wierzycie! Jeśli będziecie bogobojni wobec Allaha, On da wam zdolność rozróżniania (prawdy od fałszu), odpuści wam wasze złe czyny i przebaczy wam. A Allah jest Właścicielem wielkiej łaski.

30I pamiętaj, o Proroku, kiedy niewierni spiskowali, aby cię schwytać, zabić lub wypędzić. Oni knuli plany, lecz Allah również knuł plany. A Allah jest najlepszym z planujących. 31Kiedy recytowane są im Nasze objawienia, mówią z pychą: „Już słyszeliśmy to. Gdybyśmy chcieli, z łatwością stworzylibyśmy coś podobnego. Ten Koran to tylko zbiór baśni!” 32I kiedy zażądali: „O Allahu! Jeśli to jest rzeczywiście prawda od Ciebie, to ześlij na nas kamienie z nieba albo ześlij nam jakąś bolesną karę.” 33Lecz Allah nigdy by ich nie ukarał, dopóki ty, o Proroku, żyjesz wśród nich. I nie ukarałby ich, gdyby prosili o przebaczenie. 34Lecz dlaczego Allah nie miałby ich ukarać, kiedy oni powstrzymują innych od Świętego Meczetu, chociaż nie zasługują na to, by być jego opiekunami? Tylko ci, którzy pamiętają o Allahu, zasługują na to, by być jego opiekunami, lecz większość bałwochwalców nie zdaje sobie z tego sprawy. 35Ich modlitwa przy Świętym Domu jest tylko gwizdaniem i klaskaniem. Zatem zakosztujcie kary za waszą niewiarę.

36Zaprawdę, niewierni wydają swoje bogactwa, aby odwieść innych od Drogi Allaha. Będą nadal wydawać, aż do żalu. Potem zostaną pokonani, a ci niewierni zostaną wpędzeni do Piekła. 37Aby Allah mógł oddzielić złych od dobrych. On zgromadzi złych wszystkich razem, a następnie wrzuci ich do Dżehennem. Oni są prawdziwymi przegranymi. 38Powiedz niewiernym, że jeśli porzucą niewiarę, ich przeszłość zostanie przebaczona. Lecz jeśli będą kontynuować, to mają już przykład w tych, którzy zostali zgładzeni przed nimi. 39Walczcie z nimi, jeśli was zaatakują, aż nie będzie więcej prześladowania, a wiara będzie całkowicie w Allahu. Lecz jeśli zaprzestaną, to Allah prawdziwie widzi, co czynią. 40A jeśli odmówią, to wiedzcie, że Allah jest waszym Opiekunem. Jakże wspaniały Opiekun, i jakże wspaniały Pomocnik!

41Wiedzcie, że cokolwiek zdobędziecie, jedna piąta należy do Allaha i Posłańca, jego bliskich krewnych, sierot, biednych i podróżnych w potrzebie, jeśli wierzycie w Allaha i w to, co objawiliśmy Naszemu słudze w Dniu Rozróżnienia — w dniu, kiedy spotkały się dwa wojska pod Badr. A Allah ma władzę nad każdą rzeczą. 42Pamiętajcie, kiedy byliście po bliższej stronie doliny, a wasz wróg po stronie dalszej, a karawana była poniżej was. Nawet gdybyście umówili się na spotkanie, z pewnością byście je przegapili. Lecz spotkaliście się, aby Allah doprowadził do czegoś, co już było zaplanowane — aby ci, którzy mieli zginąć, zginęli po jasnym dowodzie, i aby ci, którzy mieli żyć, żyli po jasnym dowodzie. Zaprawdę, Allah słyszy i wie wszystko. 43Pamiętaj, Proroku, kiedy Allah ukazał ci ich we śnie jako nielicznych. Gdyby ukazał ci ich jako licznych, z pewnością stracilibyście ducha i spieralibyście się o walkę. Lecz Allah was przed tym uchronił. Zaprawdę, On najlepiej wie, co kryje się w sercach. 44A kiedy stanęliście naprzeciw siebie, Allah uczynił ich nielicznymi w waszych oczach i uczynił was nielicznymi w ich oczach, aby Allah doprowadził do czegoś, co już było zaplanowane. I do Allaha powrócą wszystkie sprawy.

45O wy, którzy wierzycie! Kiedy spotykacie wroga, bądźcie niezłomni i często wspominajcie Allaha, abyście odnieśli sukces. 46Bądźcie posłuszni Allahowi i Jego Posłańcowi i nie spierajcie się między sobą, bo stracilibyście odwagę i siłę. Bądźcie cierpliwi! Zaprawdę, Allah jest z tymi, którzy są cierpliwi. 47Nie bądźcie jak ci Mekkańczycy, którzy wyniośle opuścili swoje domy, tylko po to, by się popisać i aby odwrócić innych od Drogi Allaha. A Allah jest w pełni świadomy tego, co czynią. 48I kiedy szatan upiększył im ich czyny i powiedział: „Nikt was dzisiaj nie pokona. Zaprawdę, jestem po waszej stronie.” Lecz kiedy spotkały się dwa wojska, uciekł i zawołał: „Nie mam z wami absolutnie nic wspólnego. Widzę to, czego wy nie widzicie. Zaprawdę, boję się Allaha, ponieważ Allah jest surowy w karaniu.” 49I kiedy obłudnicy i ci, w których sercach była choroba, powiedzieli: „Tych wierzących zwiodła ich wiara.” Lecz ktokolwiek zaufa Allahowi, zaprawdę, Allah jest Potężny i Mądry.

50Gdybyś tylko widział, gdy aniołowie zabierają dusze niewierzących, bijąc ich po twarzach i plecach, mówiąc: „Skosztujcie kary ognia!” 51To z powodu tego, co uczyniliście. A Allah nigdy nie jest niesprawiedliwy wobec Swojego stworzenia. 52Ich los będzie podobny do losu ludu Faraona i tych, którzy byli przed nimi — wszyscy oni odrzucili znaki Allaha, więc Allah zniszczył ich za ich grzechy. Allah jest zaprawdę Potężny i surowy w karaniu. 53To dlatego, że Allah nigdy nie odebrałby Swojej łaski ludowi, dopóki oni nie zmienią swojej wiary. Zaprawdę, Allah słyszy i wie wszystko. 54Ponownie, ich los będzie podobny do losu ludu Faraona i tych, którzy byli przed nimi — wszyscy oni odrzucili znaki swojego Pana, więc My zniszczyliśmy ich za ich grzechy i zatopiliśmy lud Faraona. Wszyscy oni czynili zło. 55Zaprawdę, najgorsi ze wszystkich stworzeń w oczach Allaha są ci, którzy trwają w niewierze i nigdy nie uwierzą. 56Ci, z którymi ty, o Proroku, zawarłeś traktaty pokojowe, lecz oni łamią je za każdym razem, nie obawiając się konsekwencji. 57Jeśli kiedykolwiek ponownie spotkasz ich w bitwie, uczyń z nich tak straszny przykład, aby ci, którzy ośmielą się pójść w ich ślady, zastanowili się dwa razy. 58A jeśli obawiasz się zdrady ze strony jakichś ludzi, odpowiedz, publicznie wypowiadając im traktat pokojowy. Zaprawdę, Allah nie miłuje zdrajców.

59Niech ci niewierni, którzy przeżyli Badr, nie myślą, że są poza zasięgiem. Nie będzie dla nich ucieczki. 60Przygotujcie przeciwko nim, co tylko możecie, z siły i koni bojowych, aby przestraszyć wrogów Allaha i waszych wrogów, jak również innych, których wy nie znacie, lecz zna ich Allah. Cokolwiek wydacie na drodze Allaha, zostanie wam w pełni zwrócone i nie zostanie wam umniejszona żadna nagroda. 61Jeśli wróg skłania się ku pokojowi, to zawrzyjcie z nimi pokój. I zaufajcie Allahowi. Zaprawdę, On sam słyszy i wie wszystko. 62Lecz jeśli ich zamiarem jest tylko zwieść was, to Allah z pewnością wam wystarczy. On jest Tym, który wsparł was Swoją pomocą i wiernymi, 63I On zjednoczył ich serca. Nawet gdybyście wydali wszystko, co jest na ziemi, nie zdołalibyście zjednoczyć ich serc. Lecz Allah ich zjednoczył. Zaprawdę, On jest Wszechmocny, Wszechmądry. 64Jeszcze raz, O Proroku! Wystarczy ci Allah i wiernym, którzy podążają za tobą. 65O Proroku! Zachęcaj wiernych do walki. Jeśli będzie dwudziestu spośród was, którzy wytrwają, pokonają dwustu. A jeśli będzie stu spośród was, pokonają tysiąc niewiernych, ponieważ oni są ludem, który nie rozumie. 66Teraz Allah ulżył wam w brzemieniu, wiedząc, że jest w was pewna słabość. Tak więc, jeśli będzie stu spośród was, którzy wytrwają, pokonają dwustu. A jeśli będzie tysiąc, pokonają dwa tysiące, za pozwoleniem Allaha. A Allah jest z cierpliwymi.

67Nie godzi się prorokowi brać jeńców, dopóki nie zmiażdży całkowicie swoich wrogów. Wy, wierzący, dążyliście do małych zysków tego świata, podczas gdy celem Allaha dla was jest Życie Przyszłe. Allah jest Wszechmocny i Mądry. 68Gdyby nie wcześniejsza decyzja Allaha, bylibyście z pewnością ukarani straszną karą za to, co wzięliście. 69Lecz teraz wolno wam cieszyć się tymi dobrymi, czystymi zdobyczami. I pamiętajcie o Allahu. Zaprawdę, Allah jest Przebaczający i Litościwy. 70O Proroku! Powiedz jeńcom, których wzięliście: „Jeśli Allah znajdzie dobro w waszych sercach, da wam coś lepszego niż to, co zostało wam zabrane, i przebaczy wam. Allah jest Przebaczający i Litościwy.” 71Lecz jeśli ich zamiarem jest tylko zdradzić ciebie, O Proroku, to próbowali zdradzić Allaha wcześniej. Lecz On dał ci władzę nad nimi. A Allah ma doskonałą wiedzę i mądrość.

72Ci, którzy uwierzyli, wyemigrowali i poświęcili swój majątek i życie na drodze Allaha, jak również ci, którzy udzielili im schronienia i pomocy – oni wszyscy są dla siebie nawzajem opiekunami. Co do tych, którzy uwierzyli, ale nie wyemigrowali, nie macie wobec nich żadnego zobowiązania, dopóki nie wyemigrują. Lecz jeśli poproszą was o pomoc w wierze (przeciwko prześladowaniom), waszym obowiązkiem jest im pomóc, z wyjątkiem przeciwko ludowi, z którym macie umowę pokojową. A Allah widzi, co czynicie. 73Co do niewiernych, oni są dla siebie nawzajem opiekunami. Jeśli wy (wierzący) nie będziecie postępować tak samo, nastanie wielkie prześladowanie i zepsucie na ziemi. 74Ci, którzy uwierzyli, wyemigrowali i poświęcili się na drodze Allaha, i ci, którzy udzielili im schronienia i pomocy – oni są prawdziwymi wierzącymi. Oni otrzymają przebaczenie i hojne zaopatrzenie. 75A ci, którzy później uwierzyli, wyemigrowali i poświęcili się tak jak wy – oni również są z wami. Lecz teraz tylko bliscy krewni mają prawo dziedziczyć po sobie nawzajem, tak jak to zostało zapisane przez Allaha. Zaprawdę, Allah ma pełną wiedzę o wszystkim.