Szczegółowo Wyjaśnione

Bałwochwalcy są krytykowani za odwracanie się od prawdy, znieważanie Koranu i odrzucanie Stwórcy niebios i ziemi.

Zaprzeczający są ostrzegani, że ich własne organy będą świadczyć przeciwko nim w Dniu Sądu.

Ludy Ad i Samud zostały zniszczone za ich pychę i niewdzięczność.

Ludzie powinni czcić Stwórcę, a nie stworzenie.

Koran jest objawieniem od Allaha.

Wspaniałość stworzenia dookoła nas powinna nas prowadzić do wiary w Wielkiego Stwórcę.

Zapytali przywódcę religijnego, czy chce powiedzieć ostatnie słowo, a on modlił się: 'Boże! Ratuj mnie!' Następnie pociągnęli za linę, a ostrze opadło, ale zatrzymało się w połowie drogi, zanim dotarło do jego szyi. Tłum krzyknął: 'To znak od Boga. Uwolnijcie go.' Więc przywódca religijny został uwolniony.

Następnie przyszła kolej na naukowca. Kiedy umieścili go na maszynie, zaczął argumentować: 'Ludzie! Nigdy nie powinniście byli wypuszczać tego przywódcy religijnego. Bóg nie istnieje; nie ma tu żadnego cudu.' Zapytali: 'Jak wytłumaczysz fakt, że ostrze się zatrzymało--' Ale on przerwał i kontynuował argumentację: 'Słuchajcie mnie, głupcy! Mam na to naukowe wyjaśnienie. Jeśli spojrzycie w górę, zobaczycie, że lina jest splątana. To wszystko!'

Powiedzieli: 'Jesteś pewien?' A on odpowiedział z pewnością: 'Oczywiście! Nie potrzebujemy Boga. Nauka może wszystko wyjaśnić.' Powiedzieli: '`Sans problème` (nie ma problemu)!' Naprawili linę, a potem ostrze opadło z łatwością. Naukowiec wygrał spór, ale stracił głowę!

Mekkańscy bałwochwalcy byli bardzo źli, ponieważ niektórzy wpływowi ludzie zaczęli przyjmować islam. Zgodzili się wysłać jednego ze swoich przywódców, imieniem Otbah, do Proroka (ﷺ), aby przekonać go do porzucenia jego misji. Otbah przyszedł do niego, gdy ten siedział sam przy Kaabie, i rzekł: „Mój bratanku! Wiesz, jak wysoki status ma twoja rodzina wśród nas. Ale podzieliłeś naszą społeczność i przedstawiłeś naszych bożków w złym świetle.”

Kontynuował: „Nie chcę, aby miecze zostały wyciągnięte i abyśmy zaczęli walczyć ze sobą. Jeśli robisz to dla pieniędzy, uczynimy cię najbogatszym z nas. Jeśli robisz to dla władzy, uczynimy cię naszym królem. A jeśli robisz to, ponieważ dżinny zaburzyły ci umysł, sprowadzimy ci najlepszego lekarza!”

Kiedy skończył, Prorok (ﷺ) rzekł: „Skończyłeś, o Abu Al-Walidzie?” On rzekł: „Tak.” Prorok (ﷺ) rzekł: „Teraz pozwól mi odpowiedzieć.” On rzekł: „Cały jestem słuch!” Wtedy Otbah założył ręce za plecy i zaczął uważnie słuchać. Prorok (ﷺ) recytował od początku tej sury.

Kiedy doszedł do wersetu 13, który mówi o potężnym gromie, który zniszczył ludy Ad i Samud, Otbah wpadł w panikę i błagał go, aby przestał. Wiedział, że Prorok (ﷺ) zawsze mówił prawdę, więc obawiał się, że mekkańscy odrzucający (prawdę) zostaną zniszczeni przez podobny grom. Kiedy wrócił do bałwochwalców, poradził im, aby zostawili Mahometa (ﷺ) w spokoju. Argumentował: „Jestem pewien, że jego przesłanie pewnego dnia stanie się czymś ważnym. Jeśli tak się stanie, wtedy jego sukces będzie waszym sukcesem. Ale jeśli mu się nie powiedzie, wtedy nic nie stracicie.” Jednakże, nie spodobała im się jego rada, więc rzekł: „Wasza wola.”

Wiele rzeczy możemy się nauczyć z tego dialogu, kiedy z kimś debatujemy: przede wszystkim, Prorok (ﷺ) i Utba debatowali o czymś bardzo ważnym – o fakcie, że Allah jest Jedyny. Zatem nie była to jedynie przypadkowa, bezsensowna debata.

Niektóre z lekcji płynących z tego dialogu to: Utba zaczął od powiedzenia czegoś pozytywnego o Proroku (ﷺ), nazywając go „mój bratanku” i przypominając mu o wysokiej pozycji jego rodziny. Prorok (ﷺ) nigdy mu nie przerywał, mimo że Utba mówił rzeczy, z którymi się nie zgadzał.

Kiedy Utba skończył mówić, Prorok (ﷺ) zapytał, czy ma coś jeszcze do powiedzenia. Upewnił się również, że Utba chce wysłuchać jego odpowiedzi. Prorok (ﷺ) zwrócił się do Utby, używając imienia jego najstarszego syna, „Abu Al-Walid”, na znak szacunku. Utba założył ręce za plecy, aby okazać zainteresowanie tym, co Prorok (ﷺ) miał do powiedzenia. Nie przerywał Prorokowi (ﷺ).

Prorok (ﷺ) nie wygłosił długiej mowy. Zamiast tego, wybrał recytację potężnych wersetów, które wywarły wpływ na Utbę. Powodem, dla którego ludzie nigdy nie dochodzą do porozumienia podczas debaty, jest to, że nawet się nawzajem nie słuchają. Albo przerywają, krzyczą, albo przygotowują argument, nawet nie wysłuchawszy całej odpowiedzi.

Z powyższej historii bardzo jasno wynika, że Prorok (ﷺ) bronił swoich przekonań, kiedy Utba (i inni bałwochwalcy) próbowali go przekupić. Oferowano mu pieniądze i władzę, ale odmówił, ponieważ wierzył w swoją misję. Powinniśmy uczyć się od Proroka (ﷺ), broniąc naszych wartości i zasad. Jeśli ludzie szczerze nie bronią czegoś, łatwo ulegną wszystkiemu.

Szejtan powiedział: „Zostaw drzewo w spokoju. Jeśli je czczą, to nie zaszkodzi tobie”. Mężczyzna powiedział: „Nie. Allah nie jest zadowolony z tego, co robią”. Szejtan powiedział: „Walczmy”. Mężczyzna z łatwością go powalił. Szejtan powiedział mu łamiącym się głosem: „Zawrę z tobą umowę: nie ścinaj go, a każdego ranka znajdziesz jednego złotego dinara pod swoją poduszką”. Mężczyzna zapytał: „Kto mi go da?”. Szejtan powiedział: „Obiecuję, że ja”. Więc mężczyzna przyjął umowę i poszedł do domu.

Rzeczywiście, rano mężczyzna znalazł dinara pod swoją poduszką. Trwało to przez miesiąc. Ale pewnego dnia obudził się i nic nie znalazł. Mężczyzna rozgniewał się i postanowił ściąć drzewo. Ponownie Szejtan podszedł do niego w postaci człowieka i zapytał: „Co ty robisz?”. Mężczyzna powiedział: „Ścinam to drzewo, ponieważ ludzie czczą je zamiast Allaha”. Szejtan powiedział: „Nie, nie ścinasz go. Walczmy”. Tym razem Szejtan powalił mężczyznę.

Mężczyzna był w szoku. Zapytał: „Jak to możliwe, że tym razem mnie pokonałeś, mimo że ostatnim razem ja pokonałem ciebie?”. Szejtan powiedział: „To bardzo proste. Ostatnim razem byłeś zły dla Allaha, ale tym razem byłeś zły dla dinara!”.

Ktoś może zapytać: „Jeśli Koran zawsze mówi, że Allah stworzył niebiosa i ziemię w sześć dni, to dlaczego suma w poniższym fragmencie wynosi osiem, a nie sześć dni?” Aby odpowiedzieć na to pytanie, musimy zrozumieć, że ta sura podaje pewne szczegóły, które nie są wspomniane w żadnej innej surze, takie jak proces tworzenia wszechświata.

Allah nie potrzebuje czasu na tworzenie — On stwarza wszystko w mgnieniu oka słowem „kun” (Bądź!). Jednakże, gdy nadszedł rozkaz, wszechświat rozwijał się przez sześć niebiańskich dni (nie nasze 24-godzinne dni). Ziemia rozwijała się przez dwa dni, a następnie zasoby rozwijały się przez cztery dni od początku stworzenia (wliczając pierwsze dwa dni), aby pokazać nam, że rozwój był ciągły, a nie przerwany.

W Dniu Sądu, kiedy bezbożni zobaczą swoje złe uczynki w swoich księgach, będą protestować, że aniołowie zapisali rzeczy, których nie popełnili! Oni już wiedzą, że popełnili te grzechy, ale chcą tylko uratować się przed straszliwą karą Ognia.

Allah zapyta ich: „Jesteście pewni, że tego nie zrobiliście?” Bezbożni odpowiedzą: „Oczywiście, że nie!” Wtedy Allah zapyta ich: „Zapytajmy waszych sąsiadów.” Bezbożni powiedzą: „Nie, oni wszyscy są kłamcami.” Allah zapyta ponownie: „A co z waszymi rodzinami i krewnymi?” Oni powiedzą: „Oni też są kłamcami.” Allah zapyta: „Kogo zatem akceptujecie jako świadków?” Odpowiedzą: „Akceptujemy tylko świadków spośród nas samych.”

Wtedy Allah zapieczętuje ich usta, aby nie mogli już mówić. Wtedy ich własne organy będą świadczyć przeciwko nim, a bezbożni zostaną wrzuceni do Ognia.

Allah wezwał bałwochwalców, aby stworzyli coś podobnego do Koranu lub przynajmniej znaleźli w nim błąd. Lecz ponieśli sromotną porażkę. Wiedzieli, że nie mogą zakwestionować Koranu logiką. Mieli jednak duży problem: wielu ludzi było poruszonych recytacją Proroka (ﷺ) i w końcu przyjęło islam. Aby upewnić się, że jego recytacja nie dotrze do uszu ludzi (a ostatecznie do ich serc), mówili sobie nawzajem, aby nie słuchali Koranu.

Stosowali różne taktyki, takie jak robienie dużo hałasu, aby nikt nie mógł tego usłyszeć, krzyczenie na Mahometa (ﷺ), aby nie mógł skupić się na tym, co recytował, wyśmiewanie jego recytacji, klaskanie i gwizdanie oraz przeklinanie jego i Koranu.

Koran porusza serce. Dlatego istnieje wiele historii ludzi, którzy przyjęli islam po wysłuchaniu kilku wersetów, a nawet jednego wersetu. Na przykład, 'Othman ibn Maz'oon (R.A.) powiedział, że islam wszedł do jego serca, gdy usłyszał werset 16:90 od Proroka (ﷺ).

Jak wspomnieliśmy w Surze 52, Jubair ibn Mut'im (R.A.) nie był muzułmaninem, gdy po raz pierwszy usłyszał Proroka (ﷺ) recytującego wersety 35-36 podczas `salat`. Powiedział, że był tak poruszony tymi wersetami, że jego serce niemal wyskoczyło z piersi. W końcu przyjął islam.

'Omar ibn Al-Khattab (R.A.) przyjął islam po przeczytaniu kilku wersetów z początku Sury 20. At-Tufail ibn 'Amr (R.A.) przyjął islam z powodu Sur 112, 113 i 114. Nawet grupa `dżinów` przyjęła islam, gdy tylko usłyszała Proroka (ﷺ) recytującego niektóre wersety Koranu, zgodnie z Surą 72.

Allah mówi nam, że jeśli chcemy, aby Koran poruszył nasze serca, to musimy uważnie słuchać i zastanawiać się nad jego wspaniałym przesłaniem i mądrością (50:37).

Brat dał mu angielskie tłumaczenie Koranu. Zaczął je czytać ze swoją żoną i ostatecznie oboje przyjęli islam, alhamdulillah. Wysłał mi tę wiadomość, aby powiedzieć, że tłumaczenie, które otrzymał od brata, to było The Clear Quran. Powiedział, że on i jego żona teraz uczą innych o pięknie islamu.

Lekarz współczuł mu i powiedział: "Pozwolę sobie zbadać pana ucho." Lekarz był zaskoczony, widząc trzy tabletki wepchnięte w ucho pacjenta! Mimo że lekarz przepisał pacjentowi właściwe lekarstwo, pacjent użył go w niewłaściwy sposób.

Ktoś może zapytać: „Wspomniałeś historie ludzi, którzy przyjęli islam z powodu jednego wersetu lub kilku wersetów. Jak możemy połączyć się z Koranem w taki sposób, w jaki oni to zrobili?” Być może śmiałeś się, czytając historię o pacjencie, który źle użył lekarstwa. Wierzcie lub nie, wielu z nas robi to samo z Koranem.

Allah mówi (17:82), że objawił Koran jako `shifa` (uzdrowienie). Oznacza to, że Koran może rozwiązać wszystkie nasze problemy. Obejmuje on wszystkie aspekty życia jednostki, rodziny i społeczeństwa. Problem polega na tym, że wielu ludzi traktuje Koran jako księgę umarłych, czytając go lub słuchając tylko wtedy, gdy ktoś umrze, chociaż Allah mówi w Surze Ja-Sin, że Koran jest dla „tych, którzy są prawdziwie żywi” (36:70).

Niektórzy ludzie umieszczają kopię Koranu w swoim samochodzie, myśląc, że ochroni ich to przed kradzieżą i wypadkami. Niektórzy oprawiają wersety w kaligrafii i wieszają je na ścianie, tylko po to, by ich salony ładnie wyglądały. A niektórzy otwierają losowe strony i podejmują decyzję na podstawie pierwszego wersetu, który zobaczą.

Ale nie z tego powodu Allah objawił Koran Swojemu ostatniemu posłańcowi (ﷺ). Naszym obowiązkiem jest nawiązanie osobistej więzi z Księgą Allaha poprzez jej czytanie i zrozumienie, zapamiętywanie jej, jeśli to możliwe, refleksję nad nią i stosowanie jej w naszym życiu.

Prorok (ﷺ) znał i rozumiał ludzi, i przemawiał do nich w sposób dla nich idealny. Musiało to wymagać wiele umiejętności, mądrości i cierpliwości. W swojej słynnej książce „Jak zdobywać przyjaciół i zjednywać sobie ludzi” amerykański pedagog Dale Carnegie podaje wskazówkę: kiedy idzie na ryby, zakłada na haczyk robaki, a nie truskawki z bitą śmietaną, oferując rybom to, czego one chcą, a nie to, czego on sam chce. Następnie pyta: „Dlaczego nie zastosować tego samego zdrowego rozsądku, gdy łowimy ludzi?”

W 2003 roku, kiedy po raz pierwszy przeczytałem tę książkę, natychmiast zdałem sobie sprawę, że Prorok (ﷺ) robił te same rzeczy 1250 lat, zanim Carnegie się w ogóle urodził. Na przykład Prorok (ﷺ) uśmiechał się, słuchał i mówił z pozytywnym nastawieniem. Nawiązywał z ludźmi osobisty kontakt i chwalił ich. Rozumiał ich pochodzenie i stawiał się na ich miejscu. Wyraźnie dawał do zrozumienia, że pragnie dla nich dobra, a nie własnych osobistych korzyści.

Dbał o innych. Mówi się: „Ludzie nie dbają o to, ile wiesz, dopóki nie dowiedzą się, jak bardzo ci zależy”. Przemawiał do nich w sposób, który mogli zrozumieć i z którym mogli się utożsamić, przemawiał do ich serc, a nie tylko do uszu, dawał przykład, był hojny, odpowiadał na zło dobrem, bronił tego, w co wierzył, był życzliwy nawet gdy poprawiał ludzi i dawał ludziom nadzieję.

Jedną z wielkich cech Proroka (ﷺ) jest to, że zamienił wielu wrogów w przyjaciół, ale nigdy nie zamienił przyjaciela we wroga. Będziesz zdumiony, czytając księgi `sirah` (historię życia Proroka) i tym, jak ci, którzy próbowali go zabić, ostatecznie bronili go swoim życiem po przyjęciu jego przesłania!

Umar ibn Al-Khattab (R.A.) chciał zabić Proroka (ﷺ), ale stał się jednym z największych muzułmanów. Abu Sufyan był jednym z największych wrogów Proroka (ﷺ) przez ponad 20 lat, następnie przyjął islam i stracił oczy w dwóch różnych bitwach w obronie islamu. Ikrimah (syn Abu Jahla, który był porównywany do Faraona) był kolejnym wielkim wrogiem Proroka (ﷺ). Następnie zginął jako `szahid` w bitwie pod Jarmukiem.

Khalid (syn Al-Walida ibn Al-Mughairy, kolejnego wielkiego wroga Proroka (ﷺ)), który prowadził wojny przeciwko muzułmanom w Medynie, następnie przyjął islam i przez wiele lat dowodził armią muzułmańską. Jako dowódca wojskowy, który nigdy nie przegrał żadnej bitwy, Khalid był głównym powodem, dla którego muzułmanie nie wygrali pod Uhud. Przyjął islam, ponieważ Prorok (ﷺ) powiedział o nim coś dobrego, kiedy powiedział Al-Walidowi (muzułmańskiemu bratu Khalida): „Jestem naprawdę zaskoczony, że tak inteligentna osoba jak Khalid nie była w stanie dostrzec prawdy islamu. Jeśli do mnie przyjdzie, uhonoruję go.” To samo dotyczyło również Amra ibn Al-Asa, Suhaila ibn Amra i wielu innych.

W końcu, gdy Steven nie mógł już tego znieść, zwrócił się do tego niedbałego mężczyzny i wybuchnął: „Proszę pana, pańskie dzieci naprawdę przeszkadzają wielu ludziom. Zastanawiam się, czy nie mógłby pan ich trochę bardziej kontrolować?” Mężczyzna otworzył oczy i powiedział cicho: „Och, ma pan rację. Chyba powinienem coś z tym zrobić. Właśnie wróciliśmy ze szpitala, gdzie ich matka zmarła około godziny temu. Nie wiem, co robić, i chyba oni też nie wiedzą, jak sobie z tym poradzić.”

Czy możesz sobie wyobrazić, co Steven poczuł w tamtej chwili? Powiedział, że nagle zaczął czuć się inaczej wobec tego mężczyzny. Jego serce szybko wypełniło się bólem tego mężczyzny. Jego gniew został zastąpiony współczuciem. Nie martwił się już tym, jak bardzo inni ludzie czuli się niekomfortowo z powodu tych dzieci. Powiedział delikatnie: „Pańska żona właśnie zmarła? Och, tak mi przykro! Czy może mi pan o tym opowiedzieć? Co mogę zrobić, żeby pomóc?” Wszystko zmieniło się w jednej sekundzie tylko dlatego, że ze sobą porozmawiali.

Werset 33 wysoko ceni tych, którzy wzywają innych do wiary w Allaha. Aby móc nauczać niemuzułmanów o islamie, należy pamiętać o następujących kwestiach: Jest tylko Jeden Prawdziwy Bóg, jedna ludzkość i jedno przesłanie, które zostało przekazane przez wszystkich proroków. Każdy prorok mówił to samo: wierz w Jedynego Boga i czyń dobro. To przesłanie nazywa się „islam”.

Więc kiedy ktoś pyta mnie o „wieprzowinę”, najpierw mówię im o celu mojego życia, zanim powiem im, dlaczego wieprzowina jest `haram`. Innymi słowy, daję im pełny obraz, a nie tylko mały piksel. W przeciwnym razie będą przeskakiwać z jednego pytania na drugie. Nasze działania i wybory w tym życiu zadecydują o tym, gdzie znajdziemy się w życiu przyszłym. Powinniśmy pokazywać ludziom, co to znaczy być muzułmaninem, poprzez nasze maniery. Czyny mówią głośniej niż słowa. Bycie miłym nie wystarczy, aby ludzie sami zrozumieli nauki islamu. Ważne jest, aby dzielić się tym, w co wierzą muzułmanie.

Istnieją cztery rzeczy, na których musimy się skupić, gdy nauczamy innych o islamie: 1. Fakt, że Bóg istnieje. Ten wszechświat dowodzi istnienia Mistrza Projektanta i Stwórcy. W fizyce wiemy, że nie można uzyskać czegoś z niczego ani porządku z nieładu. 2. Fakt, że Bóg jest Jeden. Jak wspomnieliśmy w Surze 31, Allah dowodzi, że jest Jeden i Jedyny na wiele różnych sposobów. 3. Fakt, że ten Bóg (który zadbał o nasze potrzeby fizyczne, dając nam wodę do picia i jedzenie do spożycia) dba o nasze dusze, zsyłając nam objawienia. Te objawienia uczą nas celu naszego istnienia i tego, jak żyć dobrym życiem. Potrzebujemy wyższego autorytetu, który kierowałby naszymi decyzjami. 4. Fakt, że Allah nie rozmawia z nami bezpośrednio, więc wybrał najlepszych ludzi na swoich proroków, aby przekazali nam Jego przesłanie. Łącznie wysłano 124 000 proroków, od Adama (A.S.) do Mahometa (ﷺ). Każdy prorok przyszedł do swojego ludu, ale Mahomet (ﷺ) przyszedł jako ostatni posłaniec dla całej ludzkości. Jego nauki opierają się na mądrości, sprawiedliwości i zdrowym rozsądku.

Wyzwali go, aby sprawił, by zabójcze odłamki spadły na nich z nieba (17:92). Poprosili go, aby sprowadził Allaha i aniołów, tak aby mogli ich zobaczyć twarzą w twarz (17:92). Wyzwali go, aby wstąpił do nieba i przyniósł im osobiste listy od Allaha (17:93).

Powiedzieli, że życzyliby sobie, aby Koran został objawiony komuś bogatszemu i ważniejszemu niż Prorok (ﷺ) (43:31). Wyzwali go, aby przyniósł inny Koran lub przynajmniej zmienił fragmenty, które krytykują ich bożki (10:15).

Wyzwali go, aby przyniósł Koran w innym języku, chociaż na początku sury (werset 5) powiedzieli, że nie rozumieją go w swoim własnym języku arabskim, i mówili sobie nawzajem, żeby go nie słuchali (werset 26). Więc werset 44 mówi im: „Jaki jest sens objawiania go w innym języku?” Gdyby Koran został objawiony na przykład po japońsku lub hiszpańsku, protestowaliby: „Jak Arabowie mogą zrozumieć to obce objawienie?”

Ktoś może zapytać: „Dlaczego Allah objawił Koran po arabsku, a nie po angielsku czy francusku?” Być może Allah wybrał arabski jako język Koranu z następujących powodów: arabski jest bardzo bogatym językiem, liczącym ponad 12 302 912 słów – to 25 razy więcej słów niż w angielskim i 82 razy więcej niż w francuskim. Istnieją setki słów w arabskim na określenie „lwa” i dziesiątki na „wielbłąda”, „miecz” i „deszcz”.

Wiele arabskich słów ma więcej niż jedno znaczenie. Na przykład słowo „`yamin`” w 37:93 może być rozumiane jako „prawa ręka”, „moc” lub „przysięga”. Nie można znaleźć angielskiego słowa, które oddaje wszystkie trzy znaczenia. Język arabski jest zwięzły i na temat. Pojedyncze słowo w Koranie może wymagać całego angielskiego zdania do przetłumaczenia. Na przykład, `fa-'as-qay-na-kumooh` (15:22) oznacza „Wtedy daliśmy wam to do picia”, a `anul-zimu-kumoo-ha` (11:28) oznacza „Czy mamy was zmusić do przyjęcia tego?”

Arabski jest bardzo poetycki i przyjemny dla ucha. Arabski jest zdecydowanie najpiękniejszym językiem pisanym. Ponieważ arabski jest bardzo bogaty, był używany podczas Złotego Wieku cywilizacji islamskiej jako język nauki i sztuki. Zatem, jeśli ktoś chciał studiować zaawansowaną naukę i technologię medyczną w tamtym czasie, musiał nauczyć się arabskiego. Innymi słowy, arabski był kiedyś tym, czym angielski jest dzisiaj.

Zastanawiałem się nad sposobem, aby uczynić Koran bardziej dostępnym dla moich braci i sióstr. Tak więc, między 2017 a 2021 rokiem, pracowałem dzień i noc nad słownikiem, który ułatwia każdemu zrozumienie Koranu po arabsku w ciągu czterech do sześciu miesięcy. Warto wiedzieć, że Koran składa się z zaledwie 2000 słów (czasowników, rzeczowników i partykuł), powtarzanych w różnych formach. Teraz, `Alhamdu-lillah`, mamy The Clear Quran Dictionary — pierwszy na świecie słownik obrazkowy Koranu, zawierający 2000 obrazów i ilustracji. Książka zawiera również podwójne rymy wszystkich korzeni Koranu na zaledwie dziewięciu stronach.

Ponadto, jeśli ktoś nie jest w stanie nawiązać więzi z Koranem w języku arabskim, nadal może czytać go w tłumaczeniu. Ufamy, że Allah jest hojny i da im wielką nagrodę za ich starania, `in-sha-Allah`.