Saba

1Wszelka chwała należy się Allahowi, do Niego należy to, co jest w niebiosach i to, co jest na ziemi. I Jemu chwała w życiu ostatecznym. On jest Mądry, Wszechwiedzący. 2On wie, co wchodzi w ziemię i co z niej wychodzi, i co schodzi z nieba i co do niego wstępuje. I On jest Miłosierny, Przebaczający.

3Niewierni mówią: „Godzina Sądu nigdy do nas nie nadejdzie.” Powiedz, o Proroku: „Tak – na mojego Pana, Znawcę tego, co niewidzialne – z pewnością do was nadejdzie! Nie ukryje się przed Nim nawet waga atomu w niebiosach ani na ziemi; ani nic mniejszego czy większego od tego, co nie byłoby zapisane w Doskonałej Księdze.” 4Aby mógł wynagrodzić tych, którzy wierzą i czynią dobro. Oni otrzymają przebaczenie i wspaniałe zaopatrzenie. 5A ci, którzy usilnie starają się podważyć Nasze objawienia, spotka ich najgorsza kara bolesnego cierpienia. 6Ci obdarzeni wiedzą widzą jasno, że to, co zostało tobie objawione od twojego Pana, jest prawdą, i że prowadzi do Drogi Wszechmocnego, Godnego Chwały.

7Niewierni mówią (drwiąco): „Czy mamy wam pokazać człowieka, który twierdzi, że gdy wasze ciała całkowicie zgniją, zostaniecie wskrzeszeni na nowo?” 8„Czy wymyślił kłamstwo przeciwko Allahowi? Czy też jest szalony?” Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą w Życie Ostateczne, zmierzają ku karze i oddalili się daleko. 9Czyż oni nie widzą potężnych niebios i ziemi, które ich otaczają? Gdybyśmy chcieli, moglibyśmy sprawić, by ziemia ich pochłonęła, albo by spadły na nich kawałki z nieba. Zaprawdę, w tym jest znak dla każdego sługi, który zwraca się do Allaha.

10Zaprawdę, obdarzyliśmy Dawuda wielką łaską od Nas, mówiąc: „O góry! Powtarzajcie z nim chwałę! I ptaki!” I uczyniliśmy dla niego żelazo giętkim, 11mówiąc: „Rób długie zbroje i dopasuj ogniwa! I czyńcie dobro, o rodzie Dawuda! Zaprawdę, widzę, co czynicie.”

12I oddaliśmy wiatr na służbę Sulaimanowi: jego poranny bieg trwał miesiąc, i tak samo jego wieczorny bieg. I sprawiliśmy, że popłynął dla niego strumień płynnej miedzi, i sprawiliśmy, że niektórzy dżini pracowali dla niego za pozwoleniem jego Pana. A ktokolwiek z nich nie usłuchał Naszych rozkazów, daliśmy mu skosztować kary płomienia. 13Oni wykonywali dla niego wszystko, czego pragnął – świątynie, posągi, tace wielkie jak baseny, i ogromne kotły do gotowania, umocowane w ziemi. Rozkazaliśmy: „Pracujcie z wdzięcznością, o rodzino Dawooda!” Niewielu spośród Moich sług jest prawdziwie wdzięcznych. 14W końcu, kiedy nadszedł Nasz rozkaz, aby Sulaiman umarł, ci dżini nie mieli pojęcia, że on faktycznie umarł, dopóki termity nie zjadły jego laski. Więc kiedy jego ciało upadło, dżini zdali sobie sprawę, że gdyby naprawdę znali nieznane, nie kontynuowaliby tak upokarzającej służby.

15Z pewnością był znak dla plemienia Saby w ich ojczyźnie: dwa ogrody – jeden po prawej, a drugi po lewej stronie. Powiedziano im: „Jedzcie z zasobów waszego Pana i bądźcie Mu wdzięczni. Macie dobrą ziemię i przebaczającego Pana.” 16Lecz oni się odwrócili. Więc zesłaliśmy na nich straszliwy potop i zamieniliśmy ich ogrody na dwa inne, rodzące kwaśne owoce, bezużyteczne krzewy i kilka kolczastych drzew. 17W ten sposób odpłaciliśmy im za ich niewdzięczność. Czyżbyśmy karali w taki sposób kogokolwiek innego niż niewdzięczników?

18Umieściliśmy także między nimi a miastami, które pobłogosławiliśmy, wiele miasteczek, niedaleko od siebie. I ustaliliśmy między nimi umiarkowane odległości podróży, mówiąc: „Podróżujcie między nimi bezpiecznie dniem i nocą”. 19Lecz oni powiedzieli: „Panie nasz! Wydłuż odległości naszych podróży!” i sami sobie wyrządzili krzywdę. Więc uczyniliśmy z nich przykład i rozproszyliśmy ich wszędzie. Zaprawdę, w tym są lekcje dla każdego, kto jest cierpliwy i wdzięczny.

20Z pewnością spełniła się obietnica Iblisa co do nich, tak że wszyscy poszli za nim, z wyjątkiem grupy prawdziwych wierzących. 21On nie ma nad nimi żadnej władzy, lecz Naszym celem jest tylko odróżnić tych, którzy wierzą w Życie Ostateczne, od tych, którzy wątpią w nie. A twój Pan jest Stróżem nad wszystkim.

22Powiedz: 'O Proroku! Wzywajcie tych fałszywych bogów, których uznajecie poza Allahem. Oni nie posiadają nawet wagi atomu w niebiosach ani na ziemi i nie mają żadnego udziału w zarządzaniu nimi. Żaden z nich nie jest Jego pomocnikiem.' 23Żadne słowa obrony nie będą skuteczne u Niego, z wyjątkiem tych, którym On udzieli pozwolenia. Kiedy groza zostanie zdjęta z ich serc, zapytają aniołów: 'Co powiedział wasz Pan?' Aniołowie odpowiedzą: 'Prawdę! A On jest Najwyższy i Wielki.'

24Zapytaj ich, o Proroku: „Kto zaopatruje was z niebios i z ziemi?” Powiedz: „Bóg!” Teraz, z pewnością jedna z naszych dwóch grup jest prowadzona drogą prostą, a druga wyraźnie zbłądziła. 25Powiedz: „Wy nie będziecie odpowiadać za nasze występki, a my nie będziemy odpowiadać za wasze czyny.” 26Powiedz: „Nasz Pan zgromadzi nas razem, następnie osądzi nas zgodnie z prawdą. On jest Sędzią wszechwiedzącym.” 27Powiedz: „Pokażcie mi tych, których Jemu dodaliście jako wspólników. Nie! W rzeczywistości, On sam jest Allahem – Wszechmocnym, Mądrym.”

28Wysłaliśmy cię, O Proroku, jedynie jako zwiastuna i ostrzegającego dla całej ludzkości, lecz większość ludzi nie wie. 29I pytają drwiąco: „Kiedy spełni się ta groźba, jeśli mówisz prawdę?” 30Powiedz, O Proroku: „Dzień został wam już wyznaczony, którego nie możecie opóźnić ani przyspieszyć nawet o jedną chwilę.”

31Niewierni mówią: „Nigdy nie uwierzymy w ten Koran ani w żadną Księgę, która przyszła przed nim”. Gdybyś tylko mógł zobaczyć, jak ci, którzy czynili zło, zostaną zatrzymani przed swoim Panem, obrzucając się nawzajem winą! Słabi naśladowcy powiedzą aroganckim przywódcom: „Gdyby nie wy, z pewnością bylibyśmy wierzącymi”. 32Aroganci odpowiedzą naśladowcom: „Czy kiedykolwiek przeszkodziliśmy wam w przyjęciu przewodnictwa, gdy ono do was przyszło? W rzeczywistości, sami byliście niegodziwi”. 33Naśladowcy powiedzą aroganckim: „Nie! To wszystko było z powodu waszych podstępnych knowań dniem i nocą, podczas gdy nakazywaliście nam nie wierzyć w Allaha i czynić Mu równych”. Wszyscy ukryją swój żal, gdy zobaczą karę. I nałożymy łańcuchy na szyje niewiernych. Czyż nie zostaną wynagrodzeni inaczej niż za to, co czynili?

34Ilekroć wysyłaliśmy ostrzegającego do jakiegoś społeczeństwa, jego rozpieszczona elita mówiła: „Zaprawdę, odrzucamy to, z czym zostaliście posłani”. 35Dodając: „Jesteśmy znacznie lepsi od wierzących w bogactwie i dzieciach i nigdy nie zostaniemy ukarani”. 36Powiedz: „O Proroku, zaprawdę, to mój Pan daje obfite lub ograniczone zasoby, komu chce. Lecz większość ludzi nie wie”. 37To nie wasze bogactwo ani wasze dzieci przybliżają was do Nas. Co do tych, którzy wierzą i czynią dobro, będą mieli zwielokrotnioną nagrodę za to, co uczynili, i będą bezpieczni w wysokich rezydencjach. 38Co do tych, którzy usilnie działają przeciwko Naszym objawieniom, zostaną uwięzieni w karze. 39Powiedz, o Proroku: 'Zaprawdę, to mój Pan rozdziela hojnie lub skąpo zaopatrzenie, komu chce ze Swoich sług. A cokolwiek wydacie na jałmużnę, On wam to zwróci. I On jest Najlepszym Żywicielem.'

40Pamiętajcie o Dniu, w którym On zgromadzi ich wszystkich, a potem zapyta aniołów: „Czy to wy byliście tymi, których ci ludzie czcili?” 41Oni powiedzą: „Chwała Tobie! My jesteśmy wierni Tobie, a nie im. W rzeczywistości oni (jedynie) podążali za złymi dżinami, a większość z nich wierzyła w nich.” 42Tak więc dzisiaj nie możecie sobie nawzajem pomóc ani się chronić. I powiemy tym, którzy czynili zło: „Skosztujcie kary Ognia, której zwykliście zaprzeczać.”

43Kiedy recytowane są im Nasze jasne objawienia, mówią: „To jest tylko człowiek, który chce was powstrzymać od tego, co czcili wasi ojcowie”. Mówią też: „Ten Koran to tylko wymyślone kłamstwo”. A niewierzący mówią o prawdzie, kiedy ona do nich przyszła: „To nic innego jak czysta magia”. 44Mówią tak, chociaż My nigdy nie daliśmy im żadnych ksiąg do studiowania i nigdy nie posłaliśmy im żadnego ostrzegającego przed tobą, o Proroku. 45Ci zniszczeni przed nimi również odrzucili – a ci Mekkańczycy nie mają nawet dziesięciu procent tego, co daliśmy tamtym przed nimi. Lecz kiedy odrzucili Moich posłańców, jakże surowa była Moja odpowiedź!

46Powiedz: „O Proroku,” „Radzę wam tylko jedno: powstańcie dla Allaha – po dwóch lub pojedynczo – potem zastanówcie się. Wasz towarzysz nie jest szalony. On jest dla was tylko ostrzegającym przed nadejściem surowej kary.” 47Powiedz: „Jeśli kiedykolwiek prosiłem was o zapłatę za to przesłanie, możecie ją zatrzymać. Moja nagroda jest tylko od Allaha. On jest Świadkiem wszystkiego.” 48Powiedz: „Zaprawdę, mój Pan zsyła prawdę. On jest Znawcą wszelkiego, co niewidzialne.” 49Powiedz: „Prawda nadeszła, a fałsz zginie i nigdy nie powróci.” 50Powiedz: „Jeśli zbłądzę, to zbłądzę tylko na moją szkodę. A jeśli jestem prowadzony, to tylko dzięki temu, co objawia mi mój Pan. On zaprawdę słyszy wszystko i jest zawsze blisko.”

51Gdybyś tylko widział, jak przerażeni będą, gdy wyjdą z grobów, bez możliwości ucieczki! I zostaną pochwyceni z bliskiego miejsca. 52Wtedy zawołają: „Teraz wierzymy w to wszystko!” Ale jak mogliby osiągnąć wiarę z miejsca tak odległego? 53Podczas gdy wcześniej już to odrzucili, rzucając ślepe domysły z miejsca równie odległego? 54Zostaną odcięci od wszystkiego, czego pragną, tak jak to uczyniono z innymi, podobnymi do nich wcześniej. Zaprawdę, wszyscy byli w niepokojącym zwątpieniu.