Pokłon

1Alif-Lam-Mim. 2Objawienie tej Księgi jest bez wątpienia od Pana światów. 3A może mówią: „On to wymyślił!”? Bynajmniej! To jest prawda od twojego Pana, O Proroku, abyś ostrzegł lud, do którego nie przyszedł żaden ostrzegający przed tobą, aby byli prowadzeni drogą prostą.

4Allah jest Tym, Który stworzył niebiosa i ziemię i wszystko, co jest między nimi, w sześć Dni, następnie zasiadł na Tronie. Nie macie oprócz Niego nikogo, kto by was chronił ani nie przemawiał w waszej obronie. Czyż więc nie będziecie o tym pamiętać? 5On zarządza wszystkim od niebios do ziemi, następnie wszystko wznosi się do Niego w Dniu, którego miara jest jak tysiąc waszych lat. 6To jest Znawca tego, co widzialne i niewidzialne – Wszechmocny, Miłosierny, 7Który udoskonalił wszystko, co stworzył. I stworzył człowieka z gliny. 8Następnie uczynił jego potomstwo z kropli nędznej wody, 9A następnie uformował każdego z nich w sposób doskonały i tchnął w niego ze Swojego ducha. I dał wam słuch, wzrok i serca. Lecz jakże mało dziękujecie.

10Wciąż drwiąco pytają: „Co?! Kiedy nasze martwe ciała znikną w ziemi, czy naprawdę zostaniemy ponownie wskrzeszeni do życia?” W rzeczywistości całkowicie zaprzeczają spotkaniu ze swoim Panem. 11Powiedz: „Waszą duszę zabierze Anioł Śmierci, który jest wam powierzony. A potem wszyscy zostaniecie zwróceni waszemu Panu.” 12Gdybyś tylko mógł zobaczyć, jak bezbożni zwieszają głowy ze wstydu przed swoim Panem, mówiąc: „O Panie nasz! Teraz widzieliśmy i słyszeliśmy prawdę, więc odeślij nas z powrotem, a będziemy czynić dobro. Naprawdę mamy teraz pewną wiarę!” 13Gdybyśmy chcieli, z łatwością moglibyśmy zmusić każdą duszę do przyjęcia przewodnictwa. Lecz Moje Słowo musi się spełnić: Z pewnością wypełnię Dżahannam dżinami i ludźmi razem. 14Zatem zakosztujcie kary za zignorowanie spotkania tego Dnia. My również z pewnością zignorujemy was. I zakosztujcie kary wieczności za to, co czyniliście!

15Jedynymi 'prawdziwymi' wierzącymi w Nasze objawienie są ci, którzy – gdy jest im recytowane – padają na twarz i wysławiają chwałę swojego Pana, i nie są zbyt dumni. 16Opuszczają swoje łoża 'nocą', modląc się do swojego Pana z nadzieją i obawą, i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy. 17Żadna dusza nie jest w stanie sobie wyobrazić, jakie rozkosze na nich czekają w nagrodę za to, co czynili.

18Czy wierzący może być równy przed Allahem bezbożnym? Nie są równi! 19Co do tych, którzy wierzą i czynią dobro, będą mieli Ogrody Wiecznego Bytu – jako gościnny pobyt za to, co czynili. 20Lecz co do bezbożnych, Ogień będzie ich schronieniem. Ilekroć będą próbowali z niego uciec, zostaną do niego z powrotem wepchnięci. I zostanie im powiedziane: „Skosztujcie kary Ognia, której zaprzeczaliście.” 21My z pewnością damy im skosztować części mniejszej kary w tym życiu, przed większą karą w Piekle, być może powrócą na właściwą drogę. 22A kto jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, komu przypomniano o objawieniach Allaha, a potem odwraca się od nich? My z pewnością ukarzemy bezbożnych.

23Zaprawdę, daliśmy Księgę Musie – niechaj więc nie będzie dla ciebie żadnych wątpliwości, że i ty, Proroku, otrzymujesz objawienia – i uczyniliśmy ją przewodnikiem dla Dzieci Izraela. 24Wyznaczyliśmy spośród nich przywódców, prowadzących według Naszych rozkazów, gdy byli cierpliwi i mieli niezachwianą wiarę w Nasze znaki. 25Twój Pan z całą pewnością rozstrzygnie między nimi w Dniu Sądu o to, o co się spierali.

26Czyż nie stało się dla nich jasne, ile narodów zniszczyliśmy przed nimi, obok których ruin wciąż przechodzą? Zaiste, w tym są znaki. Czyż zatem nie posłuchają? 27Czyż nie widzą, jak sprowadzamy deszcz na jałową ziemię, wydając 'różne' plony, z których jedzą oni sami i ich zwierzęta? Czyż zatem nie zobaczą?

28Pytają szyderczo: „Kiedy nadejdzie ten Dzień Ostatecznego Rozstrzygnięcia, jeśli to, co mówisz, jest prawdą?” 29Powiedz: „O Proroku! W Dniu Rozstrzygnięcia nie pomoże niewiernym uwierzenie wtedy i nie zostanie im odroczona kara.” 30Zatem odwróć się od nich i czekaj! Oni również czekają.