Opowiadanie

1Ta-Sin-Mim. 2To są wersety jasnej Księgi. 3Opowiadamy ci, Proroku, część historii Musy i Faraona w prawdzie dla tych, którzy wierzą. 4Zaprawdę, Faraon wyniósł się na ziemi i podzielił jej lud na grupy. Uciskał jedną z nich, zabijając ich synów i pozostawiając przy życiu ich kobiety. Zaprawdę, był on jednym z szerzących zgorszenie. 5Lecz My chcieliśmy okazać łaskę tym, którzy byli uciskani na ziemi, czyniąc ich wzorami i czyniąc ich dziedzicami; 6i ustanowić ich na ziemi; i przez nich urzeczywistnić obawy Faraona, Hamana i ich wojsk.

7Natchnęliśmy matkę Musy: „Karm go piersią. Lecz kiedy obawiasz się o jego bezpieczeństwo, włóż go do rzeki i nie bój się ani nie martw. My z pewnością zwrócimy ci go i uczynimy go jednym z posłańców.” 8I tak się stało, że ludzie Faraona podnieśli go, tylko po to, by stał się ich wrogiem i źródłem nieszczęścia. Zaprawdę, Faraon, Haman i ich wojska byli grzeszni.

9Żona Faraona powiedziała mu: „To dziecko jest pociechą dla mnie i dla ciebie. Nie zabijaj go. Być może będzie dla nas użyteczny, albo przyjmiemy go za syna.” Oni nie spodziewali się, co się stanie. 10I serce matki Musy bardzo się ściskało. Prawie wyjawiła jego tożsamość, gdybyśmy My nie umocnili jej serca, aby miała wiarę w obietnicę Allaha. 11Powiedziała jego siostrze: „Idź za nim!” Więc obserwowała go z daleka, podczas gdy oni nic nie podejrzewali. 12I sprawiliśmy, że na początku odrzucił wszystkie mamki. Więc jego siostra zasugerowała: „Czy mam wskazać wam rodzinę, która wychowa go dla was i dobrze się nim zaopiekuje?” 13Tak oto zwróciliśmy go jego matce, aby jej serce zaznało ukojenia i nie smuciła się, i aby wiedziała, że obietnica Allaha jest prawdą. Lecz większość ludzi nie wie. 14Później, gdy osiągnął pełnię sił i dojrzałość, obdarzyliśmy go mądrością i wiedzą. Tak nagradzamy czyniących dobro.

15Pewnego dnia wszedł do miasta, niezauważony przez jego mieszkańców. Tam znalazł dwóch walczących mężczyzn: jednego ze swojego ludu, a drugiego ze swoich egipskich wrogów. Człowiek z jego ludu błagał go o pomoc przeciwko swojemu przeciwnikowi. Więc Musa uderzył go pięścią, powodując jego śmierć. Musa zawołał: "To musi być dzieło Szatana. On jest naprawdę jawnym, zwodniczym wrogiem." 16Modlił się: "Mój Panie! Z pewnością skrzywdziłem swoją duszę, więc przebacz mi." I On mu przebaczył; On jest naprawdę Przebaczający i Miłosierny. 17Musa przyrzekł: "Mój Panie! Aby uczcić Twoje łaski, którymi mnie obdarzyłeś, nigdy nie stanę po stronie niegodziwych."

18I tak Musa się przestraszył, wypatrując kłopotów w mieście. Nagle ten sam człowiek, który dzień wcześniej błagał go o pomoc, ponownie zawołał go o wsparcie. Musa rzekł do niego: „Jesteś wyraźnie mąciwodą!” 19Lecz gdy Musa zamierzał uderzyć ich wroga, Egipcjanin zaprotestował: „O Muso! Czy chcesz mnie zabić tak jak człowieka, którego zabiłeś wczoraj? Chcesz tylko siać zamęt, a nie zaprowadzać pokój!”

20I przyszedł człowiek, pędzący z krańca miasta. Poradził: „O Muso! Naczelnicy naprawdę planują cię zabić. Więc musisz odejść – to moja rada dla ciebie.” 21Więc Musa opuścił miasto, pełen strachu i ostrożności, modląc się: „Mój Panie! Uratuj mnie od tych niegodziwych ludzi!” 22Gdy zmierzał w stronę Madian, rzekł: „Ufam, że mój Pan poprowadzi mnie na właściwą drogę.”

23Gdy przybył do studni Madian, zastał tam grupę ludzi pojących swoje stada. Zauważył jednak dwie kobiety trzymające z boku swoje owce. Zapytał je: „Co wam jest?” Odpowiedziały: „Nie możemy doczekać się swojej kolejki, by napoić nasze zwierzęta, aż inni pasterze nie skończą, a nasz ojciec jest bardzo starym człowiekiem.” 24Zatem napoił dla nich ich owce, następnie udał się do cienia i modlił się: „Panie mój! Zaprawdę, jestem w potrzebie jakiegokolwiek dobra, które mi ześlesz.”

25Wtedy jedna z tych dwóch kobiet podeszła do niego, idąc nieśmiało. Powiedziała: "Mój ojciec zaprasza cię, aby cię wynagrodzić za napojenie dla nas naszych zwierząt!" Kiedy Musa przyszedł do niego i opowiedział mu całą swoją historię, starzec powiedział: "Nie obawiaj się! Jesteś teraz bezpieczny od tych złych ludzi." 26Jedna z tych dwóch córek zasugerowała: "O mój drogi ojcze! Zatrudnij go. Z pewnością najlepszy do zatrudnienia jest ktoś silny i godny zaufania." 27Starzec zaproponował: "Chcę ci oddać za żonę jedną z tych moich dwóch córek, ale musisz pozostać w mojej służbie przez osiem lat. Jeśli wypełnisz dziesięć, będzie to łaska z twojej strony, ale nie chcę ci tego utrudniać. In-Sza-Allah, przekonasz się, że jestem wyrozumiały." 28Musa odpowiedział: "Mamy obaj umowę. Jakkolwiek długi okres wypełnię, nie powinno się ode mnie żądać więcej. A Allah jest świadkiem tego, co mówimy."

29Kiedy Musa ukończył ten okres i podróżował ze swoją rodziną do Egiptu, dostrzegł ogień na zboczu Góry Tur. Powiedział swojej rodzinie: „Poczekajcie tutaj; dostrzegłem ogień. Być może stamtąd przyniosę wam jakieś wskazówki albo pochodnię z ognia, abyście mogli się ogrzać.” 30Lecz kiedy do niego podszedł, został wezwany z krzewu na świętej ziemi, po prawej stronie doliny: „O Muso! Ja jestem Allah – Pan wszechświata. 31„Teraz, rzuć swoją laskę!” Lecz kiedy zobaczył, jak wije się jak wąż, uciekł, nie oglądając się za siebie. Allah powiedział: „O Muso! Podejdź bliżej i nie lękaj się. Jesteś całkowicie bezpieczny. Teraz włóż swoją rękę przez otwór twojego kołnierza, wyjdzie ona lśniąco biała, nie z powodu choroby. I ściśnij mocno ramiona, aby uspokoić swoje obawy. To są dwa dowody od twojego Pana dla Faraona i jego naczelników; oni naprawdę przekroczyli wszelkie granice.”

33Musa powiedział: „Mój Panie! Faktycznie zabiłem jednego z nich, więc boję się, że mnie zabiją.” 34A mój brat Harun mówi lepiej ode mnie, więc poślij go ze mną jako mojego pomocnika, aby wspierał to, co mówię; naprawdę boję się, że mnie odrzucą. 35Allah odpowiedział: „Wesprzemy cię twoim bratem i damy wam obojgu władzę; oni nie będą w stanie wam zaszkodzić. Dzięki Naszym znakom wy i ci, którzy pójdą za wami, z pewnością zwyciężycie.”

36Lecz kiedy Musa przyszedł do nich z Naszymi jasnymi znakami, powiedzieli z pychą: „To są tylko wymyślone czary. Nigdy nie słyszeliśmy o czymś takim wśród naszych przodków.” 37Musa odpowiedział: „Mój Pan wie najlepiej, kto przyszedł z prawdziwym przewodnictwem od Niego i kto zwycięży na końcu. Zaprawdę, niesprawiedliwi nigdy nie będą mieli powodzenia.” 38Faraon oświadczył: „O dostojnicy! Nie znam dla was żadnego boga poza mną. Więc wypalcie dla mnie cegły z gliny, o Hamanie, i zbudujcie wysoką wieżę, abym mógł spojrzeć na Boga Musy, chociaż jestem pewien, że on kłamie.”

39I tak on i jego żołnierze zachowywali się wyniośle na ziemi bezprawnie, myśląc, że nigdy nie powrócą do Nas. 40Więc My pochwyciliśmy jego i jego żołnierzy, wrzucając ich do morza. Zobacz więc, jaki był koniec czyniących zło! 41Uczyniliśmy ich przywódcami zapraszającymi do Ognia. A w Dniu Sądu nie będą wspomagani. 42Sprawiliśmy, że klątwa podążała za nimi na tym świecie. A w Dniu Sądu będą wśród zawstydzonych.

43Zaprawdę, daliśmy Musie Księgę – po zgładzeniu dawnych pokoleń – jako światło dla ludzi, i jako przewodnictwo, i miłosierdzie, aby być może oni się opamiętali.

44Nie byłeś obecny, o Proroku, na zachodnim zboczu góry, kiedy powierzyliśmy Musie przesłanie, i nie byłeś nawet obecny w jego czasach. 45Lecz My później wznieśliśmy wiele pokoleń, które z biegiem czasu utraciły wiarę. I nie mieszkałeś wśród ludu Madian, recytując z nimi Nasze objawienia. Lecz wszystko to zostało zesłane przez Nas. 46I nie byłeś u boku Góry Tur, kiedy wezwaliśmy Musę. Lecz przybyłeś jako miłosierdzie od twojego Pana, aby ostrzec lud, do którego nie przyszedł żaden ostrzegający przed tobą, aby być może zachowali to sobie w pamięci. 47Również, aby nie mogli powiedzieć, gdyby dotknęła ich katastrofa za to, co uczynili: "Panie nasz! Gdybyś tylko zesłał nam posłańca, poszlibyśmy za Twoimi objawieniami i stalibyśmy się wierzącymi."

48Lecz kiedy przyszła do nich Prawda od Nas, powiedzieli: „Dlaczego nie otrzymał czegoś podobnego do tego, co otrzymał Musa?” Czyż nie odrzucili już wcześniej tego, co otrzymał Musa? Powiedzieli: „Obie 'Księgi' są tylko dziełami magii, wspierającymi się nawzajem” i: „My z pewnością odrzucamy obie.” 49Powiedz: Przynieście zatem księgę od Allaha – która byłaby lepszym przewodnikiem niż te dwie – abym mógł za nią podążać, jeśli wasze twierdzenie jest prawdziwe. 50Jeśli więc nie odpowiedzą tobie, wiedz, że oni idą tylko za swoimi namiętnościami. A kto jest bardziej zabłąkany niż ten, kto idzie za swoimi namiętnościami, nie mając żadnego przewodnictwa od Allaha? Zaprawdę, Allah nie prowadzi ludzi niesprawiedliwych.

51Zaprawdę, zsyłaliśmy Słowo do nich, aby wyciągnęli z tego naukę. 52A ci, którym daliśmy Księgę przed nim, oni w nią wierzą. 53Kiedy jest im recytowane, mówią: "Wierzymy w to. Zaprawdę, to jest prawda od naszego Pana. Już wcześniej się poddaliśmy." 54Ci otrzymają podwójną nagrodę za ich cierpliwość, za odpłacanie dobrem za zło i za to, że rozdają z tego, czym ich obdarzyliśmy. 55Kiedy słyszą próżne słowa, odwracają się od nich, mówiąc: "My mamy nasze czyny, a wy macie wasze czyny. Pokój wam! Nie chcemy mieć nic wspólnego z ignorantami."

56Ty, o Proroku, zaiste nie poprowadzisz, kogo zechcesz, lecz Allah jest Tym, który prowadzi, kogo chce. On najlepiej zna tych, którzy są zdolni do przyjęcia przewodnictwa.

57Mówią: "Gdybyśmy poszli za prawdziwym przewodnictwem z tobą, z pewnością zostalibyśmy wyrwani z naszej ziemi." Czyż My nie ustanowiliśmy dla nich bezpiecznego sanktuarium w Mekce, do którego przynoszone są wszelkiego rodzaju owoce jako zaopatrzenie od Nas? Lecz większość z nich tego nie uznaje. 58Ileż to społeczności zniszczyliśmy, które zepsuły się przez swoje wygodne życie! Oto ich domy, w których prawie nikt nie mieszka po nich. To My przejęliśmy w końcu. 59Twój Pan nigdy nie zniszczy społeczności, zanim nie wyśle posłańca do jej stolicy, recytującego im Nasze objawienia. I My nigdy nie zniszczymy społeczności, chyba że jej mieszkańcy trwaliby w czynieniu zła.

60Cokolwiek przyjemności wam dano, jest tylko krótkotrwałą rozkoszą i luksusem życia doczesnego. Lecz to, co jest u Allaha, jest o wiele lepsze i wieczne. Czyż więc nie pojmiecie? 61Czyż ci, którym daliśmy piękną obietnicę – którą ujrzą spełnioną – mogą być jak ci, których pozostawiliśmy, by cieszyli się przyjemnościami życia doczesnego, lecz w Dniu Sądu Ostatecznego zostaną uwięzieni w karze?

62I pamiętaj o Dniu, kiedy On ich zawoła: "Gdzie są ci wasi bożkowie, których uważaliście za Moich partnerów?" 63Ci zwodziciele, którzy zasługują na zgubę, zawołają: "Panie nasz! To są ci, których zwiedliśmy. Zwiedliśmy ich, ponieważ sami byliśmy zwiedzeni. Odcinamy się od nich przed Tobą. To nie nas czcili." 64I znowu zostanie powiedziane niewiernym: "Wezwijcie waszych bożków na pomoc!" I zawołają ich, lecz oni im nie odpowiedzą. I zobaczą karę, żałując, że nie byli prowadzeni drogą prostą! 65I pamiętaj o Dniu, kiedy On ich zawoła, pytając: "Jak odpowiedzieliście posłańcom?" 66Tego Dnia będą zbyt oszołomieni, aby pytać się nawzajem o odpowiedzi. 67A ci, którzy nawracają się, wierzą i czynią dobro w tym świecie, jest słuszne żywić nadzieję, że będą wśród pomyślnych.

68Twój Pan stwarza i wybiera, co tylko zechce – wybór nie należy do nich. Allah jest chwalony i wywyższony ponad to, co Mu przypisują jako równych. 69I twój Pan wie, co ukrywają ich serca i co ujawniają. 70On jest Allahem. Nie ma boga godnego czci poza Nim. Jemu należy się wszelka chwała w tym życiu i w życiu ostatecznym. Do Niego należy wszelka władza. I do Niego wszyscy powrócicie.

71Powiedz im, o Proroku: "Wyobraźcie sobie, gdyby Allah uczynił dla was noc wieczną aż do Dnia Zmartwychwstania – który bóg poza Allahem mógłby przynieść wam światło dzienne? Czyż nie będziecie wtedy słuchać?" 72Powiedz im także: "Wyobraźcie sobie, gdyby Allah uczynił dla was dzień wieczny aż do Dnia Zmartwychwstania – który bóg poza Allahem mógłby przynieść wam noc, abyście w niej odpoczywali? Czyż nie będziecie wtedy widzieć?" 73To z Jego miłosierdzia uczynił dla was noc i dzień, abyście mogli odpoczywać w nocy i szukać Jego łaski w dzień, i być może będziecie wdzięczni.

74A (pamiętajcie) o Dniu, kiedy On ich zawoła: „Gdzie są ci wasi fałszywi bogowie, których uważaliście za Moich partnerów?” 75I wyprowadzimy świadka z każdej wspólnoty religijnej i zapytamy tych bałwochwalców: „Pokażcie Nam swój dowód!” Wtedy zrozumieją, że prawda jest tylko u Allaha. I zawiodą ich ci wszyscy bogowie, których sobie wymyślili.

76Zaprawdę, Korach był z ludu Mojżesza, lecz pysznił się wobec nich. Daliśmy mu takie skarby, że nawet ich klucze obciążałyby grupę silnych mężów. Niektórzy z jego ludu radzili mu: „Nie bądź arogancki! Zaprawdę, Allah nie lubi tych, którzy są aroganccy.” 77Zamiast tego, użyj tego, co Allah ci dał, aby szukać nagrody Życia Ostatecznego, nie zapominając o swoim udziale w tym świecie. I bądź dobry dla innych, tak jak Allah był dobry dla ciebie. Nie staraj się szerzyć zepsucia na ziemi. Allah z pewnością nie lubi tych, którzy szerzą zepsucie. 78Chwalił się: „Dano mi to wszystko tylko dzięki mojej wiedzy!” Czyż nie wiedział, że Allah zniszczył już niektóre pokolenia przed nim, które miały o wiele więcej władzy i bogactwa niż on? Nie będzie potrzeby pytać niegodziwych o ich grzechy.¹⁰ 79Pewnego dnia wyszedł przed swój lud z całym swoim przepychem. Ci, którzy pragnęli tego świata, powiedzieli: „Obyśmy mogli otrzymać coś podobnego do tego, co dano Korachowi. On jest takim szczęściarzem!” 80Lecz ci obdarzeni wiedzą odpowiedzieli: „Biada wam! Nagroda Allaha jest o wiele lepsza dla tych, którzy wierzą i czynią dobro. Lecz nikt tego nie osiągnie oprócz cierpliwych.” 81W końcu sprawiliśmy, że ziemia pochłonęła jego i jego dom. Nie miał żadnego pomocnika przeciwko Allahowi i nie był w stanie pomóc sobie samemu. 82Ci, którzy jeszcze niedawno pragnęli być na jego miejscu, zaczęli mówić: „Ach! To Allah w rzeczywistości rozdziela hojne lub skąpe zaopatrzenie, komu chce spośród Swoich sług. Gdyby nie łaska Allaha, On mógłby z łatwością sprawić, że ziemia pochłonęłaby również nas! O, zaprawdę! Niewierni nigdy nie osiągają powodzenia!”

83Tamten Dom Wieczności w Życiu Przyszłym My rezerwujemy tylko dla tych, którzy nie pragną wyniosłości ani szerzenia zepsucia na ziemi. A pomyślny koniec należy do bogobojnych. 84Kto przyjdzie z dobrym uczynkiem, zostanie nagrodzony czymś lepszym. A kto przyjdzie ze złym uczynkiem, to ci, którzy źle czynili, zostaną odpłaceni tylko za to, co uczynili.

85Zaprawdę, Ten, który objawił ci Koran, z pewnością przyprowadzi cię z powrotem do Mekki. Powiedz: „Mój Pan wie najlepiej, kto przyszedł z prawdziwym przewodnictwem, a kto wyraźnie zbłądził.” 86Nigdy nie spodziewałeś się, że ta Księga zostanie ci objawiona, lecz przyszła ona jedynie jako miłosierdzie od twojego Pana. Więc nigdy nie bądź wsparciem dla niewiernych. 87Nie pozwól, aby odwrócili cię od objawień Allaha, po tym jak zostały ci zesłane. Zamiast tego, zapraszaj wszystkich na Drogę twojego Pana i nie bądź jednym z bałwochwalców. 88I nie wzywaj żadnego innego boga wraz z Allahem. Nie ma boga oprócz Niego. Wszystko przeminie, oprócz Niego. Cała władza należy do Niego. I do Niego wszyscy zostaniecie zwróceni.