Mrówki

1Ta-Sin. To są wersety Koranu – Jasnej Księgi. 2Jest przewodnikiem i dobrą nowiną dla wierzących: 3ci, którzy odprawiają modlitwę, płacą zakat i mają pewną wiarę w życie ostateczne.

4Co do tych, którzy nie wierzą w życie ostateczne, upiększyliśmy im ich uczynki, tak więc błądzą na oślep. 5Spotka ich straszliwa kara, a w życiu ostatecznym będą naprawdę największymi przegranymi. 6Ty, Proroku, zaprawdę, otrzymujesz Koran od Mądrego, Wszechwiedzącego.

7I oto Musa powiedział do swojej rodziny: "Zauważyłem ogień. Przyniosę wam stamtąd jakąś wskazówkę albo płonącą pochodnię, abyście mogli się ogrzać." 8Lecz kiedy do niego przybył, zawołano do niego: "Błogosławiony ten, kto jest przy ogniu, i ten, kto jest wokół niego! Chwała Allahowi, Panu światów!" 9O Musa! Ja jestem Allah – Potężny i Mądry. 10"Teraz rzuć swoją laskę!" Lecz kiedy zobaczył, jak ona wije się jak wąż, uciekł, nie oglądając się za siebie. Powiedział Allah: "O Musa! Nie bój się! Posłańcy nie lękają się w Mojej obecności." 11A kto czyni zło, a potem zamienia złe na dobre, to Ja jestem Przebaczający, Litościwy. 12Teraz włóż swoją rękę do rozcięcia twojej szaty, a wyjdzie ona biała, promieniująca, bez żadnej choroby. To są dwa z dziewięciu znaków dla Faraona i jego ludu; oni są ludem występnym. 13Lecz kiedy Nasze jasne znaki przyszły do nich, powiedzieli: „To jest jawna magia!” 14I chociaż ich serca były przekonane o prawdziwości znaków, oni jednak zaprzeczyli im niesprawiedliwie i wyniośle. Popatrz więc, jaki był koniec tych, którzy szerzyli zgorszenie!

15Zaprawdę, obdarzyliśmy Dawuda i Sulajmana wiedzą. Oni powiedzieli: „Chwała Allahowi, Który nas wyróżnił ponad wielu ze Swoich wiernych sług.” 16Sulajman objął po Dawudzie i powiedział: „O ludzie! Zostaliśmy nauczeni języka ptaków i zostało nam dane wszystko. Zaprawdę, to jest wielka łaska.”

17Siły Sulaimana, złożone z dżinów, ludzi i ptaków, były dla niego ustawione w szeregu, w idealnym porządku. 18Kiedy natknęli się na dolinę mrówek, mrówka ostrzegła: „O mrówki! Schowajcie się w swoich domach, aby Sulaiman i jego wojska nie zdeptali was przypadkiem.” 19Sulaiman uśmiechnął się, zdumiony jej słowami, i modlił się: „Panie mój! Natchnij mnie, abym zawsze był wdzięczny za wszystkie łaski, którymi obdarzyłeś mnie i moich rodziców, i abym czynił dobre uczynki, które Ci się podobają. Włącz mnie do grona Twoich wiernych sług przez Twoje miłosierdzie.”

20Pewnego dnia dokonywał przeglądu ptaków i rzekł: „Dlaczego nie widzę dudka? Czyżby był nieobecny?” 21Z pewnością ukarzę go straszną karą, a nawet zarżnę, chyba że przyniesie mi słuszne usprawiedliwienie. 22Niewiele później przyleciał ptak i rzekł: „Dowiedziałem się czegoś, czego nie wiesz. Przybyłem do ciebie właśnie z Saby z pewną wiadomością. 23Zaprawdę, znalazłem kobietę, która nad nimi panuje. Została obdarzona wszelkimi rzeczami i posiada wspaniały tron. 24Znalazłem ją i jej lud oddających pokłon słońcu zamiast Allahowi. Szatan upiększył im ich złe czyny, odwracając ich od Drogi Prostej, pozostawiając ich niekierowanymi. 25Czyż nie mieliby pokłonić się Allahowi, Który wydobywa to, co ukryte jest w niebiosach i na ziemi, i wie, co wy wszyscy ukrywacie i co ujawniacie? 26On jest Allahem! Nie ma boga godnego czci poza Nim, Panem Potężnego Tronu.

27Sulaiman powiedział: „Zobaczymy, czy mówisz prawdę, czy kłamiesz”. 28Idź z tym moim listem i dostarcz im go, następnie odsuń się i zobacz, jak zareagują. 29Później Królowa ogłosiła: „O wodzowie! Dostarczono mi ważny list. 30Jest od Sulaimana i brzmi: 'W Imię Allaha – Najłaskawszego, Najmiłosierniejszego. 31Nie bądźcie wobec mnie wyniośli, lecz przyjdźcie do mnie w pełnym poddaniu Allahowi.'”

32Powiedziała: "O dostojnicy! Udzielcie mi rady – nigdy nie rozstrzygam żadnej sprawy bez was." 33Odpowiedzieli: "Jesteśmy ludźmi o wielkiej sile i wielkiej odwadze w walce, a decyzja należy do ciebie, więc rozkaż, co masz do rozkazania." 34Powiedziała: "Kiedy królowie wkraczają do jakiegoś kraju, niszczą go i czynią poddanymi jego najszlachetniejszych. I tak właśnie czynią!" 35Lecz ja poślę im dar i zobaczę, z jaką odpowiedzią powrócą moi posłańcy.

36Kiedy jej delegacja przybyła do Sulaimana, odpowiedział: „Czy oferujecie mi bogactwo? To, co Allah mi dał, jest znacznie większe niż to, co On wam dał. Nie! To wy radujecie się z darów.” 37Wróćcie do nich! Przyjdziemy do was z siłami, którym nigdy nie zdołacie się oprzeć, i wypędzimy ich stamtąd z hańbą, całkowicie upokorzonych.

38Później Sulaiman zapytał: "O dostojnicy! Który z was przyniesie mi jej tron, zanim oni przyjdą do mnie w pełnym poddaniu?" 39Jeden potężny dżin odpowiedział: "Ja przyniosę ci go, zanim wstaniesz ze swojej rady. Jestem dość silny i godny zaufania do tego 'zadania'." 40Lecz ten, który miał wiedzę Księgi, powiedział: "Ja przyniosę ci go nawet w mgnieniu oka." Kiedy więc Sulaiman zobaczył go stojącego przed sobą, oświadczył: "To jest łaska od mojego Pana, aby mnie wypróbować, czy jestem wdzięczny, czy niewdzięczny. A kto jest wdzięczny, to tylko dla jego własnego dobra. Lecz kto jest niewdzięczny, zaprawdę mój Pan jest niezależny i Najszczodrzejszy!" 41Sulaiman powiedział: "Zmieńcie wygląd tego tronu dla niej, aby zobaczyć, czy go rozpozna, czy też nie będzie w stanie." 42Kiedy więc przybyła, powiedziano jej: "Czy twój tron jest taki?" Odpowiedziała: "Wygląda na to, że jest taki sam. Otrzymaliśmy już wieści o proroctwie Sulaimana przed tym cudem i poddaliśmy się." 43W przeszłości była powstrzymywana przez to, co czciła zamiast Allaha; była z ludu niewierzącego.

44Wtedy powiedziano jej: „Wejdź do pałacu.” Lecz gdy zobaczyła salę, pomyślała, że to zbiornik wody, więc odsłoniła swoje nogi. Sulajman powiedział: „To jest tylko pałac wyłożony kryształem.” Wreszcie oświadczyła: „Mój Panie! Naprawdę skrzywdziłam moją duszę. Teraz całkowicie poddaję się razem z Sulajmanem Allahowi, Panu światów.”

45I z pewnością wysłaliśmy do ludu Samud ich brata Saliha, mówiąc: "Czcijcie Allaha." Lecz oni nagle podzielili się na dwie przeciwne grupy. 46Powiedział 'do grupy niewiernych': "O mój ludu! Dlaczego pragniecie przyspieszyć karę zamiast miłosierdzia? Powinniście prosić Allaha o przebaczenie, abyście zostali obdarzeni miłosierdziem!" 47Odpowiedzieli: "Ty i twoi zwolennicy jesteście dla nas zwiastunami nieszczęścia." Odpowiedział: "To wszystko jest zrządzeniem Allaha. W istocie, jesteście tylko poddawani próbie." 48A było w mieście dziewięciu zepsutych mężczyzn, którzy siali zamęt na całej ziemi, nigdy nie czyniąc tego, co słuszne. 49Przysięgli sobie: "Przysięgnijmy wszyscy na Allaha, że zasadzimy się na niego i jego rodzinę w nocy. Potem powiemy jego bliskim krewnym: 'Nie widzieliśmy zabójstwa jego rodziny. Z pewnością mówimy prawdę.'" 50I tak ułożyli plan, lecz nie wiedzieli, że My również ułożyliśmy plan. 51Zobacz więc skutki ich planu – My doszczętnie zniszczyliśmy ich i cały ich lud. 52Oto ich domy, doszczętnie zrujnowane z powodu ich niesprawiedliwości. Zaprawdę, w tym jest lekcja dla ludzi, którzy wiedzą. 53I My ocaliliśmy tych, którzy uwierzyli i byli bogobojni.

54I Luta, gdy powiedział do swojego ludu: "Czy dopuszczacie się tego haniebnego czynu, widząc się nawzajem?" 55Czyż zaspokajacie swoje żądze z mężczyznami zamiast z waszymi żonami? Zaprawdę, jesteście ludem postępującym w niewiedzy. 56A jego lud odpowiedział tylko: "Wypędźcie zwolenników Luta z waszej ziemi! Zaprawdę, oni są ludem, który pragnie pozostać czystym!" 57Uratowaliśmy więc jego i jego rodzinę, oprócz jego żony. My zaliczyliśmy ją do skazanych. 58I spuściliśmy na nich deszcz kary. Jakże zły był deszcz tych, którzy zostali ostrzeżeni!

59Powiedz: „Chwała Allahowi i pokój nad Jego wybranymi sługami!” Zapytaj bałwochwalców: „Kto jest lepszy: Allah czy ci, których Jemu równają?” 60Albo zapytaj ich: „Kto stworzył niebiosa i ziemię i spuszcza dla was z nieba wodę, dzięki której sprawiamy, że wyrastają piękne ogrody? Wy nigdy nie moglibyście sprawić, by wyrosły ich drzewa. Czy jest jakiś bóg poza Allahem?” Nie! Lecz oni są ludem, który Jemu równych przypisuje! 61Albo zapytaj ich: „Kto uczynił ziemię miejscem waszego pobytu i sprawił, że płyną przez nią rzeki, i umieścił na niej stabilne góry, i ustanowił barierę między dwoma morzami? Czy jest jakiś bóg poza Allahem?” Nie! Lecz większość z nich nie wie.

62Albo zapytaj ich: „Kto odpowiada zrozpaczonym, gdy wołają do Niego, ulży ich cierpieniu i Kto czyni was następcami na ziemi? Czy jest jakiś inny bóg poza Allahem? Jakże mało pamiętacie!” 63Albo zapytaj ich: „Kto prowadzi was w ciemnościach lądu i morza i Kto posyła wiatry niosące dobrą nowinę o Jego miłosierdziu? Czy jest jakiś inny bóg poza Allahem?” Allah jest wywyższony ponad to, co Mu przypisują. 64Albo zapytaj ich: „Kto rozpoczyna stworzenie, a potem je ponawia, i Kto daje wam zaopatrzenie z nieba i ziemi? Czy jest jakiś inny bóg poza Allahem?” Powiedz: „Przedstawcie swój dowód, jeśli mówicie prawdę.”

65Powiedz: „O Proroku, nikt w niebiosach i na ziemi nie posiada wiedzy o niewidzialnym, oprócz Allaha”. I oni nie wiedzą nawet, kiedy zostaną wskrzeszeni. 66Wcale nie! Oni nie mają pojęcia o życiu ostatecznym. W rzeczywistości są co do niego w wątpliwości. W istocie są na nie zupełnie ślepi.

67Niewierni pytają: „Cóż! Kiedy my i nasi ojcowie obrócimy się w proch, czy naprawdę zostaniemy wskrzeszeni?” 68Obiecywano nam to już, podobnie jak naszym ojcom w przeszłości. To są tylko baśnie starożytnych! 69Powiedz: „Podróżujcie po ziemi i zobaczcie, jaki był koniec niegodziwców.” 70Nie smuć się z ich powodu ani nie bądź w udręce z powodu ich intryg. 71Pytają: „Kiedy spełni się ta groźba, jeśli mówicie prawdę?” 72Powiedz: O Proroku! Być może część kary, którą pragniecie przyspieszyć, jest bardzo blisko. 73Zaprawdę, wasz Pan jest zawsze hojny względem ludzi, lecz większość z nich jest niewdzięczna. 74A wasz Pan doskonale wie, co kryją ich serca i co ujawniają. 75Nie ma nic ukrytego w niebiosach ani na ziemi, co nie byłoby „zapisane” w Księdze doskonałej.

76Zaprawdę, ten Koran wyjaśnia Dzieciom Izra'ila większość tego, o co się spierają. 77I jest on zaprawdę przewodnikiem i miłosierdziem dla wierzących. 78Twój Pan z pewnością osądzi między nimi Swoją sprawiedliwością. On jest Wszechmocny, Wszechwiedzący. 79Zatem zaufaj Allahowi – ty naprawdę podążasz za oczywistą prawdą. 80Ty z pewnością nie możesz sprawić, by umarli usłyszeli prawdę, i nie możesz sprawić, by głusi usłyszeli wezwanie, kiedy odwracają się i odchodzą. 81I nie możesz wyprowadzić ślepych z ich błędu. Nie możesz sprawić, by ktokolwiek usłyszał prawdę, oprócz tych, którzy wierzą w Nasze objawienia, w pełni poddając się Allahowi.

82Kiedy obietnica 'Sądu' ma się spełnić, wyprowadzimy dla nich bestię z ziemi, która oznajmi im, że ludzie nie mieli niezachwianej wiary w Nasze objawienia. 83Oczekujcie Dnia, w którym zgromadzimy z każdej wspólnoty religijnej grupę tych, którzy odrzucili Nasze objawienia, i będą oni pędzeni w idealnych szeregach. 84Kiedy wreszcie staną 'przed obliczem Allaha', On ich zapyta: "Czy odrzuciliście Moje objawienia, nie pojmując ich? Albo co właściwie czyniliście?" 85Zasłużą więc na karę za zło, które uczynili, tak że zaniemówią.

86Czyż nie widzą, że uczyniliśmy dla nich noc, aby w niej odpoczywali, a dzień dla światła? Zaprawdę, w tym są znaki dla tych, którzy wierzą.

87I pamiętajcie o Dniu, w którym zadmie się w Róg, i ogarnie przerażenie wszystkich w niebiosach i wszystkich na ziemi, z wyjątkiem tych, których Allah zechce zachować. I wszyscy stawią się przed Nim, uniżeni.

88A ty widzisz góry i myślisz, że są nieruchome, podczas gdy one wędrują jak obłoki. To jest dzieło Allaha, Tego, który wszystko udoskonalił. Zaprawdę, On jest w pełni świadomy tego, co czynicie.

89Kto przyjdzie z dobrym czynem, zostanie nagrodzony czymś lepszym i będzie bezpieczny od przerażenia w tym Dniu. 90A kto przyjdzie ze złym czynem, zostanie wrzucony twarzą w dół do Ognia. Czyż nie jest to zapłata za to, co czyniliście?

91Powiedz: „O Proroku! Nakazano mi jedynie czcić Pana tego miasta Mekki, Tego, który uczynił je świętym, i do Niego należy wszystko. I nakazano mi być jednym z tych, którzy całkowicie poddają się Jemu,” 92i recytować Koran.” Ktokolwiek zatem wybierze drogę prostą, czyni to dla własnego dobra. A ktokolwiek zbłądzi, powiedz: „O Proroku! Jestem jedynie ostrzegającym.” 93I powiedz: „Wszelka chwała należy do Allaha! On ukaże wam Swoje znaki i wy je poznacie. Wasz Pan nie jest nieświadomy tego, co czynicie.”