Poeci

1Ta-Sin-Mim. 2To są ajaty jasnej Księgi. 3Czy zniszczysz się z żalu, jeśli oni nie zechcą uwierzyć? 4Gdybyśmy chcieli, moglibyśmy zesłać na nich z niebios potężny znak, zmuszając ich karki do całkowitego poddania się. 5Za każdym razem, gdy przychodzi do nich nowe przypomnienie od Najłaskawszego, oni po prostu odwracają się od niego. 6Już odrzucili prawdę, więc wkrótce spotkają ich konsekwencje ich szyderstw. 7Czyż nie spojrzeli na ziemię, ile wszelkiego rodzaju szlachetnych roślin tam sprawiliśmy, że wyrosło? 8Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie uwierzy. 9A twój Pan jest zaprawdę Wszechmocny, Miłosierny.

10I wspomnij, kiedy twój Pan wezwał Musę: "Idź do tych, którzy czynią niesprawiedliwość – 11ludu Faraona. Czyż nie będą się Mnie bać?" 12On rzekł: "Panie mój! Obawiam się, że mnie odrzucą, 13ściśnie mi się serce, a mój język będzie związany. Więc wyślij ze mną Haruna jako posłańca. 14Mają też przeciwko mnie oskarżenie, więc obawiam się, że mnie zabiją." 15Allah odpowiedział: "W żadnym wypadku! Idźcie więc obaj z Naszymi znakami. Będziemy z wami, słuchając." 16Idźcie do Faraona i powiedzcie: "Jesteśmy posłańcami od Pana światów, 17"nakazano nam powiedzieć: 'Wypuść Dzieci Izraela z nami.'"

18Faraon krzyknął: "Czyż nie wychowaliśmy cię wśród nas jako dziecko i spędziłeś wiele lat swego życia pod naszą opieką? 19Potem uczyniłeś to, co uczyniłeś, będąc całkowicie niewdzięcznym!" 20Musa odpowiedział: "Uczyniłem to wtedy, gdy nie miałem przewodnictwa. 21Uciekłem więc od was, gdy się was bałem. Potem mój Pan dał mi mądrość i uczynił mnie jednym z posłańców. 22Jak możesz to poczytywać mi za łaskę, skoro traktowaliście Dzieci Izraela jak niewolników?" 23Faraon zapytał: "A cóż to jest Pan światów?" 24Musa odpowiedział: "On jest Panem niebios i ziemi, i tego, co jest między nimi, jeśli tylko macie pewność wiary." 25Faraon powiedział do tych, którzy byli wokół niego: "Czy słyszeliście?" 26Musa dodał: "On jest waszym Panem i Panem waszych przodków." 27Faraon rzekł szyderczo: "Zaprawdę, ten wasz posłaniec, który został do was posłany, jest szalony!" 28Musa odpowiedział: „On jest Panem wschodu i zachodu, i wszystkiego, co jest pomiędzy nimi, gdybyście tylko mieli rozsądek”.

29Faraon zagroził: „Jeśli weźmiesz sobie jakiegokolwiek boga poza mną, z pewnością wtrącę cię do więzienia.” 30Rzekł Musa: „A choćbym nawet przyniósł ci wyraźny dowód?” 31Rzekł Faraon: „Pokaż go więc, jeśli mówisz prawdę.” 32I rzucił swoją laskę, i oto stała się prawdziwym wężem. 33Potem wyjął rękę zza pazuchy, a ona była biała, jaśniejąca dla patrzących. 34Faraon powiedział do naczelników wokół niego: "On jest naprawdę biegłym czarownikiem, 35który chce wypędzić was z waszej ziemi swoją magią. Więc co proponujecie?" 36Odpowiedzieli: "Odłóż go i jego brata, i wyślij posłańców do wszystkich miast, 37aby przyprowadzili ci każdego biegłego czarownika." 38Zatem czarownicy zostali zebrani na wyznaczony dzień. 39I zapytano ludzi: "Czy zamierzacie dołączyć do zgromadzenia, 40aby podążyć za czarownikami, jeśli zwyciężą?"

41Gdy przyszli czarownicy, zapytali Faraona: „Czy otrzymamy znaczącą nagrodę, jeśli wygramy?” 42Odpowiedział: „Tak, a nawet będziecie bardzo blisko mnie.” 43Musa powiedział do nich: „Rzućcie, cokolwiek chcecie rzucić!” 44Więc rzucili swoje liny i laski, mówiąc: „Na potęgę Faraona, z pewnością zwyciężymy!” 45Wtedy Musa rzucił swoją laskę i – oto! – połknęła przedmioty ich iluzji! 46Więc magowie upadli na kolana. 47Oświadczyli: "Teraz wierzymy w Pana wszechświata, 48Pana Musy i Haruna." 49Faraon zagroził: "Jak śmiecie w niego wierzyć, zanim wam pozwolę? On musi być waszym mistrzem, który nauczył was magii, ale wkrótce zobaczycie. Z pewnością odetnę wam ręce i stopy po przeciwnych stronach, a potem ukrzyżuję was wszystkich." 50Odpowiedzieli: "To nie ma znaczenia; powrócimy do naszego Pana." 51Ufamy, że nasz Pan przebaczy nam nasze grzechy, gdyż jesteśmy pierwszymi, którzy uwierzyli.

52I objawiliśmy Musie: "Wyjdź z Moimi sługami nocą, ponieważ na pewno będziecie ścigani." 53Wtedy Faraon wysłał wysłanników do wszystkich miast, 54i powiedział: "Ci nędznicy to tylko garstka ludzi, 55którzy naprawdę nas rozgniewali, 56lecz my wszyscy jesteśmy czujni." 57Tak więc wyprowadziliśmy krzywdzicieli z ich ogrodów i źródeł, 58skarbów i wspaniałych domów. 59Tak było. I obdarzyliśmy podobnymi rzeczami Dzieci Izraela. 60I tak wojsko ścigało ich o wschodzie słońca. 61Kiedy obie grupy stanęły naprzeciw siebie, ludzie Musy krzyknęli: „Na pewno zostaniemy schwytani!” 62Musa odpowiedział: "W żadnym wypadku! Mój Pan jest zaiste ze mną; On mnie poprowadzi." 63Więc natchnęliśmy Musę: "Uderz morze swoją laską," i morze się rozstąpiło, każda strona była jak ogromna góra. 64Sprowadziliśmy ścigających do tego miejsca, 65i uratowaliśmy Musę i tych, którzy byli z nim, wszystkich razem. 66Następnie utopiliśmy pozostałych. 67Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie wierzy. 68A twój Pan jest zaprawdę Potężny, Litościwy.

69I opowiedz im, O Proroku, historię Ibrahima, 70kiedy zapytał swojego ojca i swój lud: „Co czcicie?” 71Odpowiedzieli: „Czcimy bożki, którym jesteśmy bardzo oddani.” 72Ibrahim zapytał: „Czy one słyszą was, kiedy je wzywacie? 73Albo czy mogą wam pomóc lub zaszkodzić?” 74Rzekli: "Nie! Lecz znaleźliśmy naszych ojców czyniących to samo." 75Ibrahim rzekł: "Czy rozważyliście, co czcicie- 76wy i wasi przodkowie? 77Oni wszyscy są moimi wrogami, oprócz Pana światów. 78To On mnie stworzył i tylko On mnie prowadzi. 79On jest Tym, który mnie żywi i poi. 80I On sam leczy mnie, gdy choruję. 81I On mnie uśmierci, a potem mnie ożywi. 82I żywię nadzieję, że On przebaczy moje winy w Dniu Sądu. 83Mój Panie! Daj mi mądrość i przyłącz mnie do wiernych. 84Obdarz mnie chwalebnym wspomnieniem wśród późniejszych pokoleń. 85Uczyń mnie jednym z tych, którym zostanie przyznany Ogród Rozkoszy. 86Przebacz mojemu ojcu; on jest zaprawdę jednym ze zbłąkanych. 87I nie okryj mnie hańbą w Dniu, gdy wszyscy zostaną wskrzeszeni 88w Dniu, w którym nie pomoże ani majątek, ani dzieci. 89Nikt nie zostanie zbawiony, z wyjątkiem tych, którzy przyjdą do Allaha z czystym sercem.

90W tym Dniu Raj zostanie przybliżony wiernym, 91a Piekło zostanie ukazane błądzącym. 92Wtedy zostanie im powiedziane: „Gdzie są te bożki, którym oddawaliście cześć 93poza Allahem? Czy mogą wam pomóc, czy nawet pomóc samym sobie?” 94Wtedy bożki zostaną strącone do Piekła, wraz z błądzącymi. 95i żołnierze Iblisa, wszyscy razem. 96Tam błądzący będą płakać, krzycząc do swoich bożków, 97Na Allaha! Byliśmy wyraźnie w błędzie, 98kiedy uczyniliśmy was równymi Panu światów. 99I nikt nas nie zwiódł oprócz niegodziwców. 100Teraz nie mamy nikogo, kto by przemawiał w naszej obronie, 101Ani nawet bliskiego przyjaciela. 102Gdybyśmy tylko mogli powrócić, bylibyśmy wierzącymi. 103Zaprawdę, jest w tym znak. Lecz większość z nich nie uwierzy. 104A twój Pan jest zaprawdę Wszechmocny, Miłosierny.

105Lud Nuh odrzucił posłańców. 106Kiedy ich brat Nuh powiedział im: "Czyż nie boicie się Allaha?" 107Zaprawdę, jestem dla was zaufanym posłańcem. 108Zatem bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 109Nie proszę was o żadną zapłatę za to. Moja nagroda jest tylko od Pana światów. 110Zatem bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 111Oni rzekli: "Jakże możemy ci uwierzyć, skoro idą za tobą 'tylko' najniżsi?" 112On rzekł: "A skądże mam wiedzieć, co oni naprawdę zamierzają?" 113Ich rozliczenie jest u mojego Pana, gdybyście tylko mieli rozum! 114Nie wypędzę wierzących. 115Zostałem wysłany jedynie z wyraźnym ostrzeżeniem. 116Zagrozili: „Jeśli nie zaprzestaniesz, o Nuh, z pewnością zostaniesz ukamienowany na śmierć”. 117Nuh modlił się: „Mój Panie! Mój lud wciąż mnie odrzuca.” 118Rozstrzygnij więc między nami raz na zawsze i uratuj mnie oraz wierzących ze mną. 119Zatem uratowaliśmy jego i tych, którzy byli z nim, w pełni załadowanej Arce. 120Następnie zatopiliśmy pozostałych. 121Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie wierzyła. 122A twój Pan jest zaprawdę Wszechmocny, Miłosierny.

123Lud Ad odrzucił posłańców. 124Kiedy ich brat Hud powiedział im: "Czyż nie boicie się Allaha? 125Zaprawdę, jestem dla was zaufanym posłańcem. 126Zatem bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 127Nie żądam od was za to przesłanie żadnej zapłaty. Moja nagroda jest tylko od Pana światów. 128Dlaczego wznosicie na każdym wzniesieniu znak dla zabawy, 129i budujecie ogromne zamki, jakbyście mieli żyć wiecznie, 130i postępujecie tak brutalnie, kiedy napadacie na innych? 131Zatem bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 132Bójcie się Tego, Który zaopatrzył was we wszystko, co dobre, co znacie: 133On obdarzył was bydłem i dziećmi, 134i ogrodami, i źródłami. 135Zaprawdę, obawiam się o was kary strasznego dnia. 136Oni odpowiedzieli: „Jest nam obojętne, czy nas ostrzegasz, czy nie. 137My czynimy tylko to, co czynili inni dawniej.” 138I nigdy nie zostaniemy ukarani. 139Nieustannie go odrzucali, więc My ich zniszczyliśmy. Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie uwierzyła. 140A twój Pan jest zaiste Wszechmocny, Najmiłosierniejszy.

141Lud Samud odrzucił posłańców. 142Kiedy ich brat Salih powiedział im: „Czyż nie będziecie bogobojni?” 143Zaprawdę, ja jestem dla was zaufanym posłańcem. 144Przeto bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 145Nie żądam od was za to poselstwo żadnej zapłaty. Moja nagroda jest tylko u Pana światów. 146Czy sądzicie, że zawsze pozostaniecie bezpieczni w tym, co tu posiadacie: 147wśród ogrodów i źródeł, 148i różnorodnych upraw, i palm daktylowych obładowanych dojrzałymi owocami; 149by wykuwać okazałe domy w górach? 150Więc bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 151I nie słuchaj rozkazu rozpustników, 152którzy szerzą zgorszenie na ziemi i nie naprawiają niczego. 153Odpowiedzieli: Jesteś po prostu zaczarowany! 154Jesteś tylko człowiekiem, takim jak my, więc przynieś znak, jeśli jesteś prawdomówny. 155Salih rzekł: Oto wielbłądka. Ona ma swój udział w wodzie, a wy macie swój udział w wodzie w wyznaczony dzień. 156I nie krzywdźcie jej, bo dosięgnie was kara strasznego dnia. 157Lecz oni zabili ją i wkrótce pożałowali tego. 158Zatem dosięgła ich kara. Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie wierzyła. 159A twój Pan jest zaprawdę Wszechmocny, Miłosierny.

160Lud Lota odrzucił posłańców. 161Gdy ich brat Lot powiedział im: „Czyż nie boicie się Allaha?” 162Zaprawdę, ja jestem dla was zaufanym posłańcem. 163Przeto bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 164Nie żądam od was za to żadnej zapłaty. Moja nagroda pochodzi tylko od Pana światów. 165Dlaczego zaspokajasz swoje pożądanie z innymi mężczyznami, 166opuszczając żony, które stworzył dla ciebie twój Pan? Zaprawdę, przekroczyliście wszelkie granice. 167Zagrozili: „Jeśli nie zaprzestaniesz, o Lute, na pewno zostaniesz wygnany.” 168Lut odpowiedział: „Zaprawdę, jestem jednym z tych, którzy nienawidzą waszego haniebnego czynu.” 169Mój Panie! Uratuj mnie i moją rodzinę od zła ich czynów. 170Uratowaliśmy więc jego i całą jego rodzinę, 171Z wyjątkiem starej kobiety, która była jedną ze skazanych. 172Następnie zniszczyliśmy doszczętnie pozostałych, 173spuszczając na nich deszcz kary. Jakże zły był deszcz tych, którzy zostali ostrzeżeni! 174Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie uwierzyła. 175I twój Pan zaprawdę jest Wszechmocny, Miłosierny.

176Ludzie Lasu odrzucili posłańców. 177Kiedy Szu'ajb powiedział im: "Czyż nie boicie się Allaha?" 178Zaprawdę, jestem dla was zaufanym posłańcem. 179Przeto bójcie się Allaha i bądźcie mi posłuszni. 180Nie żądam od was za to żadnej zapłaty. Moja nagroda jest tylko u Pana światów. 181Dopełniajcie miary i nie uszczuplajcie innym.⁸ 182Ważcie sprawiedliwymi wagami, 183i nie umniejszajcie ludziom ich dóbr. Nie szerzcie zepsucia na ziemi. 184I bójcie się Tego, który stworzył was i wszystkie pokolenia dawne. 185Odpowiedzieli: „Jesteś tylko zaczarowany!” 186Jesteś tylko człowiekiem jak my i uważamy, że na pewno kłamiesz. 187Więc spraw, aby śmiertelne kawałki z nieba spadły na nas, jeśli to, co mówisz, jest prawdą.⁹ 188Szu'ajb odpowiedział: „Mój Pan wie najlepiej, cokolwiek robicie.” 189Wciąż go odrzucali, więc dosięgła ich kara dnia 'śmiertelnej' chmury. To była naprawdę kara strasznego dnia.¹⁰ 190Zaprawdę, w tym jest znak. Lecz większość z nich nie uwierzyła. 191I twój Pan jest zaprawdę Wszechpotężny, Najmiłosierniejszy.

192Ten Koran jest zaiste objawieniem od Pana światów, 193które zesłał duch zaufany Dżibril 194do twojego serca, O Proroku, abyś był jednym z ostrzegających, 195w jasnym języku arabskim. 196I zaiste zostało zapowiedziane w Księgach poprzedników. 197Czyż nie jest to dla nich wystarczającym dowodem, że zostało to już uznane przez uczonych spośród Dzieci Izraela? 198Nawet gdybyśmy zesłali to nie-Arabowi, 199który by to recytował niewierzącym w czystej arabszczyźnie, i tak by w to nie uwierzyli! 200W ten sposób pozwalamy niewierze wkraść się w serca niegodziwych. 201Nie uwierzą w to, dopóki nie zobaczą bolesnej kary, 202co ich zaskoczy, kiedy wcale się tego nie spodziewają. 203Wtedy zawołają: „O nie, czyż nie możemy otrzymać więcej czasu?”

204Czyżby naprawdę chcieli przyspieszyć Naszą karę? 205Wyobraź sobie, Proroku, gdybyśmy pozwolili im używać sobie przez lata, 206a potem kara, którą im obiecano, rzeczywiście na nich spadła: 207czy całe to przeszłe używanie sobie pomogłoby im w czymkolwiek? 208Nigdy nie zniszczyliśmy żadnego społeczeństwa, nie wysławszy ostrzegających. 209aby przypomnieć przede wszystkim swojemu ludowi; My nigdy nie jesteśmy niesprawiedliwi.

210To nie szatani zstąpili z tym 'Koranem'. 211Nie jest to dla nich możliwe i po prostu nie mogą. 212Surowo zabroniono im nawet potajemnie go słuchać.

213Więc nie wzywaj wraz z Allahem żadnego innego boga, bo inaczej będziesz wśród ukaranych. 214I ostrzegaj swoich najbliższych krewnych, 215i bądź łagodny dla wiernych, którzy za tobą podążają. 216Lecz jeśli cię nie posłuchają, powiedz: „Jestem wolny od tego, co czynicie”. 217Zaufaj Wszechmocnemu, Miłosiernemu, 218Kto cię widzi, gdy wstajesz na nocną modlitwę, 219jak również twoje ruchy w modlitwie wraz z innymi modlącymi się. 220On zaprawdę słyszy i wie wszystko.

221Czy powiadomię was, na kogo naprawdę zstępują szatani? 222Zstępują na każdego grzesznego kłamcę, 223którzy słuchają półprawd, przekazując głównie kłamstwa.

224A poetów – podążają za nimi tylko zwiedzeni. 225Czyż nie widzisz, jak rozprawiają o wszystkim, 226tylko mówiąc to, czego nie czynią? 227Z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli, czynili dobre uczynki, często wspominali Allaha i odpowiadali na niesprawiedliwe ataki. A ci, którzy czynią zło, zobaczą, jaki będzie ich koniec.