Maria

1Kaf-Ha-Ja-Ain-Sad. 2To jest przypomnienie o miłosierdziu twojego Pana dla Jego sługi Zakarii, 3Gdy wzywał swojego Pana w ukryciu, 4mówiąc: 'Panie mój! Zaprawdę, kości moje osłabły, a siwizna rozlała się po mojej głowie, lecz nigdy nie byłem zawiedziony w mojej prośbie do Ciebie, Panie mój!' 5I obawiam się o wiarę moich krewnych po mnie, ponieważ moja żona jest bezpłodna! Więc obdarz mnie synem - z Twojej łaski. 6kto odziedziczy proroctwo po mnie i po rodzie Jakuba, i uczyń go, o Panie, miłym Tobie!

7Aniołowie obwieścili: „O Zakarijo! Zwiastujemy ci syna, którego imię będzie Jahja – imienia, którego nie nadaliśmy nikomu wcześniej.” 8Zastanawiał się: „Mój Panie! Jakże mogę mieć syna, skoro moja żona jest bezpłodna, a ja stałem się bardzo stary?” 9Anioł odpowiedział: „Tak będzie! Twój Pan mówi: To jest dla Mnie łatwe, tak jak stworzyłem ciebie niegdyś, kiedy byłeś niczym!” 10Zakarija rzekł: „Mój Panie! Daj mi znak.” Odpowiedział: „Twoim znakiem będzie to, że nie będziesz mógł mówić do ludzi przez trzy całe dni, chociaż nie jesteś niemy.” 11Wyszedł więc do swojego ludu ze swojej sali modlitewnej, dając im znakami do wysławiania Allaha rankiem i wieczorem.

12Potem powiedziano: "O Jahja! Weź Księgę z całą powagą!" I daliśmy mu mądrość, gdy był jeszcze dzieckiem, 13jak również czystość i dobroć od Nas. I był pobożny, 14i dobry dla swoich rodziców. Nie był wyniosły ani nieposłuszny. 15Pokój jemu w dniu, w którym się narodził, w dniu, w którym umrze, i w dniu, w którym zostanie wskrzeszony do życia!

16I wspomnij w Księdze, o Proroku, historię Mariam, kiedy oddaliła się od swego ludu na miejsce na wschodzie, 17oddzielając się od nich zasłoną. Wtedy posłaliśmy do niej Naszego Anioła, Dżibrila, który ukazał się jej w postaci doskonałego człowieka. 18Ona powiedziała: „Zaprawdę, szukam ucieczki u Miłosiernego przed tobą! Więc zostaw mnie w spokoju, jeśli boisz się Allaha.” 19On odpowiedział: „Jestem tylko posłańcem od twojego Pana, posłanym, aby obdarzyć cię czystym synem.” 20Ona rzekła: „Jak mogę mieć syna, skoro żaden mężczyzna mnie nie dotknął i nie jestem rozpustnicą?” 21Odpowiedział: „Tak się stanie! Twój Pan mówi: «To jest dla Mnie łatwe. I uczynimy go znakiem dla ludzi i miłosierdziem od Nas. To jest sprawa już postanowiona».”

22Zaszła więc z nim w ciążę i oddaliła się w odległe miejsce. 23Wtedy bóle porodowe przywiodły ją do pnia palmy daktylowej. Zawołała: 'Och, nie! Obych umarła i została zapomniana na długo przed tym wszystkim!' 24Więc głos zawołał spod niej: 'Nie smuć się! Twój Pan przygotował strumień u twoich stóp.' 25I potrząśnij pniem tej palmy daktylowej ku sobie, a spadną na ciebie świeże, dojrzałe daktyle. 26Więc jedz i pij, i uspokój swoje serce. Lecz jeśli zobaczysz kogokolwiek z ludzi, powiedz: 'Złożyłam ślub Najłaskawszemu, że będę milczeć, więc nie będę dziś z nikim rozmawiać:'

27Wróciła, niosąc go. Rzekli: „O Maryam! Zaprawdę, uczyniłaś coś strasznego!” 28O siostro Haruna! Twój ojciec nie był niegodziwy, a twoja matka nie była nierządna. 29Więc wskazała na niego. Rzekli: „Jakże możemy rozmawiać z niemowlęciem w kołysce?”

30Powiedział: „Zaprawdę, jestem sługą Allaha. On dał mi Księgę i uczynił mnie prorokiem.” 31On uczynił mnie błogosławieństwem, gdziekolwiek się znajdę, i nakazał mi odprawiać modlitwę (salat) i dawać jałmużnę (zakat), dopóki żyję, 32i okazywać dobroć mojej matce. I nie uczynił mnie On ani zarozumiałym, ani nieszczęśliwym. 33Pokój niech będzie nade mną w dniu, w którym się urodziłem, w dniu, w którym umrę, i w dniu, w którym zostanę wskrzeszony do życia!'

34To jest 'Isa, syn Maryam. I to jest słowo prawdy, o którym się spierają. 35Nie godzi się Allahowi mieć syna! Chwała Mu. Kiedy On postanawia jakąś sprawę, On tylko mówi: "Bądź!" I jest! 36'Isa również powiedział: "Zaprawdę, Allah jest moim Panem i waszym Panem, więc czcijcie tylko Jego. To jest Droga Prosta." 37Lecz ich różne grupy poróżniły się między sobą co do niego. Biada więc niewiernym, kiedy staną w obliczu tego strasznego Dnia! 38Jakże wyraźnie będą słyszeć i widzieć prawdę w Dniu, kiedy przyjdą do Nas! Lecz dzisiaj ci, którzy czynią zło, wyraźnie zbłądzili.

39I ostrzegaj ich, o Proroku, przed Dniem Żalu, gdy wszystko zostanie rozstrzygnięte, a oni wciąż pozostają obojętni i odmawiają wiary. 40Zaprawdę, ziemia i wszystko, co się na niej znajduje, należy do Nas ostatecznie. I każdy powróci do Nas.

41I wspomnij w Księdze, o Proroku, historię Ibrahima. Zaprawdę, był on człowiekiem prawdy i prorokiem. 42Wspomnij, kiedy powiedział do swego ojca: „O mój drogi ojcze! Dlaczego czcisz to, co nie słyszy, nie widzi i nie może ci w niczym pomóc?” 43O mój drogi ojcze! Zaprawdę, przyszła do mnie wiedza, która nie przyszła do ciebie, więc idź za mną, a poprowadzę cię na drogę prostą. 44O mój drogi ojcze! Nie czcij szatana. Zaprawdę, szatan jest nieposłuszny Miłosiernemu. 45O mój drogi ojcze! Zaprawdę, obawiam się, że dosięgnie cię kara od Miłosiernego i staniesz się towarzyszem szatana w Ogniu.

46Zagroził: "Jak śmiesz odrzucać moich bożków, o Ibrahimie! Jeśli nie przestaniesz, z pewnością ukamienuję cię na śmierć. Więc oddal się ode mnie!" 47Ibrahim odpowiedział: "Pokój z tobą! Będę prosił mojego Pana, aby ci przebaczył. On był dla mnie naprawdę bardzo Łaskawy." 48"Teraz oddalę się od was wszystkich i od tego, co wzywacie poza Allahem. Ale będę nadal wzywał mojego Pana samego, ufając, że nigdy nie zostanę zawiedziony w modlitwie do mojego Pana." 49Kiedy więc oddalił się od nich i od tego, co czcili poza Allahem, daliśmy mu Ishaka i Jakuba i uczyniliśmy każdego z nich prorokiem. 50Obdarzyliśmy ich Naszym miłosierdziem i zaszczytnym wspomnieniem.

46Zagroził: „Jak śmiesz odrzucać moich bożków, o Ibrahimie! Jeśli nie przestaniesz, z pewnością ukamienuję cię na śmierć. Więc lepiej trzymaj się ode mnie z daleka!” 47Ibrahim odpowiedział: „Pokój z tobą! Będę prosił mojego Pana, aby ci przebaczył. On był dla mnie naprawdę bardzo łaskawy.” 48Teraz odejdę od was wszystkich i od tego, co wzywacie poza Allahem. Ale będę wzywał tylko mojego Pana, ufając, że nigdy nie zostanę zawiedziony w modlitwie do mojego Pana. 49Kiedy więc ich opuścił i to, co czcili poza Allahem, My daliśmy mu Ishaka i Jakuba i uczyniliśmy każdego z nich prorokiem. 50Obdarzyliśmy ich Naszym miłosierdziem i zaszczytną wzmianką.

51I wspomnij w Księdze, o Proroku, historię Musy. On był prawdziwie wybranym człowiekiem i był posłańcem i prorokiem. 52Wezwaliśmy go z prawej strony Góry Tur i przybliżyliśmy go, rozmawiając z nim bezpośrednio. 53I wyznaczyliśmy mu – z Naszego miłosierdzia – jego brata, Haruna, jako proroka.

54I wspomnij w Księdze, O Proroku, historię Isma'ila. Zaprawdę był człowiekiem dotrzymującym obietnic i był posłańcem i prorokiem. 55Nakazywał swojemu ludowi odprawianie modlitwy (salat) i płacenie zakatu. A jego Pan był z niego zadowolony.

56I wspomnij w Księdze, o Proroku, historię Idrisa. Zaprawdę, był on człowiekiem prawdy i prorokiem. 57I wywyższyliśmy go na wysoki stopień.

58To byli niektórzy z proroków, których Allah pobłogosławił spośród potomków Adama, i spośród potomków tych, których ponieśliśmy z Nuhem (w arce), i spośród potomków Ibrahima i Izra'ila, i spośród tych, których poprowadziliśmy drogą prostą i wybraliśmy. Kiedy recytowano im objawienia Najłaskawszego, padali na kolana, kłaniając się i płacząc.

59Lecz po nich nastąpiły pokolenia, które zaniedbały modlitwę (salat) i poszły za swoimi żądzami. Wkrótce spotka ich zło. 60Natomiast ci, którzy pokutują, wierzą i czynią dobro, wejdą do Ogrodu (Jannah) i nie zaznają żadnej niesprawiedliwości. 61Będą w Ogrodach Wieczności, obiecanymi przez Najłaskawszego Jego sługom, którzy nigdy ich nie widzieli. Jego obietnica z pewnością się ziści. 62Tam nie usłyszą żadnej próżnej mowy, tylko pokój. I tam będą mieli swoje zaopatrzenie nieustannie. 63To jest Raj, który My damy w dziedzictwo temu, kto jest bogobojny spośród Naszych sług.

64My nie zstępujemy inaczej jak z rozkazu twojego Pana. Do Niego należy to, co jest przed nami, i to, co jest za nami, i wszystko, co jest pomiędzy tym. Twój Pan nigdy nie zapomina. 65On jest Panem niebios i ziemi, i tego, co jest pomiędzy nimi. Czcij więc tylko Jego i bądź cierpliwy w Jego czci. Czy znasz kogoś równego Jemu w Jego przymiotach?

66A jednak ktoś pyta szyderczo: „Jak to! Czyż po śmierci naprawdę zostanę wskrzeszony?” 67Czyż oni nie pamiętają, że My ich kiedyś stworzyliśmy, kiedy nie byli niczym? 68Na twojego Pana, o Proroku! My z pewnością zbierzemy ich wraz z szatanami, a następnie postawimy ich wokół Piekła na kolanach. 69Następnie wyciągniemy z każdej grupy tych, którzy byli najbardziej krnąbrni wobec Najłaskawszego. 70My najlepiej wiemy, którzy z nich najbardziej zasługują, aby w nim płonąć. 71Każdy z was będzie musiał przejść nad tym Ogniem. Jest to postanowienie Pana twego, które musi się wypełnić. 72Potem uratujemy wierzących, pozostawiając tych, którzy czynili zło, tam, na kolanach.

73Kiedy recytuje się im Nasze jasne objawienia, niewierni pytają wierzących drwiąco: „Która z tych dwóch stron ma lepszą pozycję i bardziej imponujące miejsca zgromadzeń?” 74Wyobraź sobie, o Proroku, jak wiele ludów zniszczyliśmy przed nimi, którzy przewyższali ich znacznie w luksusie i przepychu! 75Powiedz, o Proroku: „Niech Najłaskawszy da mnóstwo czasu tym, którzy błądzą, aż spotka ich to, czym są zagrożeni: albo kara, albo Godzina. Dopiero wtedy zrozumieją, kto jest gorszy w pozycji i słabszy w ludziach.”

76A co do tych, którzy są prowadzeni drogą prostą, Allah zwiększy ich przewodnictwo. A trwałe dobre czyny są lepsze u twego Pana jako nagroda i jako ostateczny wynik.

77Czy widziałeś, o Proroku, człowieka, który odrzuca Nasze objawienia, a jednak chełpi się: „Z pewnością zostanę obdarzony mnóstwem bogactwa i dzieci, jeśli rzeczywiście istnieje drugie życie”? 78Czy zajrzał w Niewidzialne, czy zawarł pakt z Najłaskawszym? 79Wcale nie! Z pewnością zapisujemy to, co on twierdzi, i ogromnie zwiększymy jego karę. 80Zabierzemy mu to, czym się chełpi, i stanie przed Nami zupełnie sam.

81Przyjęli innych bogów poza Allahem, szukając u nich siły. 82Ależ nie! Oni wyprą się ich czci i zwrócą się przeciwko nim. 83Czyż nie widzisz, że wysłaliśmy szatanów przeciwko niewiernym, nieustannie ich podżegając? 84Więc nie śpiesz się przeciwko nim, gdyż My z pewnością odliczamy ich dni. 85Pamiętaj o Dniu, w którym zbierzemy sprawiedliwych przed Miłosiernym jako zaszczytną delegację, 86i zagna bezbożnych do Piekła jak spragnione stado. 87Nikt nie będzie miał prawa do wstawiennictwa, oprócz tych, którzy zawarli przymierze z Najmiłosierniejszym.

88Mówią: „Miłosierny ma dzieci”. 89Z pewnością uczyniliście rzecz potworną, 90z powodu której niebiosa są bliskie rozerwania się, ziemia rozstąpienia się i góry rozpadnięcia się w proch 91za to, że przypisują dzieci Miłosiernemu. 92Nie przystoi Miłosiernemu mieć dzieci. 93Nie ma nikogo w niebiosach ani na ziemi, kto by nie powrócił do Najłaskawszego w pełnym poddaniu. 94On zna ich doskonale i precyzyjnie ich zliczył. 95I każdy z nich powróci do Niego w Dniu Sądu całkiem sam.

96A tych, którzy wierzą i czynią dobro, Miłosierny obdarzy szczerą miłością.

97I tak, uczyniliśmy ten 'Koran' łatwym w twoim języku, o Proroku, abyś nim mógł obwieszczać dobrą nowinę wiernym i ostrzegać tych, którzy są uparci. 98Ileż narodów zniszczyliśmy przed nimi! Czy widzisz jeszcze kogoś z nich, albo słyszysz ich głos?