Sznur z Włókien
المَسَد
المسد
LEARNING POINTS
Bałwochwalca zwany Abu Lahab (dosłownie, Ojciec Płomieni) i jego żona Um Dżamil znieważali Proroka ﷺ i atakowali islam.
Para zostaje ostrzeżona o straszliwej karze w Ogniu.
Zostaje im powiedziane, że ich pieniądze i dzieci nie ochronią ich w Dniu Sądu.
Powinni byli rozważyć prawdę islamu, zamiast z nim walczyć bez zastanowienia.
BACKGROUND STORY
Kiedy Prorok ﷺ otrzymał od Allaha nakaz publicznego ogłoszenia swojego przesłania, stanął na niewielkim wzgórzu przy Kaabie i wezwał wszystkie plemiona w pilnej sprawie. Gdy wszyscy przyszli, w tym jego czczący bożki wuj Abu Lahab, Prorok ogłosił: „Gdybym wam powiedział, że za tą górą jest armia, która idzie, aby was zaatakować, czy byście mi uwierzyli?” Wszyscy odpowiedzieli: „Oczywiście, nigdy nie skłamałeś.” Wtedy powiedział: „Teraz posłuchajcie: Jestem Wysłannikiem Allaha, ostrzegam was przed straszliwą karą, jeśli nie porzucicie bałwochwalstwa.”
Abu Lahab wpadł w taką złość i krzyknął: „Ty! Niech cię spotka zagłada! Czy sprowadziłeś nas tu wszystkich tylko po to, żeby usłyszeć te bzdury?” Odwrócił się i odszedł. Jego żona, Umm Dżamil, obiecała sprzedać swój drogi naszyjnik i użyć pieniędzy do walki z islamem. Nosiła wiązki cierni i rzucała je przed dom Proroka, aby ranić jego stopy.
Ta sura mówi, że Abu Lahab i jego żona są skazani na zagładę. Jej naszyjnik zostanie zastąpiony ognistą smyczą, a ona będzie nosić cierniste drewno opałowe, aby rozpalić Piekło dla niej i jej męża.
Abu Lahab zmarł 10 lat później, zaledwie tydzień po klęsce bałwochwalców w bitwie pod Badr. Miał chorobę skóry, która sprawiła, że jego ciało śmierdziało. Jego rodzina nie mogła go pochować przez 3 dni, więc musieli rzucać w niego kamieniami z daleka, aby zakryć jego cuchnące ciało. (Zapisane przez Imama Al-Qurtubiego)
Niegodziwa para
1Niech zginą ręce Abu Lahaba i niech zginie on sam! 2Nie pomoże mu jego majątek ani to, co zyskał. 3Będzie płonął w ogniu płomiennym, 4Wraz ze swoją żoną – niosącą cierniowe drewno na opał – 5Z pokręconym powrozem na jej szyi.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ 1مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ 2سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ 3وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ 4فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۢ5